ΜΑΤΙΕΣ Αξιολόγηση

Με ρωτούν µε ολοφάνερη οργή πολλοί φίλοι: «Μα τι είναι τελος πάντων αυτοί οι “οίκοι αξιολόγησης” που µας βάζουν κάθε τόσο να τρέχουµε στον ανήφορο µε στενό παπούτσι; Είναι οργανισµοί παγκόσµιας αποδοχής; Ιδρύµατα µε διεθνές κύρος; Ή είναι κερδοσκοπικές εταιρείες, που ιδρύθηκαν απόοικονοµολόγους, τραπεζίτες, χρηµατιστές, δηµοσιογράφους, πολιτικούς κ.λπ., για να συµβουλεύουν τους πελάτες τους για επενδύσεις; Και ποιοι δώσανε τα προνόµια που έχουν, σ’ αυτούς τους οίκους; Ποιοι τους όρισαν ως “αξιολογητές”; Ποιοι τους επέβαλαν σε ολόκληρη την υφήλιο, µολονότι, αρκετές φορές, γκάφεςή κόλπα τους παρέσυραν στηνκαταστροφή τοχρηµατοπιστωτικό σύστηµα χωρών και ηπείρων;».

Εχω απάντηση: Ολοιαυτοί οι οίκοι , λεφτά πάνε να βγάλουν, για να τα µοιράσουν στουςµετόχου ςτους. Είναι επιχειρήσεις. Που κατάτεκµήριο λένετην πλήρη αλήθεια. Γιατί αν πουν ψέµατα, δενθα τους εµπιστεύονται πια οιπελάτες τους,θα χάσουν την επιρροή τους και τη φήµη τους, και στο τέλος θαφαλιρίσουν. Αυτά µου υπαγορεύει η λογική µου. Λογικήενός απλού ανθρώπου.

Και πάµε παρακάτω: την περασµένη Παρασκευή το βράδυ, βγήκε ο οίκος Φιτς και υποβάθµισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας κατά µία µονάδα. ∆ηµιουργώντας έτσι µια νευρικότητα στις αγορές, µια ανησυχίαστη χώρα µας και έναν δικαιολογηµένο εκνευρισµό σε όλους εµάς. Γιατί µας υποβάθµισαν; Για το φορολογικό, για το χρέος, για την ανάκαµψη που δεν έρχεται, για το ενδεχόµενο να ζητήσουµε πρόσθετη χρηµατοδότηση. Τις τελευταίες µέρες,όµως, είχαµε πάρει µια µικρή ανάσα στα οικονοµικά µας και αισιοδοξούσαµε ότι κάτι καλό µπορεί να προκύψει. Αλλ’ αυτοί του Φιτς είχαν αποφασίσει να µας υποβαθµίσουνδύο µονάδες! Και τελικώς έκαναν λίγο πίσω, ύστερα από τζαρτζαρίσµατα του Παπακωνσταντίνου.Και ρωτάω τώρα εγώ ο φορολογούµενος _ βάρβαρα _ πολίτης: τι θα γίνει µ’ αυτούς τους οίκους αξιολόγησης; ∆ιαβάζω κατά καιρούς ότι όσοι έχουν µαστιγωθεί από διάφορους τέτοιους οίκους σκέφτονται να δηµιουργήσουν έναν άλλο, «ευρωπαϊκό». Το κουβεντιάζουν, αλλά δεν το κάνουν. Φαίνεται ότι δεν είναι εύκολο πράγµα. Προ ηµερών, επανήλθε στο ζήτηµα και η ευρωβουλευτίνα Αννυ Ποδηµατά, προτείνοντας τη δηµιουργία, ακριβώς, ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης µε δηµόσιο χαρακτήρα.

∆εν ξέρω τι να πω.Ξέρω, όµως, ότι δεν πάµεκαλά. Για τηνοικονοµία της χώρας µας µιλάω. Και συγχρόνως σε σχέση µε τον Φιτς, µου ‘ρχεται στον νου µιαπαροιµία ελληνική, που λέει ότι στον τόπο µας, όταν είναι γρουσούζης ο γάιδαρος, τις πιο πολλέςδέρνουµε το σαµάρι.