Αµ δεν αργεί, µάνα µ’

Αγαπητή κα Φοίβη, Πριν από ένα χρόνο, αµέσως µετά τις εκλογές του Νοεµβρίου, η µπουρλοτιέρισσα του Περισσού εκήρυσσε τον πόλεµο µε γενική αντεπίθεση.

Ακολούθησαν οι «αντάρτες πόλης» µε τη Συνωµοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Εν συνεχεία ξεσπάθωσε ο µέγας Αντώνιος µε το αντιµνηµόνιο.

Και ουραγός µε εθνική έκκληση για τη «Σπίθα της ανυπακοής», ο πρώην πρωτοπόρος πάσης εθνεγερσίας. Τέτοια έλλειψη πρωτοτυπίας και µε τόση καθυστέρηση!

Τι κρίµα!

Με εκτίµηση, ένας άκαπνος, Αρης Γ. < Οπως έγραφε – πόσοταιριαστά! – στο «Ηµερολόγιο καταστρώµατος Γ’» ο Γιώργος Σεφέρης, αγαπητέ άκαπνε Αρη, «δε χρειάζεται µακρύ καιρό / για να φουσκώσει της πίκρας το προζύµι, / δε χρειάζεται µακρύ καιρό / το κακό για να σηκώσει το κεφάλι, / κι ο άρρωστος νους που αδειάζει / δε χρειάζεται µακρύ καιρό / για να γεµίσει µε την τρέλα».

Ισως θα ‘πρεπε να το έχουν διαβάσει οι προαναφερόµενοι ταγοί της ελευθερίας (µας) ή του θανάτου (µας)…