ΜΑΤΙΕΣ Τα χατίρια

Τα είπε όλα, όπως συνήθως,ο σπουδαίος Κώστας Μητρόπουλος, την περασµένη Τετάρτη, µε µια γελοιογραφία του. Θα την περιγράψω – όσο αυτό γίνεται – για όσους δεν την είδαν: τραπέζι εστιατορίου. Διαβάζω στο τραπεζοµάντιλο «Τζάµπα µάγκες». Πάνω στο τραπέζι,του πουλιού το γάλα. Ψάρια, κρέατα, πιοτά. Ενας ευτυχισµένος κύριος, µε πετσέτα στον λαιµό, έχει πιάσει µε την πιρούνα του ένα κοµµάτι κρέας και ετοιµάζεται να το καταβροχθίσει. Δίπλα στον ευτυχισµένο κύριο, σε άλλο τραπέζι, το τραπεζοµάντιλο του οποίου γράφει «Φορολογούµενοι πολίτες», ένας άλλος κύριος, ταλαίπωρος. Το πιάτο του είναι άδειο. Ανάµεσά τους, όρθιος, ένας σερβιτόρος. Ο πρώτος κύριοςλέει στονσερβιτόρο:«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω!».Και ο σερβιτόρος, δείχνοντάς του τον ταλαίπωρο, τονίζει:«Είναι κερασµένα από τον κύριο!».

Την ίδια µέρα, ο Γιώργος Παπαχρήστος έγραφε σε σχόλιό του: «Η απεργία είναι δικαίωµα των εργαζοµένων (…) Αλλά υπάρχει ένα όριο. Μιαλεπτή κόκκινη γραµµή.Αυτή που χωρίζει µιαδίκαιη απεργία από µια απεργίαπροκλητική που λειτουργεί εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, πλήττει τους φτωχούς και τους µη έχοντες και δηµιουργεί κοινωνικούς αυτοµατισµούς. Μια τέτοια είναι η απεργία των εργαζοµένων στο Μετρό. Με κύριο αίτηµα τηνεπαναπρόσληψησυµβασιούχων που είχαν προσληφθεί ρουσφετολογικά επί Ν.Δ., προεκλογικά και παράνοµα, η απεργία τείνει να πάρει χαρακτήρα καψωνιού εις βάρος τωνκατοίκων αυτήςτης πόλης(…) Δενµπορεί µια µικρή µειοψηφία συνδικαλιστών να συµπεριφέρεται ωσάν το Μετρόνα είναι ιδιοκτησία της. ΤοΜετρό ανήκει σεόλους τους πολίτες οι οποίοι, πλην των άλλων, πληρώνουνκαι τους µισθούς αυτών των επηρµένων ατόµων, που συµπεριφέρονται µε τόσο προκλητικό τρόπο…».

Ετσι είναι. Εµείςοι φορολογούµενοι της γελοιογραφίας του Μητρόπουλου πληρώνουµε τους µισθούς όλων αυτών των κυρίων.Εµείς πληρώνουµε τα διόδια που δεν πληρώνουνάλλοι. Εµείς πληρώνουµετους τσαµπατζήδες στα λεωφορείαπου χρησιµοποιούνπλαστά εισιτήρια (4 εκατοµµύρια κυκλοφορούν!). Εµείς πληρώνουµε, µε αφάνταστη ταλαιπωρία, τα σωµατεία συγκοινωνιακών φορέων που απεργούν, ακόµη και όταν η απεργία τους κρίνεται παράνοµη από τα δικαστήρια! Εµείς πληρώνουµε τους εργαζοµένους που την ηµέρα που παίρνουν σύνταξη φροντίζουν να απολυθούν για να εισπράξουν και αποζηµίωση!

Θα το επαναλάβω για χιλιοστή (µόνο;) φορά: το κράτος µας είναι κράτοςτης πλάκας. Ολεςοι κυβερνήσειςχάρισαν απλόχερα,για πελατειακούς λόγους, προνόµιαπου τώραπέφτουν απάνω στα κεφάλια µας. Και τα έκαναν πλακάκια µετους συνδικαλιστές. Πολλοί από τους οποίους έγιναν βουλευτές και υπουργοί για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στα κόµµατα!

Ακουγα προχθές στην τηλεόραση έναν µεγαλοσυνδικαλιστή να λέει ότι: «Απεργούµε γιατί αν δεν απεργήσουµε η τιµή των εισιτηρίωνπου πληρώνουνοι εργαζόµενοι για τις µετακινήσεις τους θα διπλασιασθεί»! Ηµαρτον Κύριε! Τα πάντα γίνονται γιατο χατίρι µας!