ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ

Το υφίστανται συχνά οι χρήστες της κινητής τηλεφωνίας. Ξαφνικά η συσκευή του τηλεφώνου τούς ειδοποιεί για «εισερχόµενο µήνυµα».

Οταν το ανοίξουν, µε αγωνία ενίοτε, διαπιστώνουν ότι είναι ο πολιτικός της περιφέρειάς τους, ο οποίος ενηµερώνει για κάποια δραστηριότητά του.

Χωρίς να έχει φυσικά κάποια ένδειξη ότι ο πολίτης που λαµβάνει το µήνυµα ενδιαφέρεται σχετικώς.

Δεν είναι ο µόνος αιφνιδιασµός που υφίσταται ο ανυποψίαστος πολίτης στις µέρες µας.

Στο τηλέφωνο του σπιτιού του συνωστίζονται απρόσκλητοι πωλητές πάσης φύσεως προϊόντων: από πιστωτικές κάρτες µέχρι είδη οικιακής χρήσης.

Οι περίφηµες εισπρακτικές εταιρείες ζητούν επίσης τηλεφωνικώς, ενίοτε δε και µε απειλές, την άµεση εξόφληση ποσών που οφείλονται σε εµπόρους κ.λπ.

Είναι νόµιµα όλα αυτά; Εξαρτάται πώς εννοείται η νοµιµότητα.

Π.χ. οι εισπρακτικές εταιρείες δεν δείχνουν να πτοούνται από τη διά νόµου απαγόρευση της ενοχλητικής τους δραστηριότητας.

Ειδικά σε ό,τι αφορά τα µηνύµατα από πολιτικούς, υπάρχει πλέον νοµιµοποίηση υπό ορισµένες προϋποθέσεις.

Σύµφωνα µε το σηµερινό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» (σελ. 35) η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδοµένων έκρινε ότι η αποστολή τηλεφωνικών µηνυµάτων από πολιτικούς επιτρέπεται και χωρίς τη συγκατάθεση των πολιτών.

Υπό την προϋπόθεση, κατά την ίδια γνωµάτευση, ότι τα στοιχεία των παραληπτών έχουν ληφθεί µε νόµιµο τρόπο.

Είναι µια απόφαση η οποία µάλλον ανοίγει παρά κλείνει αυτό το θέµα.

Διότι η τεκµηρίωση της νοµιµότητας είναι από µόνη της ένα ζητούµενο όταν πρόκειται για θέµατα που άπτονται των ατοµικών δικαιωµάτων.

Προφανώς αποτελεί δικαίωµα του πολίτη να µην παραβιάζεται η ιδιωτικότητα των τηλεφωνικών επικοινωνιών του, ακόµη και αν ο αποστολέας ενός µηνύµατος απέκτησε τα στοιχεία του µε τρόπο ο οποίος µπορεί να θεωρηθεί νόµιµος.

Συνιστά όχληση η αυθαίρετη και µονοµερούς ενδιαφέροντος ενηµέρωση για τις δραστηριότητες ενός πολιτικού, την ύπαρξη του οποίου µπορεί ακόµη και να αγνοεί ο παραλήπτης του µηνύµατος.

Πέραν των νόµων όµως, για να µην υπάρχει πρόβληµα πρέπει οι πολιτικοί να δείχνουν περισσότερο από κάθε άλλον σεβασµό και ευαισθησία προς τους πολίτες.

Με απλά λόγια, νόµιµη ή όχι η αποστολή «πολιτικών» SMS πρέπει να γίνεται µε φειδώ και διακριτικότητα και αφού έχει συγκατατεθεί ο παραλήπτης.

Ο λόγος είναι απλός: σε κάθε άλλη περίπτωση ο πολιτικός µάλλον βγαίνει χαµένος…