ΜΑΤΙΕΣ Οι βάρβαροι

Για ποιον λόγο χρειάζεται το ΝΑΤΟ, εφόσον έχει καταρρεύσει ο υπαρκτός σοσιαλισµός; Είναι ένα ερώτηµα που τίθεται εδώ και πολλά χρόνια, αλλά τέθηκε κι αυτές τις µέρες λόγω της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.

Ακουσα τον έλληνα Πρωθυπουργό να λέει διάφορα περί κλιµατικής αλλαγής, µεταναστευτικού κύµατος κ.λπ. Αλλά ήδη 23 από τις 28 χώρες που ανήκουν στη Συµµαχία δεν πληρώνουν το 2% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος τους για αµυντικές δαπάνες, όπως προβλέπεται. Την «έκαναν» µε ελαφρά πηδηµατάκια. Και πολύ ορθώς. ∆εν είναι δυνατόν λαοί ολόκληροι να λιµοκτονούν, η οικονοµική κρίση να πλήττει και να γονατίζει την Ευρώπη και την Αµερική και – εκατοµµύρια – φουκαράδες να κόβουν τις συντάξεις τους για ν’ αγορασθούν οπλικά συστήµατα, ώστε να αντιµετωπισθεί ο ενδεχόµενος κίνδυνος από το Ιράν. (Το Ιράν, τελικά, φαίνεται να είναι οι Βάρβαροι του Καβάφη. Θυµίζω: «Και τώρα τι θα γίνουµε χωρίς βαρβάρους; / Οι άνθρωποι αυτοί ήταν µια κάποια λύσις»).

Ο αµερικανός πρόεδρος στο µεταξύ δίνει το 4% του ΑΕΠ της χώρας του για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Γούστο του και καουµποϊλίκι του, όµως τα πράγµατα έχουν αρχίσει να είναι πολύ ζόρικα και για τις ΗΠΑ. Λέει ο µεγαλύτερος αµερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ: «Την τελευταία διετία, έπειτα από την εκλογή του Οµπάµα, είναι ολοφάνερο ότι η αµερικανική κοινωνία έχει κάνει µια πολύ σαφή στροφή προς τα δεξιά: κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους, η κοινωνία είχε µετατοπισθεί προς τα αριστερά και έτσι είχαµε την εκλογική έκρηξη του Οµπάµα». (Συνέντευξη στην κ. Οικονοµάκου «Ε», 20/11).

Και ο σπουδαίος συγγραφέας συνεχίζει:

«Και οι νοµοθετικοί στόχοι του αµερικανού προέδρου έτειναν προς τα αριστερά. Σήµερα, εξαιτίας της ύφεσης – την οποία η µεγάλη µάζα των ανθρώπων δεν κατανοεί – οι Αµερικανοί έχουν θυµώσει µε τον πρόεδρο και γι’ αυτό έχουν κάνει δεξιά στροφή. Το φοβερό είναι ότι οι άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους. Και φαντάζονται ότι οι Ρεπουµπλικανοί είναι πιο ικανοί να διαχειριστούν την κατάσταση. Τους περιµένει µια πολύ δυσάρεστη έκπληξη. ∆εν πρόκειται απλώς για Ρεπουµπλικανούς, αλλά για το χειρότερο είδος Ρεπουµπλικανών!

Στα καθ’ ηµάς: είναι βέβαιο ότι ο ελληνικός λαός έχει θυµώσει µε την κεντροαριστερή κυβέρνηση Παπανδρέου. Τα αλλεπάλληλα φορολογικά µέτρα, η ανεργία, το κλείσιµο επιχειρήσεων και µαγαζιών, το φάσµα της φτώχειας, δεν είναι γεγονότα που µπορούν να περάσουν «ντούκου». Αλλά οι αυτοδιοικητικές εκλογές, στην κορύφωση της κρίσης, απέδειξαν ότι ο κόσµος – µιλάω φυσικά µόνο για εκείνους που ψήφισαν – κατανοεί µέχρις ενός βαθµού την προσπάθεια που καταβάλλει ο Γιώργος και κάνει υποµονή. ∆εν βλέπει, άλλωστε, στον ορίζοντα εναλλακτική λύση.

Το έχω πει αρκετές φορές. Θα το πω άλλη µία: το Μνηµόνιο µάς έσωσε από την πτώχευση. Ουδείς λέει «ναι» στην τρόικα που µας αντιµετωπίζει σαν σκλάβους και δεν µας αφήνει να πάρουµε ανάσα.

Αν δεν υπήρχε όµως το Μνηµόνιο πού θα βρίσκαµε λεφτά, από τον Μάιο του 2009, για να πληρώσουµε µισθούς και συντάξεις; Τα λόγια είναι εύκολα. Αλλά η ανάγκη είναι ανάγκη.