Η µάχη της Φλώρινας

Ευάγγελος Ι. Λαζαρίδης
ΥΦΗΓΗΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
∆ιάβασα ορισµένα κεφάλαια από το βιβλίο – ένθετο στα ΝΕΑ «Ο Εµφύλιος Πόλεµος 1946-1949» και θέλω να κάνω µερικές παρατηρήσεις στις αναφορές του κ. Πολυµέρη Βόγλη για τη µάχη της Φλώρινας. Γράφει ο κ. Βόγλης: Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 11 Φεβρουαρίου 1949 όταν οι αντάρτες προσέγγισαν τιςαµυντικές θέσεις του στρατού περιφερειακά της πόλης µε σκοπό να διανοίξουν δρόµους γιατην επίθεση. Στις12 Φεβρουαρίου η απόπειρατων ανταρτών να εισβάλουν στη Φλώρινα από δυτικά αποκρούστηκε. Την επόµενη ηµέρα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, ενώ ο στρατός πέρασε στην αντεπίθεση.

Η αναφοράαυτή τουκ. Βόγληδεν έχει καµία σχέση µε ταπράγµατι συµβάντα. Ο Ζαχαριάδης είχε φοβερή αντιπαλότητα µετον αρχηγό του αντάρτικου Μάρκο Βαφειάδη και πέτυχε καιτον αποµάκρυνε από την αρχηγία του ∆.Σ. την οποία ανέθεσε στον πιστό δικό του άνθρωπο Βλαντά. Στον Βλαντά ανάθεσε και την αρχηγία – ευθύνη της µάχης της Φλώρινας. Στη µάχη πήραν µέρος 3.500 αντάρτες µε δύο ταξιαρχίες. Η 14η ταξιαρχία, µε διοικητή τον Λευτεριά (Λευτέρης Λαζαρίδης) εισέβαλε στη νότια πλευρά και κατέλαβε το τµήµα αυτό της πόληςτης Φλώρινας. Η δεύτερη ταξιαρχία κατέλαβε κυκλωτικά τα υψώµατα γύρω από την πόλη της Φλώρινας, όπου δεσπόζειτο µεγάλο φαράγγικαι σε περίπτωση υποχώρησης θα ήταν η οδός διαφυγής, αφού ολόκληρη η ορεινή ζώνη ήταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών.

Οι αντάρτες, γαντζωµένοι στη νότια πλευρά της πόλης, επιχειρούν τη δεύτερη ηµέρα αλλά δεν µπορούν να προχωρήσουν, την τρίτη ηµέρα δεν κάνουν καµία επιθετική προσπάθεια εν αναµονή ενισχύσεων που περίµεναν. Και ενώ στη νότια πλευρά της πόλης οι αντάρτες πολεµούν να κρατήσουν τις θέσεις τους και µε την άφιξη των ενισχύσεων να επιτεθούν για την κατάληψη του κέντρου της Φλώρινας, οΒλαντάς χάνει τον έλεγχο των δυνάµεων του, χωρίς να ειδοποιήσει τα τµήµατα που βρίσκονταν ήδη µέσα στη Φλώρινα, δραπετεύει από το πεδίο µάχης, άφησε µοναχούς τους αντάρτες που πολεµούν στην πόλη, απέσυρε όλουςτους άντρεςαπό τα υψώµατα, εγκατέλειψετα πολυβολεία τα οποία θα υποστήριζαντην έξοδο απότην πόλη της Φλώρινας των τµηµάτων που µάχονταν για την κατάληψή της.

Με την υποχώρηση αυτού του τµήµατος των ανταρτών κατέλαβαν τις θέσεις αυτές αµέσως δυνάµεις του τακτικού στρατού. Οταν οι δυνάµεις των ανταρτών που βρίσκονταν µέσα στην πόλη δεν ενισχύθηκαν, υποχώρησαν και πορεύτηκαν συντεταγµένες στη συµφωνηµένη πύλη οπισθοχώρησης, το φαράγγι της Φλώρινας, σε πλήρη άγνοια ότι οι αντάρτες που κρατούσαν τα υψώµατα εγκατέλειψαν τις θέσεις. Μετρήθηκαν στη Φλώρινα 743 νεκροί στο πεδίο, µεταξύ των οποίων και ο διοικητής της 14ης ταξιαρχίας Καπετάν Λευτεριάς. Οι περισσότεροι σκοτώθηκανκατά τηνυποχώρηση από το φαράγγι, µέσα στο φαράγγι.