Προπαντός ψυχραιµία

Γιάννης Μενούνος ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Επειδή βλέπω, όπως και όλοι βέβαια, ότι στους δρόµους (και στα σπίτια µας – λόγω της τροµολάγνας τηλεόρασης) αρχίζει ή και επικρατεί ένα κλίµα πανικού κι ότι σηµειώθηκαν και κάποιες, λίγες πάντως, περιπτώσεις αυτοκτονίας, θα ήθελα να πω στους αναγνώστες τις δύο λέξεις που είχαν γίνει «σλόγκαν» µετά τη γερµανική κατοχή, παρµένες από θεατρική επιθεώρηση της εποχής: «Προπαντός ψυχραιµία!». Και να προσθέσω και µια φράση που λέµε εµείς οι µεγαλύτεροι: «Εχουµε περάσει και χειρότερα!». Και εννοούµε βέβαια τη γερµανική κατοχή και τους αµέτρητους θανάτους που προκάλεσε. Τελειώνω µε µια προσωπική εµπειρία από την ίδια αυτή φοβερή εποχή. Μικρός τότε εγώ, παιδάκι, έλεγα κάθε απόγευµα στη µητέρα µου, ενώθέριευε µέσα µου η πείνα: «∆ώσ’ µου ένα ψιχουλάκι, καλέ µαµά!». Και εισέπραττα πάντα την απάντηση: «Μη βιάζεσαι! Θα φας το βράδυ». Και ήταντο βραδινό φαγητό λίγη σούπα µε ένα κοµµατάκι ψωµί ή κάτι τέτοιο.