[AΝΑΛΩΣΙΜΑ] Αθηναϊκή διακόσµηση

Κάθε µέρα βλέπω την ίδια παρέα δηµοτικών αστυνόµων να κυκλοφορεί πρόσχαρη στο κέντρο. Κυκλοφορεί είναι µεγάλη κουβέντα, φτιάχνει ένα δικότης πηγαδάκι και πίνει καφέδες. Τα ελληνικά όργανα της τάξηςθα µπορούσαν ναγράψουν πραγµατείες περίτου καφέ σε πλαστικό κύπελλο.

Αν ανακύκλωναν µόνο τα ποτήρια που χρησιµοποιούν θα προσέφεραν µεγάληυπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο. Στο µεταξύ δεν έχω καταλάβει τώρα, που δεντα ανακυκλώνουν αυτά τα ποτήρια, οι νεαροίκαι νεαρές της ∆ηµοτικής Αστυνοµίας, τι ακριβώς υπηρεσία προσφέρουν.

∆εν τους έχω δει ποτέ να δείχνουν ενδιαφέρον για οτιδήποτε συµβαίνει γύρω τους, πέρααπό τα αστεία της παρέας τουςδηλαδή, κιεπειδή ξέρωότι το άγχοςκαι η κατάθλιψη σε µια δουλειάπου δεν κάνεις τίποτε παραµονεύουν, αποφάσισα ανιδιοτελώς να τους δώσω τηνιδέα να πάνε σε κείνη την παιδική χαρά του Αϊ-Παντελεήµονα, να την ανοίξουν, να τη φυλάνε µε βάρδιες.

Θα πρέπεινα αφήνουν να µπαίνουν µέσα µόνο παιδιά και συνοδοίπαιδιών µέχρι εννιά χρονών και να παίζουν µε ασφάλεια.

Οσοι περισσεύουν µπορούν να ασχοληθούν µε ταυπόλοιπα προβλήµατα της περιοχής. Αν διαπιστώσουν ότι χρειάζονται,ας πούµε,δηµόσιες τουαλέτες, να εισηγηθούν τοθέµα στηνυπηρεσία τους, για να νιώσουν ότι είναι κάτι παραπάνω από απλά όργανα κατανάλωσης καφέδων.

Βέβαια είναι πιθανό οι δηµοτικοί αστυνόµοι να έχουν εκπαιδευτεί ως διακοσµητικά στοιχεία των πεζοδροµίων, να µην µπορούν να αντιµετωπίσουν µια σύνθετη εργασία, να προσέχουν την είσοδο µιας παιδικής χαράς, που χρειάζεται και ψυχολογικές γνώσεις,ή να φροντίζουν τον δηµόσιοχώρο (αυτόκι αν χρειάζεται ψυχολογικές γνώσεις) αλλά είναι εποχή υπερβάσεωνκαι αλλαγών. Ακόµα και οι άνθρωποι που προσφέρουν την εικόνα του πιο προκλητικού βολέµατος σε θέση εργασίας, έχουν την ευκαιρία να δώσουν περιεχόµενο στη ζωή τους.