Η φαντασίωση του µικροαστισµού

Σε κάνει να αναρωτιέσαι ποια προσόντα χρειάζονται για να κάνεις τηλεοπτικό σουξέ. Γιατί τραγουδιστικό η Μαρία Μπεκατώρου (φωτογραφία αριστερά)δεν κάνει.Το πιθανότερο είναι ότι το ζευγάρι της στο «Just the two of us» Χρήστος Χολίδης όταν την πρωτάκουσε να τραγουδάει, θα στοιχηµάτιζε ότι µετά βίας θα αντέξουν µέχρι το τρίτο live του σόου. Κατάφεραν να βλέπουν µεάνεση τον τελικό. Γιατί η Μαρία κερδίζει συµπάθειες. ∆εν ήτανάγνωστη ότανβγήκε στη σκηνή του τραγουδιστικού σόου του Mega.Είχεαρχίσειτηνκαριέρα της κάνοντας πειστικά τη χαζή και αδαή στηνεκποµπή τηςστο Tηλεάστυ, από την οποία διάφορες εκποµπέςαλίευανχιουµοριστικά στιγµιότυπα µετα µαργαριτάρια της,ιδίως κατά την ανάγνωση του χάρτη της Ελλάδας που ήταν το µεγάλο σουξέ της. Αργότερα εµπλούτισε την προσφορά της στους αλιείς trashµαργαριταριών µετους καλεσµένους της, τύπους απίθανους σε οίστρο τραγουδιστικό ήποιητικό πουανέτρεπαν τους mainstream κανόνεςτης επίσηµηςτηλεόρασης. Κάτι σαν Πάνια στο συµπαθητικό.

Αλάνθαστη συνταγή.Οχι µόνογιατί βρήκε δίοδοστηνεπίσηµητηλεόρασηχωρίςνα φορτωθεί κανένα άγχος, αλλάκαι γιατί δείχνει να υπηρετείάριστα το ιδανικόµοντέλο της χαζούλαςξανθιάς πουδεν απειλείκανέναν. Ταλέντο και αυτό.Που την ανέδειξε σε ακόµη ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας, όπως η Κοροµηλάπαλαιότερα και ηΜενεγάκη αργότερα.

Θέλει µαεστρία.Ιδίως ηυποστήριξη αυτού του ευάλωτου στοιχείουµιας ύπαρξης που µοιάζει να ζητάει προστασία χωρίςπραγµατικά να την έχειανάγκη. Και έτσι ικανοποιεί όσους φαντασιώνονται ότι έχουν τοκουράγιο και τη δύναµη να υπηρετήσουν τον ρόλο του προστάτη,αλλά ευτυχώςουδείς τους ζητάεινατοπράξουν.Σεαντιστάθµισµα προσφέρουνσυµπάθεια,τηλεθέαση,ψήφους, γίνεταιη ΜαρίαΜπεκατώρου ηµασκότ τους, ανώδυνη και απαραίτητη.

Αλλά ηΜαρία έχειένα επιπλέονπροσόν. Αρκετήεξυπνάδαώστεναυποδύεταιτην ευάλωτη χαζήτόσο όσοχρειάζεται γιανα µη γίνει αντιπαθής στογυναικείο κοινό. Αρνήθηκε τα µεγαλεία µιας εκποµπής σε µεγάλο κανάλι για να «µείνει στ’ αυγά της». Ιδανική. Και προπάντων χαµηλοβλεπούσα. Ούτε αυτό το ξεχνάειη Μαρία, πουούτε για µια στιγµή δεν παίρνει αέρα. Τόσο που σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσηείναι η ειλικρίνειακαι πόση η προσποίηση. Γιατί αν προσποιείται το κάνει µια χαρά. Εσκεµµένα ή µη, µοιάζει να κοροϊδεύει µετην καρναβαλικήυπερβολή της τα χαρακτηριστικά αυτής της υποταγµένης θηλυκότητας-του-κατοικίδιου.

Και αποδεικνύει, φυσικά, τη δύναµή τους να δώσουν υπόσταση στο τίποτε αφού έφτασε µια ολόκληρηκριτική επιτροπήκαι έναµεγάλο τηλεοπτικόκοινό νατης συγχωρούν τις παραφωνίεςπου γδέρνουναυτιά. Αποδεικνύει ότιείναι ανυπέρβλητηη προσφορά της σεένα θέαµα πουτου ταιριάζει γάντι αυτή καρναβαλικήµίµηση του µοντέλου θηλυκότητας, που αποτελεί την πιο φρούδα φαντασίωση του µικροαστισµού.