ΜΑΤΙΕΣ Ξιφήρεις

Τα ‘χω χαµένα. Και νοµίζω ότι χαµένα τα ‘χουν και όλοι σχεδόν οι Ελληνες αυτό τον καιρό. Ακούς, διαβάζεις, κουβεντιάζεις, αλλά δεν βρίσκεις άκρη. «Δώδεκα Απόστολοι, ο καθένας µε τον πόνο του». Εγραφε ο Λουντέµης εκείνα τα _ πανάρχαια _ χρόνια, για ένα τσούρµο ανέστιους και πένητες, που κοιµόντουσαν, πληρώνοντας δυο φράγκα, σε λαϊκά υπνωτήρια και, κάθε τόσο, ξυπνώντας, ανάβανε µια γόπα και φουµέρνανε, ότι είναι «καπνίζοντα ερείπια». Κάπως έτσι αισθάνονται πολλοί.Αλλιώτικα ήταν τα πράγµατα πριν από δεκαπέντε µέρες, πριν από δέκα. Η χώρα τράβαγε _ και τραβάει και θα τραβάει _ τα ζόρια της, αλλά η πορεία της ήταν ξεκαθαρισµένη: χρωστάµε, είµαστε στον άσο, δανειζόµαστε, θα παλέψουµε, κάποια στιγµή ίσως τα καταφέρουµε να βγούµε από το λούκι. Το τοπίο, όµως, άλλαξε. Ξαφνικά. Μετά τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού και την απευθείας µετάδοσή της από όλα τα κανάλια. Το ερώτηµα: «Θα πάµε αλήθεια σ’ εθνικές εκλογές;».

Για τον Γιώργο, «όλα είναι πιθανά». Θα µελετήσει το αποτέλεσµα των αυτοδιοικητικών εκλογών, θα σταθµίσει και άλλα δεδοµένα που δεν τα αποκαλύπτει και κατόπιν θα αποφασίσει.

Για τον Σαµαρά, αυτή η πιθανότητα έχει φορέσει ήδη τον µανδύα του εκβιασµού. «Ο ελληνικός λαός εκβιάζεται. Με την απειλή των εκλογών, ο Παπανδρέου αυτή την κρίσιµη για τη χώρα περίοδο τροµοκρατεί τον κόσµο, για να τρέξουν όλοι να ψηφίσουν και να µην τον καταψηφίσουν», κάπως έτσι. Για τις υπόλοιπες «δηµοκρατικές δυνάµεις», που ήταν το «ψωµί» του Ανδρέα, «ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και φοβάται και εκβιάζει, αλλά θα πάρει ηχηρή απάντηση».

Και όµως, έχουµε να κάνουµε µε τοπικές εκλογές! Για περιφερειάρχες και δηµάρχους! Και µάλιστα, για πρώτη εφαρµογή του «Καλλικράτη»! Ποιος τις πολιτικοποίησε; Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, που λέει και ο Πάγκαλος; Οχι πάντως το κόµµα που κυβερνά. Χαρακτήρα δηµοψηφίσµατος έδωσε η Ν.Δ. Ωστε να µπορέσει να ερµηνεύσει, όπως την συµφέρει, οποιαδήποτε αρνητική για την κυβέρνηση ψήφο, που θα ήταν πιθανή µετά τη λαίλαπα των «µέτρων».

Κατά τον Πάγκαλο, πάλι, το ΠΑΣΟΚ σήκωσε το γάντι που πέταξε η Ν.Δ. Ηταν µια αµυντική, ας πούµε, κίνηση, απέναντι στην επιθετικότητα της αξιωµατικής αντιπολίτευσης. Και από κει και πέρα, άρχισαν όλα! Η συνέντευξη του Γιώργου, το ενδεχόµενο εθνικών εκλογών, το κουβεντολόι, οι υψηλοί τόνοι, η τρόικα, το ΔΝΤ και δεν συµµαζεύεται.

Εγραφε ο Π. Καψής την Κυριακή στο «Βήµα»: «Τι θα γίνει, κανένας δεν γνωρίζει. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι το βράδυ τον εκλογών θα µπορέσει να πει ότι έχει την εµπιστοσύνη των πολιτών και όλα να τελειώσουν. Μακάρι, για το καλό της οικονοµίας. Διαφορετικά, αν θεωρήσει ότι αποδοκιµάστηκε, τότε θα αναγκασθεί να προκηρύξει εκλογές, για να ισοφαρίσει την ήττα. Επικίνδυνα πράγµατα δηλαδή».

Θα συµφωνήσω. Εκείνο, όµως, που µε ανησύχησε είναι ότι ήδη άρχισε να πληρώνει τη νύφη η οικονοµία. Ενώ, την ίδια ώρα, έχουν βγει τα ξίφη για µια σκληρή αναµέτρηση. Πράγµα που έτσι κι αλλιώς, στην παρούσα ιδίως συγκυρία, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο.