Οι «τιτίκες» του Βαλβέρδε

Τελικά, ο Φλορεντίνο Πέρεθ είναι… κότα µε βασιλικόλειρί.

Μια µούντζα γκολ έφαγε η οµάδα του απότην Μπαρτσελόνα κι εκείνος παριστάνει ότι δεν τρέχει τίποτα! Το πρωί της περασµένης Τρίτης µπήκα στο Ιντερνετ για να διαβάσω ότι ο πρόεδροςπήγε φουριόζος στο Ciudad – εκεί όπου βρίσκονται οιπροπονητικές εγκαταστάσεις της Ρεάλ Μαδρίτης – για ναπει δυο… φωνήεντα στον Μουρίνιο και τους παίκτες του, να τους δηλώσει ότι δεν ανέχεται να του κάνει πλάκα ηµισητή αντίπαλος, να τους απειλήσει ότι θα τους κρεµάσει τα δελτία, αλλά µάταια. Τουµπεκί ψιλοκοµµένο. Οπως άλλωστε και ο µαδριλένικος αθλητικός Τύπος που δεν τόλµησε να γράψει ότιο Μεσούτ Εζίλ δεν µπορεί να καταλάβει τι σηµαίνει αυτό το ντέρµπι για τη Βασίλισσα επειδή είναι Γερµανός, ότι ο Ντι Μαρία ή ο Πέπε δεν µάτωσαν τη φανέλα ή ότι ο Κεντίραδεν έχει καταλάβει σε ποια οµάδα έχει έρθει.

Αντίθετα από τον Φλορεντίνο – φλώρο – Πέρεθ, ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν την άφησε να περάσει ντούκουτην ήττα από την ΑΕΚ. Στο µυαλό του, η καλοπληρωµένη οµάδα νικάει πάντα την απλήρωτη και – για να πάω το σκεπτικό του ένα βήµα παρακάτω – τα παιχνίδια µεταξύ δύο εξίσου καλοπληρωµένων ή απλήρωτων οµάδων λήγουν ισόπαλα. Οταν αυτόδεν συµβαίνει, είναι φανερό ότιοι (καλοπληρωµένοι) ποδοσφαιριστές έχασαν επειδήείναι «τιτίκες», που λέει και ο Αλέφαντος. Με µεγάλο µερίδιο ευθύνης να βαραίνει, προφανώς, τον προπονητή που µάζεψε στην οµάδα τόσους «µελάτους». Αυτή η επιστηµονική θεωρία για το ποδόσφαιρο δεν εξηγεί, βεβαίως, πώςη Μπαρτσελόνα είχε χάσει στο Καµπ Νου από τη Χέρκουλες που κοστίζει ολόκληρη όσο ο Μέσι µόνος του, αλλά τώρα που το σκέφτοµαι, και ο Τσάβι µε τον Ινιέστα δεν µου φαίνονται και τόσο… φανατικοί. Οι αφελείς οι Ισπανοί έχουν άλλη φιλοσοφία. Λένε ότι µια οµάδα που ουσιαστικά χτίζεται από την αρχή εδώ και λίγους µήνες (η Ρεάλ), είναι λογικό να κάνει τις γκέλες της. Πολύ περισσότερο απέναντι στην έτοιµη από καιρό Μπαρτσελόνα, η οποία µέχρι να φτάσει στο σηµείο να παίζει το σηµερινό «διαστηµικό» ποδόσφαιρο και να κάνει 21 σωστές πάσες σε 58 δευτερόλεπτα, έχασε 2-3 πρωταθλήµατα. Και πάλι χωρίς ο τότε πρόεδρός της, ο Λαπόρτα – άλλη… κότα αυτός – να τραβήξει τα αυτιάτου προπονητή ή τωνπαικτών στις «ασυγχώρητες» αποτυχίες. Ο προπονητής είναισαν το πεπόνι. Ακόµη κι αν το πληρώσεις αργίτικο, µόνο όταν το κόψεις θα µάθεις αν αγόρασες φρούτο ή κολοκύθα. Ο Μαρινάκης όµως είχε µια σπάνια τύχη: το περασµένο καλοκαίρι, όταν έβγαλε από την πρίζα τα πειράµατατου Λίνεν και αποφάσισε να εµπιστευθεί τον Βαλβέρδε, γνώριζε ακριβώς ποιον προπονητή παίρνει. Στο πρώτο πέρασµά του από τον Πειραιά, ο Ισπανός ήταν ανοιχτό βιβλίο. ∆εν είναι η αλεπούτου πάγκου που θα κλέψει τη νίκη µε µία κίνηση µατ µέσα στο παιχνίδι ούτε ο εµψυχωτής που θα κάνει τους παίκτες του να µασάνε σίδερα καινα φτύνουν ρινίσµατα. Αν ο Μαρινάκης ήθελε τεχνικό τέτοιου τύπου, ας έπαιρνε τονΑλέφαντο που θα τουερχόταν και φθηνότερος. Οοποίος στη φάση του 90’ θα φώναζε στον Ντουντού: «Γιατί δεν κάνεις τάκλινγκ στον αράπη, µωρή Σαλώµη; Φοβάσαι µη σκίσεις το καλτσόν;». Με τον «Αλέ» ο Ολυµπιακός µπορεί να µην έχανε ούτεαπό την ΑΕΚ ούτε από τον Παναθηναϊκό, αλλά οτσαµπουκάς κερδίζει τα ντέρµπι όχι τους τίτλους.

Στην οµάδα που «υποσχέθηκε» ο Βαλβέρδε– τεχνική, επιθετική και θεαµατική – οι πολεµιστές µε το µαχαίρι στο στόµα δεν έχουν θέση.Με τους light µπαλαδόρους που µάζεψε ο Βάσκος τεχνικός ακολουθεί µεευλάβεια το σχέδιο. Πρέπει όµως να κατάλαβε πλέον ότι στον Ολυµπιακό που υποχρεούται να νικάει στα 24 από τα 30 µατς της χρονιάς και απαγορεύεται να χάνει στα υπόλοιπα 6, υποµονή δεν µπορεί να υπάρξει. Και γιαµια οµάδα που µόλις έχει αρχίσεινα χτίζεται, ο καλύτερος παίκτης είναι ο χρόνος.


Λεξικό

Η χρησιµοποίηση βίας ή απειλής για την επίτευξη ενός σκοπού Νόµος πρώτος: Παντού και πάντα, αφεντικό είναι αυτός που βάζει τα λεφτά. Παντού, εκτός από το ποδόσφαιρο. Φαντάζοµαι ότι σε όλες τις άλλες επιχειρήσεις του ο Κώστας Πηλαδάκης µπορεί να προσλάβει και να απολύσει όποιον γουστάρει. Αλλά στην ΠΑΕ Λάρισα – και σε κάθε ΠΑΕ – οι αποφάσεις περνάνε από τις… γενικές συνελεύσεις των οπαδών. Ο µεγαλοµέτοχος, λοιπόν, προσέλαβε για προπονητή τον ∆ερµιτζάκη, δηλωµένο ΠΑΟΚτσή, και οι Λαρισαίοι «στράβωσαν». Η αντίδρασή του δεν άφηνε κανένα περιθώριο: «Εγώ είµαι Σπαρτιάτης και δεν δέχοµαι εκβιασµούς από κανέναν. ∆εν θα µου πουν 100-150 άτοµα τι θα κάνω στην οµάδα στην οποία βάζω εγώ τα λεφτά». Και έπειτα από αυτή την «αντρίκεια» δήλωση, είπε στον ∆ερµιτζάκη: «Παύλο, άσ’ το καλύτερα…». Για να ισχύσει ο δεύτερος νόµος: Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Ιδίως όταν το µαγαζί (το AEL FC Arena) είναι ολοκαίνουργο.


Εχει φάση

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αποδίδεται «στο πόδι». Από την άλλη, όµως, όταν επιβάλλεται µία ποινή για ένα «έγκληµα» που δεν θυµάται πια ούτε αυτός που το διέπραξε, κάτι δεν πάει καλά.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ του Μαρινάκη κατά του διαιτητή ∆αλούκα έγιναν στις 10 Σεπτεµβρίου. Η καµπάνα της Πειθαρχικής Επιτροπής της ΕΠΟ ακούστηκε στις 30 Νοεµβρίου. Αν µε ρωτήσετε γιατί τα «αστροπελέκια» της χρειάστηκαν 80 ηµέρες για να αποφασίσουν, θα σας γελάσω. Ισως λόγω της… πολυπλοκότητας της υπόθεσης.

ΕΠΡΕΠΕ να µάθουν τι είπε, να καταλάβουν πώς το είπε, µετά να τον ρωτήσουν γιατί το είπε. Μεσολάβησε, βλέπετε, και η αργία της 28ης Οκτωβρίου… ΑΛΛΩΣΤΕ µε αυτά τα πράγµατα δεν παίζουµε, διότι οι ποινές είναι εξοντωτικές: 10.000 ευρώ πρόστιµο. Οσο κάνει µία κασετίνα πούρα, από τα καλά.

ΒΕΒΑΙΑ, αν σκεφτούµε ότι οι Αρχές µελετούν ακόµη τις κασέτες από το φιλικό της ΑΕΚ στην Καλλιθέα – που είχε γίνει τον Αύγουστο – για να εντοπίσουν τα καλόπαιδα που έδειραν τον Μπάγιεβιτς, καταλαβαίνουµε ότι στην προηγούµενη υπόθεση η ΕΠΟ κινήθηκε αστραπιαία.

ΕΠΙΣΗΣ, ότι αυτούς που µπούκαραν στο τερέν του ΟΑΚΑ το περασµένο Σάββατο θα τους έχουν τσιµπήσει πολύ πριν η ΑΕΚ αποκτήσει… το δικό της γήπεδο.