ΜΑΤΙΕΣ Η εξέγερση

Ηταν «ζωντανή» και µε κάποιο φως, η φωνή του φίλου επιχειρηµατία που ασχολείται µε τον τουρισµό, καθώς µου µιλούσε, Σάββατο µεσηµέρι από τον Μόλυβο: «Τα πράγµατα, αρχίζουν να καλυτερεύουν για την τουριστική βιοµηχανία. Εκλεισαν ή κλείνουν οι αγορές στην Τυνησία, την Αίγυπτο, την Αλγερία, το Μαρόκο κ.λπ. Οι Ευρωπαίοι, όπως φαίνεται, φοβούνται πολύ να ταξιδέψουν σ’ αυτές τις χώρες για διακοπές. Ετσι, η πατρίδα µας κερδίζει πολλούς πόντους στον ανταγωνισµό. Εδώ, έχουµε ησυχία. Γιατί να µη µας προτιµήσει ο γερµανός, ο αµερικανός ή ο άγγλος τουρίστας; Οι µόνοι που µπορούν να µας συναγωνιστούν είναι οι Τούρκοι…».

«Ο θάνατός σου, η ζωή µου». Το γνωρίζω από τα γεννοφάσκια µου. Οι γονείς µου ήρθαν ξυπόλητοι, κυνηγηµένοι, τροµοκρατηµένοι, το ‘24, από την Πόλη και το Νοβοροσίσκι, δεκαπεντάχρονα παιδιά. Πού να βρουν µιαγωνιά, ένα κοµµάτι ψωµί, ένα µαγκάλι για να ζήσουν; Βιοπάλη, για ένα τρύπιο µεροκάµατο επί χρόνια. Και µαζί, αρρώστιες, κακουχίες, «οι παστρικές», «ο πρόσφυγας», κυνήγι από παντού. Στους µαχαλάδες µε τις παράγκες _ Κοκκινιά, Νέα Ιωνία, ∆ραπετσώνα, Πολύγωνο, Καισαριανή _ όλοι οι γνωστοί και ολόκληρη η ζωή…

∆εν ξέρω τι θαγίνει µε την Αίγυπτο.

Κανείς δεν ξέρει. Το σίγουρο είναι το αίµα. Παραπάνω από 300 οι νεκροί, ίσαµε σήµερα. Και χιλιάδες οι τραυµατίες.

Ανάµεσά τους και έλληνες δηµοσιογράφοι. Το Κάιρο, µια µεγάλη πλατεία στις όχθες του Νείλου, το «θέατρο των επιχειρήσεων». Από τη µια µεριά οι εξεγερµένοι, µε πέτρες, ξύλα, λοστούς, στη µέση τα τανκς και οι στρατιώτες και στην άλλη µεριά οι υποστηρικτές του Μουµπάρακ, που κυβερνά δικτατορικά τη χώρα του επί τρεις δεκαετίες (και ύστερα λέµε για τη δικτατορία στην Ελλάδα, µε τους φαιδρούς συνταγµαταρχαίους!).

∆ιεφθαρµένο, βρώµικο καθεστώς, κραυγάζει ο λαός στα «οδοφράγµατα» και απαιτεί από τον «Καίσαρα» να ξεκουµπιστεί, να φύγει. Αλλά οι Αµερικανοί για τα συµφέροντά τους, ασφαλώς, τα είχαν καλά µαζί του. Πολλά περί «σταθερότητας» άκουσα στην τηλεόραση να λέει, µε σοβαρότητα, η Κλίντον. Υστερα από δυο µέρες, άρχισαν οι ΗΠΑ να ζητάνε «παραίτηση του προέδρου». Με τον οποίο τα είχε βρει και το Ισραήλ. Τώρα, όµως, µε την «αποσταθεροποίηση», πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση;

Ο «εµφύλιος» στη γειτονιά µας, προς το παρόν, δεν µαίνεται, ευτυχώς. ∆εν µπορούµε, όµως, να προβλέψουµε πού θα καταλήξει. ∆ιαβάζω πολλά και διάφορα και το µυαλό µου είναι καζάνι. Πολύ πιο θολωµένο _ και ευλόγως _ είναι το µυαλό των ξένων και ελλήνων αναλυτών.

∆ώδεκα απόστολοι, ο καθένας µε τον πόνο του. Τι επίπτωση θα έχουν, όµως, στην Ελλάδα όλ’ αυτά που συµβαίνουν _ ή θα συµβούν _ στην πατρίδα της Κλεοπάτρας; Το σίγουρο είναι ότι θα δηµιουργηθούν µεγάλα ενεργειακά προβλήµατα. Επίσης, θα υπάρξουν µεγάλες αναταράξεις, στην ευρύτερη περιοχή, ολόγυρα.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του. Και µια παρένθεση: όση ώρα γράφω, έχω στον νου µου τον Καβάφη, τον Τσίρκα, τον Λοΐζο και τον Κωστή Μοσκώφ. Και θυµάµαι και µια σειρά από συζητήσεις που είχα κάνει, πριν από 15 χρόνια, στην Αλεξάνδρεια για την ίδρυση ενός µεγάλου πανεπιστηµίου, µε έλληνες, κυρίως, καθηγητές…