Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ 

«Θα είµαστε η πρώτη γενιά που κάνει βήµατα προς τα πίσω»! Το λέει ένας 18χρονος σε δηµοσιογραφική έρευνατων«ΝΕΩΝ»πουδηµοσιεύεται σήµερα µαζί µε µια επιστηµονική έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (σελ 22-23).

∆εν πρόκειται για εφηβική ανησυχία που θα διασκεδαστεί εκ των πραγµάτων.

Είναι µια ζοφερή πρόγνωση την οποία επικύρωσε πρόσφατα ένας διεθνής ειδήµων, ο ιταλός σύµβουλοςτου έλληναΠρωθυπουργού Τοµάζο Σιόπα,µεµια διατύπωσηπου δεν προσέξαµε όσο έπρεπε:

Ενηµερώστε τους σηµερινούς δεκαπεντάρηδες ότι µετά την τρίτη δεκαετία της ζωής τους τα πράγµατα θα γίνουν όπως ήταν πριν από την κρίση.

Και αν θαγίνουν και τότε,θα µπορούσε να συµπληρώσει κάποιος µε απαισιοδοξία.

Αυτή η λέξη φαίνεται να σηµαδεύει τους νέους ανθρώπους πλέον.

Προορίζονται να είναι η «γενιά της απαισιοδοξίας». Μια γενιά που ξεκινάει τον αγώνα της ζωής της από δυσµενέστερη θέση σε σχέση µε την προηγούµενη.

Από αυτή την άποψη, είναι και µια προδοµένη γενιά. Την πρόδωσαν όσες γενιές προηγήθηκαν µε την κακή διαχείριση του µέλλοντος που έκαναν.

Αυτό δεν το διαισθάνονται απλώς ο νέοι. Το επιβεβαιώνουν και τα πραγµατικά δεδοµένα. Αυτοί οι νέοι πουπριν από δυο χρόνια βγήκαν στους δρόµους µε αφορµή την απώλεια της ζωής ενός συνοµηλίκου τους σήµερα βρίσκονται µπροστά σε διλήµµατα χωρίς διέξοδο. Υπάρχουν προβλήµατα χωρίς λύσεις και ερωτήµατα χωρίς απάντηση, στις σπουδές, στην εργασία, στην ίδια τη ζωή τους. Και αυτό τους κάνει να µην πιστεύουν στους θεσµούς, όπως προκύπτει από την έρευνα του ΕΚΚΕ.

Αραγε,αυτόσηµαίνει ότιέχουµεµπροστά µας µια εκ των προτέρων χαµένη γενιά;

Αυτό κανείς δεν πρέπει να το δεχθεί µοιρολατρικά ως αναπόφευκτο.

Και κυρίωςδεν πρέπεινα τοασπασθούν η Πολιτεία και οι ίδιοι οι νέοι.

Ο,τι κι αν γίνει, µέχρι να µπει η ελληνική κοινωνία ξανάστον αστερισµότης ευηµερίας, πρέπει να γίνει µε κριτήριο το µικρότερο δυνατό κόστος για τη νεολαία.

Εξ ορισµού οι νέοι δεν ευθύνονται για τη σηµερινή κατάσταση.

Και είναι θέµα κοινωνικής δικαιοσύνης, αφενός, νακαταβάλουντοµικρότεροτίµηµα στην κρίση και, αφετέρου, να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα του µέλλοντός τους.

Γι’ αυτό οισηµερινοί νέοι πρέπεινα πιστέψουν περισσότερο από κάθε άλλη γενιά ένα παλιό απόφθεγµα: µη ρωτάς πού είναι ο δρόµος σου – τον φτιάχνεις ο ίδιος προχωρώντας.