[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Ελληνες και συνωµοσιολογία

Θα έχετε ακούσει για τους αστικούς µύθους. Ξέρετε, κάτι σούπερ πιασάρικες ιστορίες που κυκλοφορούν από στόµα σε στόµα ως πραγµατικά γεγονότα, σκορπίζοντας άλλοτε θαυµασµό, άλλοτε τρόµο – συνήθως και τα δύο µαζί. Ο πιο διάσηµος αστικός µύθος στο παρελθόν είναι το θρυλικό παραµύθι περί κροκοδείλων στους υπονόµους της Νέας Υόρκης. Ελεγε δηλαδή ότι οι κάτοικοι του Μεγάλου Μήλου υιοθετούσαν µικρά γλυκά κροκοδειλάκια τα οποία, όταν µεγάλωναν και άρχιζαν να δαγκώνουν, τα έριχναν στους καµπινέδες τους και τραβούσαν το καζανάκι. Τα κροκοδειλάκια όµως επιβίωναν, γίνονταν κροκόδειλοι και την έπεφταν µε µίσος σε όποιον άµοιρο τύχαινε να σουλατσάρει στους νεοϋορκέζικους οχετούς. Ο Ελληνας, φυσικά, αγάπησε και υιοθέτησε κάθε είδους αστικό µύθο. Φέρνω πρόχειρα στον νου µου την τερατώδηπερίπτωση της κυρίας που ζούσε µε µια κατσαρίδα µόνιµη κάτοικο των µαλλιών της. Πώς µπορεί να γίνει πιστευτή µια τέτοια ιστορία; Κι όµως…

∆ιότι, ως γνωστόν, ο Ελληνας – ως άλλος Βασίλης ∆ανιήλ – βρίσκεται 100 χρόνια µπροστά από τους άλλους λαούς. Ετσι, αποφάσισε µια µέρα να εφεύρει τον «στρατευµένο» αστικό µύθο – έναν µύθο ο οποίος, πέρα από την ψυχαγωγία που θα προσέφερε, θα βοηθούσε στην προώθηση συγκεκριµένων απόψεων και ιδεών. Η αρχή έγινε µε τη διαβόητη «δήλωση Κίσινγκερ» περί «του ατίθασου ελληνικού λαού τον οποίο πρέπει να πλήξουµε (να πλήξουν οι Αµερικανοί, δηλαδή) στη γλώσσα του και τη θρησκεία του». Η συγκεκριµένη µπαρούφα παρουσιάστηκε µε τόσο πειστικό και µαζικό τρόπο ώστε ξεγέλασε ακόµα και σοβαρότατους δηµοσιογράφους, ενώ την αναπαρήγαγαν και όντως αξιόπιστες πηγές. Ακόµα και σήµερα, παρά τις διαψεύσεις των εµπλεκοµένων, υπάρχουν πολλοί που διακινούν την υποτιθέµενη δήλωση ως αλήθεια. Ο παραµυθάς που σκαρφίστηκε αυτό το ψεµατάκι ήξερε τι έκανε. Μέσα σε δυο – τρεις φράσεις, όχι µόνο ενίσχυε τον αντιαµερικανισµό και τον αντισηµιτισµό µεγάλης µερίδας Νεοελλήνων, αλλά και γιγάντωνε αυτή την αιώνια εµµονή (πείτε την επίσης φοβία) των κατοίκων αυτού του τόπου: ότι όλες οι χώρες, όλοι οι λαοί, ολόκληρο το Σύµπαν συνωµοτεί εναντίον τους.

Λίαν προσφάτως παρουσιάστηκε ακόµη ένα κρούσµα. Φαντάζοµαι ότι όλοι σας πήρατε είδηση ένα ηχητικό απόσπασµα που έπαιξε σε όλες τις σατιρικές – και όχι µόνο – τηλεοπτικές εκποµπές και αφορούσε πολιτικούς λόγους που υποτίθεται ότι είχαν εκφωνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαµαράς. Σύµφωνα µε αυτό, τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο αρχηγός της αξιωµατικής αντιπολίτευσης είχαν θίξει ακριβώς τα ίδια θέµατα, είχαν πει ακριβώς τα ίδια λόγια, µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Με άλλα λόγια, οι λόγοι Παπανδρέου και Σαµαρά ήταν πανοµοιότυποι. Μέχρι κεραίας! Ηταν σαφές και ξεκάθαρο πως επρόκειτο για τις φωνές των δύο πολιτικών ανδρών. ∆ενυπήρχε µοντάζ ούτε είχε επιστρατευτεί ο Γιώργος Μητσικώστας.

Πριν από λίγες ηµέρες, παρακολουθώντας µια µεταµεσονύχτια χιουµοριστική εκποµπή, ανακάλυψα την αλήθεια. Τα λόγια αυτά ανήκαν στον Γ. Παπανδρέου και πιθανότατα ειπώθηκαν λίγο πριν από τις εκλογές του 2009. Καιρό µετά ο Α. Σαµαράς, υποστηρίζοντας πως ο Πρωθυπουργός δεν είχε πει την αλήθεια στον λαό, τα επανέλαβε κατά λέξη, διαβάζοντάς τα από ένα χαρτί! Φυσικά, η διάψευση αυτού του θρασύτατου ψεύδους δεν πήρε έκταση και η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού εξακολουθεί να θεωρεί πως οι δύο πολιτικοί τον δουλεύουν ψιλό γαζί.

Εννοείται ακόµη ότι ο εµπνευστής αυτής της ιστορίας δεν το έκανε για πλάκα και για χαβαλέ, είχε – και αυτός – πολύ συγκεκριµένο στόχο. Το ότι οι δύο κατά τεκµήριον κορυφαίοι πολιτικοί άνδρες της χώρας λένε ακριβώς τα ίδια πράγµατα σηµαίνει ότι υιοθετούν τυφλά τις θέσεις κάποιου τρίτου. Αυτός ο τρίτος, προφανώς, προέρχεται απ’ έξω. Από ξένη χώρα, από ξένη δύναµη, από ξένα συµφέροντα. Οπότε επανερχόµαστε στη λογική της δήλωσης-µαϊµού του Κίσινγκερ περί ατίθασου λαού… ∆εν χρειάζεται πάντως να είσαι ο Στίβεν Χόκινγκ για να σκεφτείς ότι ακόµα και αν για κάποιο σκοτεινό λόγο το ίδιο πρόσωπο γράφει τους λόγους Παπανδρέου καιΣαµαρά, δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να διαπράξει τέτοιο σφάλµα. Ούτε χρειάζεται να είσαι κλώνος του Αϊνστάιν για να καταλάβεις ότι ακόµα και αν ο – ευφυέστατος – Κίσινγκερ πίστευε αυτές τις µπούρδες δεν θα τις παραδεχόταν ποτέ δηµοσίως.

Ολα αυτά τα παραµύθια που εµφανίζονται ως συνωµοσίες ειδικά κατά της Ελλάδας, στηρίζονται ίσως στο σοβαρότερο ελάττωµα των Ελλήνων, όλων ηµών. Ποιο είναι αυτό το ελάττωµα; ∆εν µας πολυαρέσει να βάζουµε το µυαλό µας να σκεφτεί…

Τα παραµύθια, που εµφανίζονται ως συνωµοσίες κατά της Ελλάδας, στηρίζονται στο ότι δεν µας αρέσει να βάζουµε το µυαλό µας να σκεφτεί…