Ο φράχτης και τα παιδιά

Δηµήτρης Αδαµίδης ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΣΥ Γ.Ν. ΞΑΝΘΗΣ Σας διαβιβάζω το κείµενο που έγραψε ο ηλικίας 8 χρονών γιος µου Τηλέµαχος, µε αφορµή τα όσα συµβαίνουν και το παραµύθι του Οσκαρ Ουάιλντ «Ο εγωιστής γίγαντας» που διάβασαν στο σχολείο του.

«Ηταν κάποτε ένας εγωιστής γίγαντας που είχε έναν πανέµορφο κήπο. Οταν µια µέρα είδε ξένα παιδιά να παίζουν στον κήπο του, τα έδιωξε µε φωνές: “Ο κήπος µου είναι κήπος µου καιβάλτε καλά στο µυαλουδάκι σας πως δεν σκοπεύω να αφήσω κανέναν να παίζει εδώ εκτός από τον εαυτό µου”. Και µετά έχτισε ολόγυρα έναν πανύψηλο τοίχο και έβαλε µια πινακίδα: “ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟ∆ΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ”. Οταν ήρθε η άνοιξη, σε όλη τη γη ξεπρόβαλλαν µπουµπούκια και πουλιά. Μονάχα στον κήπο του εγωιστή δεν έλεγε να τελειώσει ο χειµώνας. Τα πουλιά δεν ήθελαν να κελαηδούν, τα λουλούδια να ανθίσουν. Κάποτε ένα µικρό λουλούδι έβγαλε το κεφάλι του από το χώµα, αλλά είδε την πινακίδα, λυπήθηκε και γλίστρησε πίσω ξανά. Οι µόνοι που χαίρονταν ήταν το χιόνι, η παγωνιά, ο βοριάς και το χαλάζι που χαλάσανε τα πάντα. “∆εν µπορώ να καταλάβω γιατί αργεί η άνοιξη”, είπε ο γίγαντας. Οµως στον κήπο του εγωιστή ποτέ δεν ήρθε πια άνοιξη ούτε καλοκαίρι, ήταν χειµώνας µέχρι τη µέρα που ένα παιδάκι σκαρφάλωσε τον τοίχο, πήδηξε στην αυλή και έφερε την άνοιξη. Οταν ο γίγαντας το είδε αυτό, γκρέµισε τον τοίχο και άφησε τα παιδιά ελεύθερα να παίζουν για πάντα.

Γιατί λοιπόν χτίζουµε φράχτη ολόγυρα από τη χώρα µας και διώχνουµε τους ξένους (“µετανάστες” τους λέει ο µπαµπάς); Εγώ τους ξέρω ότι είναι καλοί, µας χτίσανε το σπίτι, δουλεύουν στον κήπο µας,παίζουµε µε τα παιδιά τους, ο µπαµπάς δίνει φάρµακα στα άρρωστα µωρά τους.Να τον γκρεµίσουµε τονφράχτη όλοι µαζί για να ‘ρθει η άνοιξη».