Μάθηµα

Ο Γιάννης Δαλιανίδης που κηδεύτηκε προχθές όσο δηµιουργούσε το έργο του (θα αναφερθώ σ’ αυτό στις σαββατιάτικες «Ιδέες») δέχτηκε όχι απλά την σκληρή κριτική αλλά και τη χλεύη. Τον χαρακτήριζαν κοµφορµιστή, εκφραστή µιας αστικής ηθικής και ενός γούστου κοινόχρηστου και πεποιηµένου.

Και δεναντελήφθησαν ότι ως παλµογράφος µιας εποχής αποτύπωνε τα ήθη της, ενώ άλλες ήταν οι προσωπικές του προτιµήσεις, οι ηθικοί του κώδικες και τα αισθητικά του γούστα.

Συγκατοικούσαµε στην ίδια πολυκατοικία και από το διαµέρισµά του µόνο κλασική µουσική ακουγόταν όλες τις ώρες.

Αλλά η επιλογή του να κηδευτεί µε πολιτική τελετή έρχεται να δώσει µια γερή σφαλιάρα σ’ όσους εν τέλει κοµφορµιστές τον έκριναν και προτίµησαν και προτιµούν τα ήθη και τις τελετές της κατεστηµένης νοµενκλατούρας.