Ματιές Νέος 71 ετών

Ακουγα έναν συνάδελφο σχολιαστή να λέει στην τηλεόραση, την ώρα που µεταδίδονταν τα αποτελέσµατα της εκλογικής µάχης της περασµένης Κυριακής, στη Θεσσαλονίκη, ότι «είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι των µικρότερων ηλικιών δίνουν προβάδισµα στον Μπουτάρη». Κατά τη γνώµη µου, το εν λόγω γεγονός δεν είναι καθόλου εντυπωσιακό. Ο Μπουτάρης, 71 χρόνων πια, είναι πολύ νέος. Σε ιδέες, σε πρωτοβουλίες, σε δράσεις. Κι αυτό ενθουσιάζει τη νεολαία. Και την εµπνέει.

Γνωρίζω πολλά χρόνια τον Μπουτάρη.

Η γυναίκα µου, η Ράια Μουζενίδου, είναι φίλη του από την εφηβεία. Ο γιος µου είναι φίλος του γιου του. Κι εγώ ο ίδιος γνώριζα καλά τον πατέρα του. Αλλά δεν χρειάζονταν αυτές οι γνωριµίες και οι φιλίες για να καταλάβω ότι ο Μπουτάρης είναι νέος. Οποτε τον συναντούσα και τον άκουγα, σε διάφορες δηµόσιες εµφανίσεις του, αυτά που έλεγε, ο τρόπος που τα έλεγε, µε έκαναν να πιστεύω ότι ο άνθρωπος αυτός, που δεν έχει καµιά οικονοµική ή κοινωνική ανάγκη να ανακατεύεται µε τα κοινά, βλέπει µπροστά και θαρραλέα.

Συνηθίζονται στις µέρες µας οι «αγιογραφίες». Ιδίως για πρόσωπα που κερδίζουν αναµετρήσεις. ∆εν τις χρειάζεται ο Μπουτάρης. Ούτε εµένα µου αρέσουν.

Γιατί ο νέος δήµαρχος Θεσσαλονίκης δεν θα κριθεί από τα λόγια. Θα κριθεί από τα έργα του. Που έχουν µεγάλο βαθµό δυσκολίας. Και συµφωνώ µε τον Βενιζέλο, που είπε ότι η νίκη του Μπουτάρη δεν είναι µόνο πολιτική. Είναι και νίκη του πολιτισµού. Και πιστεύω ότι αυτό θα το δούµε γρήγορα. Αλλιώς βλέπει τα πράγµατα ο νέος δήµαρχος. Και όπου διαφωνεί, υψώνει το ανάστηµά του. Και έχει και σχέδια για την πόλη του.

Την περασµένη ∆ευτέρα, «ΤΑ ΝΕΑ» δηµοσίευσαν στα «Μικροπολιτικά» τα ονόµατα µερικών φίλων του Γιώργου Καµίνη, που αποτέλεσαν το «επιτελείο» του στον αγώνα για την κατάκτηση της δηµαρχίας. Ανάµεσά τους ο συνάδελφος Τάκης Καµπύλης – υπήρξε χρόνια συντάκτης αυτής της εφηµερίδας -, ο ∆ηµήτρης Χριστόπουλος, ο Κωστής Παπαϊωάννου, ο Αλέξης Οικονοµίδης και ο Γιώργος Μελέας.

Ας µου επιτραπεί να προσθέσω ακόµη ένα όνοµα. Του συνταγµατολόγου Σταύρου Τσακυράκη, ο οποίος, από τον Αύγουστο και µετά, έβγαλε την ψυχή της παρέας µας, στον Μόλυβο, µιλώντας µας, κάθε µέρα, για τον Καµίνη και υποστηρίζοντας ότι θα κερδίσει οπωσδήποτε τις εκλογές! Ώς και στοιχήµατα έβαζε! Είναι, βέβαια, φίλοι και συνάδελφοι µε τον νέο δήµαρχο και τα λένε στο τηλέφωνο, κάθε βράδυ, αλλά τέτοια πίστη, στα όρια του φανατισµού, µπορεί να σε τρελάνει!

Ενα µεσηµέρι του είπα: «Μα, καλά, πώς θα βγει δήµαρχος, αφού δεν τον γνωρίζει κανένας;». Ο Σταύρος µού απάντησε κάθετα και σχεδόν µοχθηρά: «Θα τον µάθουν όλοι! Και θα τον ψηφίσουν.

Και θα βγει. Να µου τρυπήσεις τη µύτη αν δεν βγει!». Και βγήκε! Τη νύχτα της Κυριακής, πανηγύριζε, φυσικά. Και, κάθε τόσο, µου τηλεφωνούσε: «Είδες ότι είχα δίκιο; Και τώρα θα δεις και τη συνέχεια. Ολα θα πάνε καλά». Μακάρι. Για την Αθήνα.