Ερωτισµός στα χρόνια της κρίσης

Μπορεί κάποιος να εγκλωβίσει την έννοια «ερωτισµός»; Να την προσδιορίσει; Ο εκκεντρικός ντοκιµαντερίστας και ποιητής Γιόργκεν Λεθ προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα ερωτήµατα, µε αφετηρία τις προσωπικές του εµπειρίες, σχέσεις και σεξουαλικές συναναστροφές µε γυναίκες που τον επηρέασαν. Ολα αυτά στο «Erotic Man», µια ταινία για την απώλεια, τον έρωτα, την ωριµότητα.

Ενα από τα φιλµ που φανερώνουν τη µετάλλαξη (και) του ερωτισµού και που κυριαρχούν στο πρόγραµµα του φετινού 51ου Φεστιβάλ Κινηµατογράφου Θεσσαλονίκης. Οπως στο «Cameramurderer» του Ούγγρου Ρόµπερτ Αντριάν Πέχο, όπου δύο φιλικάζευγάρια περνούνµαζί ένα – όχι και τόσοειδυλλιακό – Σαββατοκύριακο, κατά τη διάρκεια του οποίου αποκαλύπτονται ερωτικές επιθυµίες και απωθηµένα. Στην ταινία του Σέρβου Ολεγκ Νόβκοβιτς «White, White World», µε τον υπότιτλο «Η όπερα του µεταλλωρύχου», οι ήρωες, αποδεκατισµένοι, αγκιστρώνονται απ’ όσα και όσους έχουν ανάγκη: απ’ τον έρωτα, τις εµµονές τους, τα πάθη τους.

Ακολουθώντας πιστά τους κανόνες του δανέζικου ∆όγµατος ’95, η σκηνοθέτις Σουζάνε Μπίερ διεισδύει στις ραγισµένες καρδιές των ηρώων της στο φιλµ «Open hearts». Οπου η µοίρα ανατρέπει τα µελλοντικά σχέδια ενός νεαρού ζευγαριού, της Σεσίλια και του Χοακίµ, όταν εκείνος, θύµα αυτοκινητικού δυστυχήµατος, µένει παράλυτος και η γυναίκα που οδηγούσε το µοιραίο αυτοκίνητο και ο γιατρός σύζυγός της βλέπουν τις ισορροπίες του δικού τους κόσµου να ανατρέπονται.

Το δίπολο άντρας – γυναίκα, ιδωµένο από µια σύγχρονη (ευρωπαϊκή) σκοπιά, αποκτά µοιραίες διαστάσεις στην ταινία «The city below» του Γερµανού Κριστόφ Χοκχάουσλερ. Η εξωσυζυγική σχέση ενός µεγαλοστελέχους τράπεζας και της γυναίκας ενός υφισταµένου του αποκαλύπτει ένοχες αλήθειες για το πρωτόγονο της έλξης, τα ζωώδη ανθρώπινα ένστικτα, τη λογική και τον παραλογισµό.

Κρίσιµες ισορροπίες και δεσµοί αίµατος απασχολούν τον βιετναµέζο δηµιουργό Φαν Ντανγκ Ντι στο οικογενειακό δράµα χαρακτήρων «Don’t be afraid Bi!». Στο ύφος της βιετναµέζικης κινηµατογραφικής σχολής και µε την απουσία µιας ιεραρχηµένης «αυστηρής» αφήγησης, ο σκηνοθέτης εξερευνά ποιητικά τον γεµάτο αδυναµίες και σεξουαλικές επιθυµίες µικρόκοσµο µιας οικογένειας, φιλτράροντάς τον µέσα από την αθώα µατιά του εξάχρονου Μπι.