Ταξίδια, αγώνες τένις και φαστ φουντ

Ο συγγραφέας του «Φύλακαστη σίκαλη» Ντ. Τζ. Σάλιντζερ είχε τη φήµη του αναχωρητή. Μια στοίβα επιστολές που βρέθηκαν, όµως, λένε άλλα. Ο Σάλιντζερ, γράφοντας σε έναν βρετανό φίλο του, αποκαλύπτει έναν πολύ πιο κοινωνικό εαυτό καθώς περιγράφει ταξίδια στους καταρράκτες του Νιαγάρα, γεύµατα µεχάµπουργκερ στοBurger King (η αλυσίδα που προτιµούσε), αλλά και παρακολούθηση αγώνων τένις – θαύµαζε, λέει, τον Τζον ΜΑΚΕΝΡΌ.

Οι πενήντα επιστολές και καρτ ποστάλ δωρήθηκαν στο βρετανικό University of East Anglia, το οποίο ανακοίνωσε το περιεχόµενό τους χθες, στην πρώτη επέτειο του θανάτουτου – ο Σάλιντζερ πέθανε πέρυσι σε ηλικία 91 ετών.

«Αυτά τα γράµµατα δείχνουν έναν εντελώς διαφορετικό άνθρωπο», είπε ο Κρις Μπίγκσµπι, καθηγητής Αµερικανικών Σπουδώνστο εν λόγω πανεπιστήµιο. «Αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος που πηγαίνει µε το λεωφορείο σε πάρτι στο Ναντάκετ ή στον Νιαγάρα ή στο Γκραν Κάνιον και του αρέσει να συζητεί µε τους ανθρώπους στον δρόµο. Πηγαίνει σε γκαλερί τέχνης και θέατρα και ταξιδεύει στοΛονδίνο για να δει έργα του Αλαν Εϊκµπορν και του Αντον Τσέχοφ. Εβγαινε και κυκλοφορούσε».

Οι επιστολές απευθύνονταν στον Ντόναλντ Χάρτογκ, έναν Λονδρέζο που συνάντησετον Σάλιντζερ το 1938, όταν και οι δύο ήταν έφηβοι στη Βιέννη – σταλµένοι από τις οικογένειές τους για να µάθουν γερµανικά. Αντάλλασσαν επιστολές και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου – ο Σάλιντζερ πολέµησε µε τον αµερικανικό στρατό – αλλά µερικά χρόνια αργότερα διέκοψαν τις επαφές τους. Η κόρη του Χάρτογκ, Φράνσις, είπε ότι ο πατέρας της έκαψε τα γράµµατα εκείνης της εποχής πριν από µία µετακόµιση.

«Εγινε το αστείο της οικογένειας», λέει η Φράνσις Χάρτογκ.«Ο πατέρας µου ήξερε τονΣάλιντζερ και έκαψετα γράµµατά του.Είχε πει, “τα κοίταξα και σκέφτηκα, αυτός ο τύποςδεν θα πάει πουθενά”». Ατυχής πρόβλεψη.Οι δυο τους άρχισαν να αλληλογραφούν ξανά στη δεκαετία του 1980. Ο Σάλιντζερ επισκέφθηκε µάλιστα τον φίλο του στο Λονδίνο το 1989, µε την ευκαιρία των 70ών γενεθλίωντου. Η Φράνσις Χάρτογκ θυµάται ότι ήταν χαλαρός και φιλικός. Τα γράµµατα τα βρήκε εκείνη µετά τον θάνατο του πατέρα της, το 2007. Και καλύπτουν µια περίοδο κατά την οποία ο Σάλιντζερ ήταν πραγµατικά ακριβοθώρητος.