ΟΛΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ

«Νικήσαμε». Αυτό ήταν το μεγάλο σύνθημα για τους περίπου 22.000 δρομείς που έλαβαν μέρος στα αγωνίσματα του χθεσινού 28ου Κλασικού Μαραθωνίου.

Τα 2.500 χρόνια της διαδρομής γιορτάστηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Ερασιτέχνες και επαγγελματίες δρομείς κάθε ηλικίας από κάθε γωνιά του κόσμου έτρεξαν με την… Ιστορία στα βήματα του Φειδιππίδη. Στις εννέα το πρωί όταν δόθηκε στον Μαραθώνα το σύνθημα εκκίνησης για την κλασική διαδρομή, λόγω της μεγάλης συμμετοχής οι δρομείς ξεκινούσαν κατά κύματα, με διαφορά λίγων λεπτών το ένα από το άλλο.

Η ατμόσφαιρα γιορτής κράτησε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Χιλιάδες πολίτες είχαν συγκεντρωθεί σε όλο το μήκος της διαδρομής και επευφημούσαν τους δρομείς, πολλοί από τους οποίους είχαν έλθει ειδικά γι΄ αυτό το σκοπό από το εξωτερικό. Χαρακτηριστικό της μεγάλης συμμετοχής είναι το γεγονός ότι πάρα πολλοί από εκείνους που επέλεξαν να διανύσουν την απόσταση των 42.195 μ. περπατούσαν στο μεγαλύτερο διάστημα!

Δρομείς από όλο τον κόσμο έδωσαν το «παρών» στη μεγάλη γιορτή. Οι Αμερικανοί με 2.500 δρομείς είχαν τις περισσότερες συμμετοχές και ακολουθούσαν οι Γερμανοί, οι Βέλγοι και οι Βρετανοί, ενώ για να λάβουν μέρος σε αυτό το παγκόσμιο γεγονός ήλθαν στη χώρα μας δρομείς από τη Βενεζουέλα, τη Σρι Λάνκα, την Ιαπωνία ακόμη και τις Παρθένες Νήσους.

Ο 28ος Κλασικός Μαραθώνιος έδωσε ανάσα στον τουρισμό. Χαρακτηριστικά τις τελευταίες τρεις ημέρες η πληρότητα στα ξενοδοχεία της Αθήνας έφτασε 90%- 95%, ενώ η μέση πληρότητα αυτής της περιόδου φτάνει το 60%. Ετσι, σε μεγάλα ξενοδοχεία του κέντρου της πόλης δεν υπήρχαν κενά δωμάτια. Από τις 12 Οκτωβρίου, οπότε άρχισε η χειμερινή τουριστική περίοδος, το περασμένο τριήμερο αποτέλεσε καλό τουριστικό οιωνό ενόψει της χριστουγεννιάτικης περιόδου.

Οι ξενοδόχοι εκτιμούν πως για κάθε συμμετοχή που είχε δηλωθεί στον Μαραθώνιο, υπήρχαν τουλάχιστον 2- 3 συνοδοί και δεν ήταν λίγοι οι μαραθωνοδρόμοι που ήρθαν στη χώρα μας με τις οικογένειές τους, συνδυάζοντας την εκδήλωση με ολιγοήμερες διακοπές. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ενωσης Ξενοδόχων Αθήνας Γιάννη Ρέτσο, Αμερικανοί ήταν στην πλειονότητά τους οι πελάτες τους, μιας και είχαν τις περισσότερες συμμετοχές. Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων τονίζουν πως ο Κλασικός Μαραθώνιος θα μπορούσε να φέρει ακόμη καλύτερα αποτελέσματα στον τουρισμό.


Τα πρόσωπα του αγώνα

Ερασιτέχνες αθλητές από όλο τον κόσμο έτρεξαν χθες στον Κλασικό Μαραθώνιο
ΘΕΟΔΩΡΑ ΣΕΜΕΛΗ ΑΝΤΥΠΑ, 24 ετών
«Συμμετέχω πρώτη φορά στον Μαραθώνιο. Στην απόφασή μου να τρέξω σημαντικό ρόλο έπαιξε και η επετειακή μορφή του Μαραθωνίου. Ξεκίνησα πολύ χαλαρά την προετοιμασία, αλλά κάθε φορά που έφτανα στα όριά μου έλεγα λίγο ακόμα και συνέχιζα».

ΤΣΑΡΛΣ ΠΟΥΣΜΑΝ (αριστερά)
και ΤΣΑΡΛΙ ΒΑΟΥΧΑΝ ΦΑΟΥΛΕΡ (δεξιά), Μ. Βρετανία
Ντυμένοι με αρχαιοελληνικούς χιτώνες, οι 26χρονοι συμφοιτητές και φίλοι από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ αποφάσισαν να αγωνιστούν για πρώτη φορά μαζί στον Μαραθώνιο της Αθήνας για να δοκιμάσουν, όπως λένε, τις δυνάμεις τους. ΓΚΛΟΡΙΑ ΦΕΪ ΝΤΕΪΒΙΣ, Ηνωμένες Πολιτείες
«Για τον δρομέα η ενθάρρυνση από τον κόσμο είναι ένα δεύτερο ενεργειακό ποτό.

Αν, πάντως, μου έλεγε κάποιος δεν θα ξανατρέξεις ποτέ ξανά, σήμερα μπορώ να απαντήσω: “Και τι πειράζει; Φτάνει που έτρεξα στον Μαραθώνιο της Αθήνας”».

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑΣ, 54 ετών
«Τρέχω από το 1989 στον Μαραθώνιο. Τότε που όλοι δυσανασχετούσαν εξαιτίας των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων που αναγκαστικά γίνονταν. Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει και η αντιμετώπιση των αθλητών που συμμετέχουν είναι διαφορετική».

ΕΡΙΚ ΚΡΟΜΠΑΧΣ, Ολλανδία
Τερμάτισε χαμογελαστός σε 3 ώρες και 9 λεπτά με κράμπα στο αριστερό του πόδι. «Στα τελευταία πέντε χιλιόμετρα είχα δακρύσει. Είναι επίτευγμα για έναν μαραθωνοδρόμο να τερματίζει στον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας, στη διαδρομή απ΄ όπου άρχισαν όλα».


ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Η πρώτη φορά
Του Γιάννη Βασαλάκη
Η ΕΠΙ ΜΗΝΕΣ καθημερινή προπόνηση αξημέρωτα με τον Κώστα. Οι κουβέντες που κάναμε τρέχοντας.

Το άγχος της παραμονής. Το ξημέρωμα στον Μαραθώνα. Η γιορτή. Οι Ιάπωνες που χορεύουν συρτάκι για προθέρμανση. Το «μπαμ». Το κλαδί ελιάς που μου δίνει ένα κορίτσι έξω από τον Τύμβο, το οποίο κρατώ για καλή τύχη έως το τέρμα. Το ζευγάρι από τα Νησιά Φερόες που τρέχει χέρι χέρι. Ο τυφλός δρομέας με τον συνοδό του. Οι χιλιάδες Ελληνες και μετανάστες όλων των ηλικιών που φωνάζουν «Μπράβο παιδιά!» και «Μπορείτε!». Η ανηφόρα. Η μεγάλη ανηφόρα. Ο «Σταυρός του Μαρτυρίου» (η γέφυρα στον Γέρακα). Τα πόδια που πονούν. Οι ανάσες που γίνονται βαριές. Η σκέψη «θέλω να σταματήσω τώρα!». Ο Γιώργος που εμφανίζεται ως από μηχανής θεός στο πεζοδρόμιο και φωνάζει «Προχώρα!» και με σπρώχνει να συνεχίσω.

Η κατηφόρα. Η κούραση. Ο ιδρώτας που καίει τα μάτια. Οι φουσκάλες. Η Βασιλίσσης Σοφίας. Η Ηρώδου Αττικού. Τα πόδια στον ώμο. Το Καλλιμάρμαρο. Ο κόσμος. Η γιορτή. Η συγκίνηση. Ο μικρός Κωνσταντής που πηδά από τις κερκίδες για να τερματίσει μαζί μου. Η εξάντληση που εξαφανίζεται. Το σπριντ. Το τέρμα. Οι αγκαλιές και τα δάκρυα των φίλων που ήρθαν να χειροκροτήσουν. Ο χρόνος 3.50.20. Η προσπάθεια που δεν πήγε χαμένη. Κώστα, πότε είπαμε ότι έχει Μαραθώνιο στη Ρώμη;

Ο Μαραθώνιος που δεν «έτρεξα»
Του Γιάννη Παπαδόπουλου
ΑΥΤΟΣ ήταν Μαραθώνιος. Με πρωτοφανή συμμετοχή, σπουδαίες επιδόσεις και θεατές. Ενας αγώνας χωρίς μιζέρια, γκρίνιες και προχειρότητες.

Ενας Μαραθώνιος που δεν «έτρεξα». Είχα τρέξει στην κλασική διαδρομή το 2005 και το 2006. Τότε οι οδηγοί μάς έβριζαν γιατί τους κλείναμε τον δρόμο. Χτες όμως φάνηκε πως το αθλητικό πνεύμα της Ελλάδας δεν χρεοκόπησε. Η Αθήνα αγκάλιασε τον αγώνα. Ομως χτες, για πρώτη φορά, ενώ το πνεύμα μου ήθελε, το σώμα μου δεν μπορούσε. Κράμπες στο δικέφαλο, αδικαιολόγητα νωρίς (23ο χιλιόμετρο), χάλασαν τον ρυθμό μου και στραγγάλισαν τις ελπίδες μου για μια καλή επίδοση. Από εγωισμό, από απογοήτευση, ίσως και από ματαιοδοξία, επέλεξα να μην τερματίσω σε ένα χρόνο που δεν θα αντιπροσώπευε την προσπάθεια που κατέβαλα τόσους μήνες στις προπονήσεις. Σταμάτησα οριστικά στο 36. Σίγουρα, για τους περισσότερους μαραθωνοδρόμους μετράει ο τερματισμός. Ομως όταν αγωνίζεσαι απέναντι σε άλλους αθλητές και όχι- μόνο- απέναντι στον εαυτό σου μετράει περισσότερο η επίδοση. Ισως και να έσφαλα στην επιλογή μου. Οταν έφτασα στο Καλλιμάρμαρο είδα χιλιάδες θεατές να αποθεώνουν τους δρομείς. Πρώτη φορά τόσοι πολλοί. Πρώτη φορά τους κοιτούσα απ΄ την άλλη πλευρά, με τον αριθμό τσαλακωμένο στο χέρι μου.

«Μoναδικό συναίσθημα»
Του Γιώργου Παπαϊωάννου
«ΗΤΑΝ ο πρώτος μου Μαραθώνιος και φυσικά νιώθω πολύ χαρούμενος που τερμάτισα. Το συναίσθημα την ώρα που μπήκα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, ύστερα από 42,2 χιλιόμετρα αγώνα, εκατοντάδες χιλιόμετρα προπόνηση μηνών, ενώ στα μεγάφωνα ακουγόταν το «Να κρατήσουν οι χοροί» του Διονύση Σαββόπουλου, ήταν μοναδικό. Ο χθεσινός αγώνας ήταν πραγματικά μια γιορτή. Πάνω από όλα ήταν το κλίμα που δημιούργησαν οι χιλιάδες ξένοι που συμμετείχαν.

Θύμιζε κάτι από Αθήνα 2004. Η διάθεση των αθλητών και των θεατών να συμμετάσχουν στον εορτασμό των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα έδινε άλλο χρώμα στον αγώνα και με βοήθησε να κρατήσω τον ρυθμό μου στα δύσκολα σημεία. Η σκέψη τώρα είναι στον επόμενο Μαραθώνιο και σε έναν καλύτερο χρόνο. Ας κρατήσουν οι χοροί…».

Ξεχωριστός αγώνας
Του Παντελή Καψή
«Για μένα, αυτός ο αγώνας ήταν ξεχωριστός γιατί έτρεχα με την ομάδα της Φλόγας, του Συλλόγου Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια και αυτό ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό. Είναι εξαιρετική τιμή να μπορείς να βάλεις ένα λιθαράκι στον τεράστιο αγώνα που κάνει αυτή η οργάνωση.

Θα πρέπει να πω ότι ίσως να ήταν ο καλύτερος Μαραθώνιος που έχει γίνει μέχρι σήμερα, κυρίως λόγω της μεγάλης συμμετοχής των πολιτών: από τον Μαραθώνα μέχρι το Σύνταγμα όλη η διαδρομή ήταν γεμάτη θεατές οι οποίοι χειροκροτούσαν τους δρομείς που συμμετείχαν σε αυτήν τη γιορτή.

Στην εκκίνηση το μόνο πράγμα που σκέφτεσαι είναι αν θα τα βγάλεις πέρα. Στα δύσκολα σημεία, όταν αισθανόμουν κουρασμένος έκανα «hi five» με τα πιτσιρίκια που στέκονταν στη διαδρομή κι έτσι έπαιρνα δύναμη. Γιατί ο Μαραθώνιος είναι η επιμονή να πετύχεις τον στόχο, να ξεπεράσεις τελικά τον εαυτό σου».

«Ιστορική μέρα»
ΜΑΖΙ με τον κόσμο, πρώτος στη γραμμή εκκίνησης βρέθηκε λίγο μετά τις εννέα το πρωί και ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.Ο Πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη σημερινή κρίσιμη κατάσταση και να στείλει το μήνυμά του. «Για μένα είναι μεγάλη χαρά που είχα την ευκαιρία να τρέξω έστω αυτά τα λίγα χιλιόμετρα αυτή την ιστορική μέρα, που προβάλλει την Ελλάδα. Την Ελλάδα που έχει και αυτή τον δικό της Μαραθώνιο, αλλά που σίγουρα όλοι μαζί θα τερματίσουμε και ελπίζω το γρηγορότερο. Να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν στην οργάνωση αυτής της πάρα πολύ ωραίας γιορτής. Συγχαρητήρια σε όλους τους αθλητές που συμμετέχουν», δήλωσε λίγο μετά τον τερματισμό. Κατά την αποχώρησή του από το Καλλιμάρμαρο ο κόσμος τον χειροκρότησε και αρκετοί φωτογραφήθηκαν μαζί του.


Μεγάλο πλήθος, μεγάλες επιδόσεις

Ο ΚΕΝΥΑΤΗΣ Ρέιμοντ Μπετ με χρόνο 2.12΄. 40΄΄ ρεκόρ αγώνα και η Ράσα Ντραζνταουκάιτε από τη Λιθουανία με 2.31΄. 06΄΄ επίσης ρεκόρ αγώνα θριάμβευσαν στον επετειακό Μαραθώνιο των 2.500

χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα.

Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος, διπλή ευχάριστη έκπληξη από ελληνικής πλευράς αποτέλεσε η επικράτηση, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που διεξαγόταν παράλληλα, του Μιχάλη Παρμάκη (Πανελλήνιος Γ.Σ.) με 2.20΄.

48΄΄ (3η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για την Ελλάδα στην κλασική διαδρομή) που τερμάτισε 15ος στη γενική κατάταξη του αγώνα και της Τίνας Κεφαλά (ΑΕΚ) που με 2.40΄. 36΄΄ (2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για την Ελλάδα στην κλασική διαδρομή) ήταν 5η στη γενική. Τις τριάδες του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος συμπλήρωσαν στους άνδρες οι Δημήτρης Θεοδωρακάκος (Ολυμπιακός ΣΦΠ) με 2.21΄. 44΄΄ και Κώστας Πουλιός (ΠΑΟ) με 2.25΄.

19΄΄ και στις γυναίκες Μάγδα Καρίμαλη (ΓΑΣ Ιλισσός) με 2.44΄. 58΄΄ και Μάγδα Γαζέα (ΑΓΕ Ζακύνθου)

με 2.47΄. 19΄΄.