Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ

Οταν τελειώσει η συζήτηση για όσα έκανε και όσα δεν έκανε η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τη Siemens, πρέπει να κάνουµε στη χώρα µια άλλη συζήτηση.

Πιο σοβαρή και πιο ουσιώδη. Να συζητήσουµε πώς έφτασε το πολιτικό σύστηµα σε κατάσταση ανυποληψίας, πώς θα βγει από αυτήν καιπώς δεν θα φθάσει ποτέ ξανά.

Να εξετάσουµε σε βάθος γιατί τα κόµµατα θεωρούνται εστίες διαφθοράς και πώς θα αποκατασταθούν στα µάτια των πολιτών. Να µελετήσουµε γιατί έµεινε απροστάτευτο το δηµόσιο χρήµα και µε ποιον τρόπο θα θωρακιστεί στο µέλλον η διάθεσή του αποκλειστικά και µόνον υπέρ της κοινωνίας.

Να φωτίσουµε τις σκοπιµότητες που οδηγούν σε ατιµωρησία και να αποκαταστήσουµε τον νόµο και τη ∆ικαιοσύνη στα µάτια των πολιτών, ιδίως σε ό,τι αφορά τα δηµόσια πρόσωπα.

Ο πρώτος πληθυντικός χρησιµοποιείται εν προκειµένω γιατί αυτή η συζήτηση δεν αφορά κάποιους ειδικούς, τεχνοκράτες, πολιτικούς ή γραφειοκράτες.

Από τους πιο υψηλόβαθµους αξιωµατούχους µέχρι τον τελευταίο πολίτη. Από τα µεµονωµένα άτοµα µέχρι τους πάσης φύσεως συλλογικούς φορείς. Μας αφορά όλους! Το πρώτο κεφάλαιο αυτής της συζήτηση πρέπει να είναι ηχρηµατοδότηση των κοµµάτων.

Είναι θέµα λειτουργίας του κοινοβουλευτισµού, δηλαδή µιας από τιςµεγαλύτερες κατακτήσεις του δυτικού πολιτισµού. Η κοινοβουλευτική δηµοκρατία για να λειτουργήσει χρειάζεται κόµµατα, ως ανώτερη µορφή οργάνωσης του λαού.

Τα κόµµατα όµως πρέπει να είναι πέραν πάσης υποψίας στη διαχείριση των οικονοµικών τους αλλά και των οικονοµικών του κράτους.

Και τα τελευταία χρόνια δεν είναι. Απαιτείται, λοιπόν, βαθιά τοµή στα οικονοµικά των κοµµάτων και των πολιτικών προσώπων.

Πρέπει να αλλάξει ριζικά ο τρόπος χρηµατοδότησης, να επιβληθεί συνεχής δηµόσιος έλεγχος και να εξασφαλιστεί απόλυτη διαφάνεια στις συναλλαγές τους.

Τα ίδια τα κόµµατα και οι πολιτικοί πρέπει να περιορίσουν δραστικά τις δαπάνες τους και να µη διατηρούν στενές επαφές υπόπτου τύπου µε τους ισχυρούς του χρήµατος.

Ο έλεγχος και ο αυτοέλεγχος δεν είναι θέµα αστυνοµικής υφής αλλά θεµελιώδης δηµοκρατική προϋπόθεση στη λειτουργία ενός κόµµατος.

Εφόσον εξασφαλισθεί, δεν θα χρειαστεί ξανά στο µέλλον να κυνηγάµε φαντάσµατα διαφθοράς και συναλλαγής.

Οι πολιτικοί και τα κόµµατα πρέπει να συναισθανθούν ότι το λεγόµενο πολιτικό χρήµα είναι εν τέλει µια θηλιά που οι ίδιοι πρέπει να βγάλουν από τον λαιµό τους.