Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Η λέξη «ανανέωση» στην πολιτική είναι σχεδόν µαγική.

Ιδίως σε περιόδους κρίσεων η κοινή γνώµη ζητάει από τα πολιτικά κόµµατα να ανανεώσουν το προσωπικό τους. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε σε µεγάλο βαθµό ανανέωση στις κοµµατικές ηγεσίες. Για ένα πολιτικό σύστηµα το οποίο πέρασε από τη «φάση των δεινοσαύρων»µε επικεφαλής πρόσωπα τα οποία πρωταγωνιστούσαν και στην προ της δικτατορίας περίοδο, αποτελεί κατάκτηση ότι οι αρχηγοί των δύο µεγάλων κοµµάτων είναι ηλικίας κάτω των εξήντα ετών.

Πέραν αυτού, όµως, η ανανέωση εξελίσσεται µετ’ εµποδίων στο µισό τµήµα του πολιτικού φάσµατος.

Ενώ στο κόµµα πουκυβερνάει σήµερα προχώρησε ικανοποιητικά, στη συντηρητική παράταξη ανανέωση ακούµε και ανανέωση δεν βλέπουµε.

Σχεδόν δεκατέσσερις µήνες από την εκλογή του, ο σηµερινός πρόεδρος της Ν.∆. είναι ζήτηµα αν ανέδειξε στον δηµόσιο βίο τρία – τέσσερα νέα πρόσωπα, και αυτά σε δεύτερους ρόλους.

Από αυτή την άποψη,η διαφαινόµενη πρόθεσή του να ανανεώσει την ηγετική οµάδα του κόµµατός του είναι θετική.

Η προώθηση νέων προσώπων σε καίρια αξιώµατα του κόµµατος συνιστά όφελος για το πολιτικό σύστηµα στο σύνολό του. Αρκεί, φυσικά, ο κ. Σαµαράςνα εννοεί την ανανέωση και να έχει τρόπονα την επιβάλει.

Ολοι ξέρουµε ότιστα µεγάλα κόµµατα υπάρχουν µηχανισµοίκαι κατεστηµένα που αντιδρούν σε οτιδήποτεεπιχειρεί να µεταβάλει τηνπαραδοσιακή τάξη πραγµάτων.

Ξέρουµε όµως, επίσης, ότι σε όσες περιπτώσεις ένας πολιτικός αρχηγός είχε το σθένος να συγκρουστεί µε αυτούς τους µηχανισµούς και ναπροωθήσει νέους ανθρώπους µε φρέσκες ιδέες ωφελήθηκε και το κόµµα του και ο δηµόσιος βίος. Είναι ώρα, λοιπόν,να κάνει και η Ν.∆. το µεγάλο βήµα αποκόλλησης από το παρελθόν της καινα προσαρµοστεί στην αξίωση των καιρών να έχουν τον πρώτο λόγο στην πολιτική νέα πρόσωπα.

Εφόσον το πετύχει κατά τρόπο αντίστοιχο µε το ΠΑΣΟΚ, µπορούµε να ελπίζουµε ότι θα αρχίσειη αντίστροφη µέτρηση για τηνανάκτηση της αξιοπιστίας της πολιτικής.

Στον βαθµό που αποσύρονταιαπό την πολιτική σκηνή οι παλαιές και φθαρµένες φιγούρες των δύο κοµµάτων εξουσίας, η κρίση αντιπροσώπευσης του πολιτικού συστήµατος θα περιορίζεται.

Αρκεί, φυσικά, η ανανέωση να είναι πραγµατική, να µη γίνεται µόνο µε ηλικιακά κριτήρια και οι νεοεισερχόµενοι στη σκηνή να αποδειχθούν άξιοι της εµπιστοσύνης του αρχηγού και του κόµµατός τους.