[ Πρόσωπα ] Απολογητής µιας δικτατορίας

Είναι κάτοχος βορειοκορεατικού διαβατηρίου, προνόµιο σπάνιο για έναν ξένο, όµως στο αεροδρόµιο της Πιονγκγιάνγκ δεν του ζητούν ποτέ χαρτιά. Διότι ο Ισπανός Αλεχάντρο Κάο ντε Μπενός ανήκει στην κυβέρνηση του «Αγαπηµένου Ηγέτη» Κιµ Γιονγκ-ιλ.

Ο 37χρονος Κάο προέρχεται από οικογένεια της καταλανικής αριστοκρατίας και είναι ο µοναδικός ∆υτικός στην κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας. Είναι απολογητής ενός ολοκληρωτικού κράτους, στο οποίο τα ανθρώπινα δικαιώµατα και οι θεµελιώδεις ελευθερίες είναι ανύπαρκτα, ενώ καταστέλλεται κάθε άποψη που δεν συµφωνεί µε την επίσηµη. «Αυτοί που το υποστηρίζουν δεν ξέρουν τίποτε για την ιστορία και την κουλτούρα της Βόρειας Κορέας», απαντάει. «Η µεγάλη πλειονότητα αυτών που επισκέπτονται τη χώρα µας αλλάζει γνώµη µόλις δει την πραγµατικότητα». Η ιστορία αρχίζει το 1989. Ο Κάο είναι 16 ετών και ο σοβιετικός συνασπισµός καταρρέει. Ο Κιµ Ιλ-σουνγκ, ο «αιώνιος πρόεδρος», φτάνει στη Μαδρίτη για να επισκεφθεί το ΚΚ Ισπανίας. Και ο Κάο γοητεύεται. Παραµελεί τα πάντα – δουλειά και σπουδές στην πληροφορική – για να ικανοποιήσει αυτό που περιγράφει ως «εµµονή» και «αγάπη» για τη Βόρεια Κορέα. Αρχίζει ιδρύοντας την Ενωση Φιλίας µε την Κορέα (KFA) και το 2000 προτείνει στο καθεστώς της Πιονγκγιάνγκ να δηµιουργήσει έναν επίσηµο ιστότοπο. Ολα αυτά προς µεγάλη απογοήτευση των γονιών του, γόνων της αριστοκρατίας της Καταλωνίας µε προγόνους που υπήρξαν βαρόνοι, κόµητες και µαρκήσιοι. «Ο παππούς µου ήταν φαλαγγίτης», λέει ο ίδιος. «Κληρονόµησα µια µεγάλη περιουσία, όµως δεν είχα τύχη στις επιχειρήσεις και τα έχασα όλα».

Σήµερα, ο Τσο Σον-ιλ, όπως ονοµάζεται στα κορεατικά (το όνοµά του σηµαίνει «Η Κορέα είναι µία»), έχει πάντα στο πέτο του το βορειοκορεατικό εθνόσηµο. Μοιράζει τον χρόνο του ανάµεσα στην Ισπανία, όπου έχει µια επιχείρηση εισαγωγών-εξαγωγών που ειδικεύεται στα είδη διακόσµησης, και τη Βόρεια Κορέα, όπου από το 2002 ασκεί τα πολύ επίσηµα καθήκοντα του ειδικού εκπροσώπου της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων – κάτι που τον καθιστά ένα είδος ξεναγού υψηλών επισκεπτών, επιχειρηµατιών, αλλά και ξένων δηµοσιογράφων, τους οποίους συνοδεύει παντού «εκτός από την τουαλέτα», όπως ο ίδιος παραδέχεται. «Οι πληροφορίες φιλτράρονται για να µην έρχεται ο κόσµος σε επαφή µε πορνογραφικά ή βίαια περιεχόµενα», εξηγεί όταν ερωτάται για τη λογοκρισία. Οπως οι ειδήσεις του CNN; «Αυτές δεν είναι ειδήσεις, είναι καθαρή προπαγάνδα». Και η ελευθερία της έκφρασης; «Υπάρχει όµως δεν ανταποκρίνεται στην ατοµικιστική αντίληψη της ∆ύσης.

Οι άνθρωποι στην Κορέα δεν τα λένε όλα για να ευνοήσουν το κοινό καλό».

Ο Αλεχάντρο / Σον µιλάει για µια ειδυλλιακή Βόρεια Κορέα, στην οποία η στέγαση είναι δωρεάν, όπως και η υγεία και η εκπαίδευση, λέει πως ουδείς πεθαίνει από την πείνα. Αρνείται ότι η χώρα είχε πληγεί από λιµό και λέει πως «υπήρξαν ίσως κάποιες µικρές ελλείψεις σε βιταµίνες», οι οποίες εξηγούνται από τον αποκλεισµό που επιβάλλουν οι ΗΠΑ. Οσο για τα πυρηνικά, η Βόρεια Κορέα είναι γι’ αυτόν απολύτως δικαιολογηµένη να διαθέτει τέτοια όπλα για να αποτρέψει την «εισβολή των γιάνκηδων»…