Ματιές Ποδοσφαιρικά

Ας αφήσουµε στην άκρη, για µια µέρα έστω, το Μνηµόνιο, τις απολύσεις, τους ανέργους, την Ιρλανδία, τα – χιλιάδες – προβλήµατα που πνίγουν χώρες, λαούς, οικογένειες, τα ίδια µας τα σπίτια. Θέλω σήµερα, που έχουµε το ντέρµπι ΑΕΚ – Ολυµπιακού στο ΟΑΚΑ, να ασχοληθούµε λίγο µε το ποδόσφαιρο. Και ιδίως µε την ΑΕΚ. Που βρίσκεται σε δεινή θέση και βαδίζει – κατρακυλάει – συνεχώς από το κακό στο χειρότερο.

Παρακολουθώ την ΑΕΚ πολλές δεκαετίες.

Από την εποχή του Ρίµπα, του ∆ελαβίνια, του Γάσπαρη, Μαυρόπουλου. Προ αµνηµονεύτων χρόνων, δηλαδή. Ο πατέρας µου, πρόσφυγας – µεγάλωσε στο ορφανοτροφείο της Πριγκίπου, µαζί µε τον διάσηµο τούρκο ποδοσφαιριστή Λευτέρη Αντωνιάδη – µου κόλλησε το «µικρόβιο». Και µε το που «αρρώστησα», δεν άφηνα να περάσει, χωρίς να το δω, παιχνίδι της Ενωσης στη Φιλαδέλφεια, στη Λεωφόρο, στο Ποδηλατοδρόµιο – σηµερινό Καραϊσκάκη – στο Ρουφ, στο Αιγάλεω, στην Τούµπα, στου Χαριλάου, στο Αλκαζάρ, στην Ευρώπη.

Η ΑΕΚ, που τώρα ζούµε τα µπατιρήµατά της, µε λαλίστατους διοικούντες, αλλά παίκτες που οι περισσότεροι είναι «για πέταµα» ήταν µια οµαδάρα! Πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθληµα και το Κύπελλο, κατακτούσε τίτλους, τροφοδοτούσε και 4 – 5 παίκτες στην εθνική οµάδα. Για να µην τρέχουµε πολύ πίσω, στην εθνική οµάδα του 2004 που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό η ΑΕΚ είχε 7 παίκτες: Καψή, Ζαγοράκη, Λάκη, Νικολαΐδη, Τσιάρτα, ∆έλλα, Κατσουράνη!

Την εποχή που ήµουν έφηβος, στην ΑΕΚ έπαιζαν ο Νεστορίδης, ο Μαύρος, ο Παπαϊωάννου, ο Μπάγιεβιτς, ο Πούλης, ο Παπαθεοδώρου, ο Σεραφείδης, ο Εµµανουηλίδης, ο Σταµατιάδης κ.ά. Τον καιρό που ο Μπάγιεβιτς έγινε προπονητής της οµάδας, η ΑΕΚ σάρωνε τα πρωταθλήµατα, έπαιζε «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο» και είχε µια επίθεση µε κεντρικό κυνηγό τον ∆ηµητριάδη, που διέλυε τις αντίπαλες αµυντικές γραµµές και έβαζε αναρίθµητα γκολ.

Αυτή λοιπόν η ΑΕΚ, µε την περίλαµπρη ιστορία, τούτη τη χρονιά σέρνεται! Τα ίδια συνέβησαν και πέρυσι και πρόπερσι και σε µια σειρά ετών. Από την αποχώρηση του προέδρου Μελισσανίδη και µετά, η ΑΕΚ, που δίδαξε το µοντέρνο ποδόσφαιρο (Φάντροκ)

στην Ελλάδα, είναι απένταρη, έχει ποδοσφαιριστές-«αποφάγια» άλλων οµάδων και παραδίδεται αµαχητί ακόµη και στην Καβάλα! Οσο για τον προπονητή της, είναι µονίµως αµήχανος και χρησιµοποιεί σε κρίσιµους αγώνες παίκτες που δεν έχουν ξαναπαίξει, κάνουν συνεχώς πέναλτι, αποβάλλονται κάθε τόσο και τραυµατίζονται µε το παραµικρό! Η ΑΕΚ στηρίζεται πλέον µόνο σε έναν σκληρό πυρήνα 10.000 οπαδών της, που την αγαπούν και την ακολουθούν παντού. Γιατί η οµάδα τους, η Ενωση, είναι οι Κυριακές της νεότητάς τους, το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας που φορούσε τα γιορτινά του σε κάθε µατς, είναι οι νίκες, οι ήττες, οι διεθνείς αγώνες, είναι συχνά η παράδοση, η οικογένεια, εκείνο το υπέροχο «κάτι» που συνοψίζεται στην πρόταση: «Κόµµα αλλάζεις, γυναίκα αλλάζεις, αλλά οµάδα ποτέ!».

Ντέρµπι, λοιπόν, σήµερα. Η ΑΕΚ µε τις αλλεπάλληλες ήττες απέναντι στον πρωτοπόρο, πάµπλουτο και µε σωρεία µεγάλων παικτών Ολυµπιακό. Τι θα γίνει; Την απάντηση την έδωσε πριν από µερικές ηµέρες ο Νίκος Λυµπερόπουλος: «Αυτά τα παιχνίδια, δεν µπαίνουν σε κανόνες. Γι’ αυτούς τους αγώνες, δεν υπάρχουν προγνωστικά». Ετσι είναι.