[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, για τον φράχτη στον Εβρο και τα τείχη)

Τοτείχοςυπήρχεήδη.

Μεγάλο και υψηλό. Αόρατο, αλλά όχι και λιγότερο πραγµατικό από το τείχος των δωδεκάµισι χιλιοµέτρων που σχεδιάζει να υψώσει η κυβέρνηση στον Εβρο. Υπήρχε και στις πόλεις το τείχος, στην πρωτεύουσα αλλά και σε όλες τις µικρές Αθήνες της χώρας. Εκεί εµφανιζόταν µε ποικίλες µορφές. Σαν φράχτης της γραφειοκρατίας λ.χ., η οποία, τηρώντας σεβαστικά τις εντολές της πολιτείας, χορηγούσε πολιτικό άσυλο σε ποσοστό ελάχιστα υψηλότερο του 0,0%. Υπήρχε επίσης ο φράχτης του κυνισµού και της ωµότητας, πάνω στον οποίο έπεφταν όσοι µετανάστες είχαν επίσηµα χαρτιά. Τους τα έσχιζαν τα χαρτιά τους. Και έτρεχαν τότε, ακόµα τρέχουν, µε όποια χρήµατα διαθέτουν, σε δικολάβους και λοιπούς επιτήδειους µεσάζοντες, που έχουν χτίσει το δικό τους τείχος, της αισχροκέρδειας. ∆ούλευες τον αφέντη µαύρα κι ανασφάλιστα, από ήλιο σε ήλιο, σε νησιά και βουνά, σε κοπάδια και οικοδοµές, κι αυτός, την ώρα της κακοπληρωµής, για να γλιτώσει τα έξοδα σε κατέδιδε σαν λαθραίο. Σαν «λογικά» µάς παράσταιναν όλα αυτά τα τείχη. Σαν «λογικό και αναγκαίο» παρασταίνουν και το σχεδιαζόµενο. Πού η έκπληξη λοιπόν;

«Η Καθηµερινή»