Θέλετε πόρισµα; Πάρτε πέντε να ’χετε

Δύσκολοι καιροί… Φταίει η φτώχεια που χτυπάει την πόρτα και κάνουµε ότι δεν ακούµε; Φταίει το πόρισµα της Siemens που ούτε γάτα ούτε ζηµιά; Φταίει το Βατοπέδι που στο πέρασµά του το πήρε ο χρόνος και το διέγραψε διά παντός; Φταίει που βγαίνουν οι πολιτικοί άνδρες (αν και υπάρχουν και κάποιοι ντιντήδες, µην το ξεχνάµε αυτό) που µε την άψογη διαχείρισή τους µας έστειλαν στο ΔΝΤ κι ακόµα παραπέρα; Φταίει που βάλαµε αυτούς τους ίδιους, άνδρες γυναίκες και ντιντήδες να µας βγάλουν απ’ την κρίση; Φταίµε κι εµείς που Καγιενιστήκαµε ασυστόλως; Φταίει ο κακός µας ο καιρός; Φταίει ο στόλος;

Δύσκολοι καιροί.

Προχθές µια νεολαία έκανε ντου στη Νοµική κι ως φοιτητές ρίξανε µια κατάληψη. Εστειλε µετά ένα παρακλάδι της στην Κρήτη πήρε τριακόσιους άµοιρους µετανάστες από κει τους έφερε στην Αθήνα και τους έχωσε στο εν λόγω κτίριο, διότι άσυλο. Αντί δε να δώσει ένα κοµµάτι ψωµί στους εφταπεινασµένους, τους έβαλε να κάνουν και απεργία πείνας από πάνω. Οτι το πρόβληµα λύθηκε τώρα. Τους έδειξε κι η τηλεόραση, τους έγραψε κι ο Τύπος, εντάξει. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται. Εν τω µεταξύ στον Αγιο Παντελεήµονα οι χρυσαυγίτες κάνουν πόλεµο µε νύφες και µ’ αγγόνια. Ο δε Αδωνις (ουδεµία σχέση µε το πρόσωπο του µύθου. Ούτε κατά διάνοια) βγήκε στα κανάλια και στεντορεία τη φωνή εκραύγαζε για τη νίκη του επί των συµµοριτών στους Γράµµους και τα Βίτσια του.

Δύσκολοι καιροί.

Ο κύριος Πάγκαλος δηλώνει ότι δεν θα ησυχάσει αν δεν δει έναν να µπαίνει φυλακή. Εγώ πάλι, και να µπει κάποιος φυλακή το ίδιο µου κάνει. Διότι κανένα πρόβληµα δεν πρόκειται να µου λύσει.

Φταίει κι αυτός ο φίλος απ’ τη Βουλή. Παραιτηµένος τώρα κοιτάει τη δουλειά του. Εντιµος, µε χιούµορ, οξυδέρκεια δεν άφησε το πολιτικό οξύ να του διαβρώσει τις κλειδώσεις. Εφυγε νωρίς. Προχθές στο µπαρ του λέω.

– Καλά εσύ πώς όπως λες δεν έκλεψες; – Γιατί παραιτήθηκα γρήγορα. Ή µάλλον γι’ αυτό παραιτήθηκα. Γιατί αν έµενα λίγο παραπάνω θα ‘κλεβα κι εγώ.

Δεν µπορείς να το φανταστείς, µετά από λίγο καιρό όλα σου φαίνονται νόµιµα φυσικά κι αθώα.

Είχε πάει αργά. Ηπια λίγο παραπάνω.

Σκεφτόµουνα, πού θα πάει όλο αυτό; Τι θα γίνει; Ηταν κι αυτή η Ελευθερία στο CD κόλλησε στο ρεφρέν: «Δεύτερη ζωή δεν έχει». Δύσκολοι καιροί.