Εναλλακτικά Χορεύοντας στον γκρεµό

ΟΣΟΙ ΕΙΧΑΝ – έστω και µε δυσθυµία – αποδεχθεί την επικυριαρχία του Γιώργου Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ, πρέπει τώρα να επεκτείνουν τον ρεαλισµό τους. Το 2010, annus horribilis, δηλαδή φρικτή χρονιά για τηχώρα µας, αναδεικνύει τον Παπανδρέου σε κυρίαρχο της ελληνικής πολιτικής σκηνής συνολικά.

Μόνο αυτός µπορούσε να µας εκπροσωπήσει διεθνώς στην πιο σκοτεινή µας ώρα. Και µόνο αυτός µπορούσε να προωθήσει το Μνηµόνιοστο εσωτερικό, αν και, σεορισµένες περιπτώσεις, ούτε αυτός δεν µπορούσε να επιβάλει τα µέτρα που το Μνηµόνιο προβλέπει χωρίς σοβαρές αναταράξεις. Το ΠΑΣΟΚ κλείνει τη χρονιά σε κατάσταση νευρικής κρίσης.

QQQ
ΜΙΑ ΠΡΟΧΕΙΡΗ µάτια στην παραπάνω επισκόπηση αναδεικνύει ένα ελλειµµατικό ισοζύγιο. Εξω πάµε καλά. Μέσα η κυβέρνηση χορεύει στο χείλος του γκρεµού. Είναι η αντίφαση που συντηρεί, ασχέτως πολιτικής παραφιλολογίας, τον µύθο ότι ο Παπανδρέου έχει µέσα του έναν αναχωρητή τύπου Μπαρόζο. Ο τελευταίος έβαλε την Πορτογαλία σε δρόµο λιτότητας και, µόλις άνοιξε θέση προέδρου της Κοµισιόν, έφυγε σφαίρα για Βρυξέλλες.

QQQ
ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ, ο Παπανδρέου έχει ελαφρυντικά. Μεγάλο µέρος του πολιτικού προσωπικού είναι για τα πανηγύρια. Το ίδιο όµως ισχύει και για κάποιους συνεργάτες του πουο ίδιος επέβαλε ως υπουργούς ή υφυπουργούς.Αντίστοιχα, οι πολιτικές του Μνηµονίου ήταν αδύνατο να µη βάλουν τηχώρα σε ύφεση. Πώς να χωρέσει ο υπέρβαρος κρατικισµός της Μεταπολίτευσης σε ένα φτηνιάρικο φιλελεύθερο κοστούµι χωρίς σκληρή δίαιτα; Σύµφωνοι. Η κυβέρνηση όµως καθυστερεί και κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της στο θέµα της αναδιάρθρωσηςτου δηµόσιου τοµέα. Κρατάµε τον ΟΣΕ ανοιχτό τώρα για να τον κλείσουµε µετά; Και οι µετατάξεις των δηµοσίων υπαλλήλων συντηρούν και αναπαράγουν µια κουλτούρααντιπαραγωγικότητας, ενώ κλείνουν πόρτες για νέους που αναζητούν τώρα θέση. Η Ελλάδα των πενηντάρηδων πατάει ξανά τους εικοσάρηδες σε επιβεβαίωση της γεροντοκρατίας που µας χαρακτηρίζειπαγίως. Ολα αυτά ενώ ηφιλελεύθερη λογική του ∆ΝΤ επικράτησε στα εργασιακάτου ιδιωτικού τοµέα που σηκώνει και το βάρος της ανεργίας.

QQQ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στα οικονοµικά, η κυβέρνηση Παπανδρέου δυσκολεύεται να αποβάλει τον έµφυτο κρατισµό του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, είναι το ηµιθανές κράτος της Μεταπολίτευσης που έχει πλακώσει τον ιδιωτικό τοµέα, δηµιουργώντας ντόµινο το οποίο µεταφέρει το πρόβληµα στις τράπεζες και πατώνει την ανάπτυξη σε έναν φαύλο κύκλο. Στα πολιτικά, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν τολµάει να αρθρώσει έναν συγκροτηµένο λόγο για το πού πάµε πραγµατικά και κρύβεται πίσω από το Μνηµόνιο. Οι κατά Λοβέρδο υπουργοί που φέρονται ως «βρεγµένες κότες» είναι η πολιτική ατάκα του 2010. Οπως όµωςέξω έτσι και µέσα, το µεγάλοβάρος είναι στον Παπανδρέου που πρέπει αυτός να γυρίσει οριστικά τη σελίδα της νέας εποχής, µε ό,τι αυτό δυστυχώς συνεπάγεται.