ΜΑΤΙΕΣ Προπύλαια

Ε λεγε ο στρατηγός Μακρυγιάννης για τα µνηµεία της αρχαίας Ελλάδας: «γι’ αυτά πολεµήσαµε!».

Και όταν, κάποτε, οι Τούρκοι είχαν οχυρωθεί στον Παρθενώνα, δεν είχαν µολύβι για να φτιάξουν βόλια και το αφαιρούσαν από τους σπονδύλους των κιόνων, οι παππούδες µας τούς έστελναν µολύβι για να µην καταστραφούν οι κολόνες! Κι έρχονται τώρα επτά εκπρόσωποι των συµβασιούχων του υπουργείου Πολιτισµού και σκαρφαλώνουν στα Προπύλαια, ξετυλίγουν ένα µαύρο πανό που γράφει «Οχι στις απολύσεις» και πιστεύουν ότι κάνουν το σωστό.

Δεν είναι έτσι. Τα µνηµεία ανήκουν στην παγκόσµια κοινότητα. Δεν ανήκουν σε οµάδες, σε παρέες, σε πόλεις. Στη γειτονιά που µένω, κοντά στην Ακρόπολη, καταφθάνουν καθηµερινώς εκατοντάδες τουρίστες, από την Κίνα, την Ιαπωνία, τις Ινδίες, τη Γερµανία, όλη την Ευρώπη, για να «προσκυνήσουν». Και δεν είναι τουρίστες «τραλαλά». Βαδίζουν σεµνά και ταπεινά και η συγκίνησή τους είναι ολοφάνερη που αξιώθηκαν να περπατήσουν στ’ «αρχαία µονοπάτια».

Υπάρχουν άνθρωποι, που για να επισκεφθούν τον Παρθενώνα, φοράνε ό,τι πιο ακριβό έχουν, σε ρούχα, παπούτσια, κοσµήµατα, σε ένδειξη τιµής.

Δεν υποστηρίζω, µε όλ’ αυτά, ότι οι συµβασιούχοι βρίσκονται εν αδίκω. Τους πέταξαν έξω από τη δουλειά, δεν έχουν λεφτά, πεινάνε, δεν υπάρχει γι’ αυτούς καµιά προοπτική. Οφείλουν να διαµαρτύρονται και να διεκδικούν. Αλλά είναι αντίθετο µε την ψυχή αυτής της χώρας το να χρησιµοποιούν την Ακρόπολη για να τραβήξουν την προσοχή του κόσµου. Ο κόσµος, όντως, τους προσέχει. Και η τηλεόραση. Και οι φωτογράφοι. Και οι δηµοσιογράφοι. Αλλά τα σχόλια, σε κάθε περίπτωση, είναι αρνητικά. Επιτέλους, όµως: πότε θα συγκινηθεί το κράτος και θα δώσει λύση στα προβλήµατα αυτών των εργαζοµένων, που απολύονται αυτές τις µέρες; «Η ζωή αρχίζει από το ψωµί», έγραφε ο Ρίτσος. Στην απόγνωσή του, ο καθένας δύσκολα λογαριάζει σύµβολα. Δύσκολα σκέφτεται την Ιστορία.

Ακουσα διάφορους τουρίστες να µιλάνε για το γεγονός στην τηλεόραση. Ολοι, χωρίς καµιά εξαίρεση, το καταδίκαζαν. Και δεν ήξεραν ότι όλ’ αυτά συνέβησαν σε µέρα εθνικής, αντιφασιστικής γιορτής. Και µάλλον δεν θα είχαν πληροφορηθεί ότι την εποµένη (χθες), πάνω από 20.000 αθλητές, από κάθε γωνιά της γης, θα έπαιρναν µέρος, τρέχοντας 42 χιλιόµετρα, στον 28ο Κλασικό Μαραθώνιο, για τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα.

Κοντεύω να τελειώσω το χρονογράφηµα, χωρίς να πω ότι ο Μητροπολίτης Ανθιµος δεν µπορεί να λέει, ακόµη κι αν προκαλείται και θυµώνει, ότι όσο είναι αυτός δεσπότης ο Μπουτάρης δεν πρόκειται να γίνει δήµαρχος Θεσσαλονίκης! Είναι κουβέντες αυτές; Και µάλιστα, από έναν ιερωµένο; Από πότε τους δηµάρχους τούς εκλέγει ο κλήρος; Φοβάµαι ότι δεν πάµε καθόλου καλά.

Και δεν πάµε καλά και από µιαν άλλη άποψη: οι εκλογές της ερχόµενης Κυριακής, εκλογές αυτοδιοικητικές, έχουν κοµµατικοποιηθεί πλήρως.

Υπάρχει µια σκληρή, δηµόσια σύγκρουση, που όσο περνάνε οι µέρες θα γίνεται σφοδρότερη. Και οι συγκρούσεις δεν συµβαδίζουν µε τον «Καλλικράτη».