Στερνή γνώση

Θυµάστε τον αλήστου µνήµης δόκτορα Σποκ, που το βιβλίο του για τον τρόπο που πρέπει να µεγαλώνουν τα παιδιά, µε δείγµα την αµερικανική κοινωνία, έγινε για χρόνια γύρω στο ‘60 το Ευαγγέλιο για κάθε γονέα. Και στην Ελλάδα µε τα πρώτα δείγµατα της εγκυµοσύνης, πριν πάει η επίδοξη µητέρα στον µαιευτήρα, έσπευδαν συγγενείς, φίλοι, πεθεροί να της προµηθεύσουν το σοφό εγχειρίδιο του δόκτορα Σποκ, που χειραγωγούσε τους γονείς πώς θα υποδεχτούν το ενός τετάρτου βρέφος, πώς θα συµπεριφερθούν στο νήπιο, µέχρι την εφηβεία. Και το κεντρικό µοτίβο των απόψεων του αµερικανού παιδιάτρου ήταν «αφήστε ελεύθερα τα παιδιά, τελείως αδέσµευτα, απροστάτευτα, να ανοιχτούν µόνα τους και να βρουν τον δρόµο τους».

Αυτός ο γιατρός στο τέρµα του βίου του πριν αποχωρήσει, βγήκε σε παναµερικανικό δίκτυο τηλεόρασης και ταπεινωµένος ζήτησε συγγνώµη από το αµερικανικό έθνος και τους αµερικανούς γονείς (και όλου του κόσµου) γιατί έσφαλε και οι θεωρίες του δηµιούργησαν τη γενιά των ναρκωτικών αλλά και τις στρατιές των ηµίτρελων, ανάπηρων και απελπισµένων στρατιωτών του Βιετνάµ!

Είµαι γονιός και µε απέραντη κατανόηση διάβασα τις απελπισµένες δηλώσεις των γονιών των νεαρών που κατηγορούνται για τροµοκρατική δράση. Κοινή αφήγηση όλων τους πως τα παιδιά τους κάποια συγκεκριµένη στιγµή εξαφανίστηκαν, αποφάσισαν να φύγουν από το σπίτι, έπαψαν να επικοινωνούν, δεν έδιναν σηµεία ζωής και κανείς δεν ανησυχούσε, δεν τα αναζητούσε, δεν ερευνούσε. Ασφαλώς οι γονείς έλειωναν στη µοναξιά τους, αλλά ντρέπονταν προφανώς να δηµοσιοποιήσουν την αγωνία τους µήπως φανεί πως επενέβαιναν στην ελευθερία των παιδιών τους.