Από Μιτεράν μέχρι Λένιν

Κυρία υπουργέ ποιοι είναι οι μεγάλοι πολιτικοί που θα θέλατε να έχετε γνωρίσει προσωπικά και να έχετε κουβεντιάσει μαζί τους;

Μ.Ξ.: Πολλούς μπορεί να αναφέρει κανείς όχι μόνον πολιτικούς, αλλά και ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης. Είχα την τύχη, ιδιαίτερα τη δεκαετία του ΄80, να ζήσω τους μεγάλους ηγέτες της ευρωπαϊκής σκηνής, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Φρανσουά Μιτεράν, ο Ζακ Ντελόρ, ο Φελίπε Γκονζάλες. Πολιτικοί, που χάραξαν μια νέα πορεία της Ευρώπης και των σοσιαλιστικών κομμάτων. Η Ευρωπαϊκή Ενωση τα τελευταία χρόνια περνά κρίση στρατηγικής, που αποτυπώθηκε στη δυσκολία γρήγορης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Σήμερα χρειάζεται να ξανασκεφτούμε ουσιαστικά πώς στον χώρο της πολιτικής, αλλά και στον χώρο των ιδεών και του πολιτισμού, θα αναδείξουμε και θα εμπλουτίσουμε τις αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δ.Τ.: Αν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν δημιουργό, θα πω απερίφραστα ότι θα ήθελα να είναι ο Μπαχ. Κατ΄ αρχάς θα ήθελα να μάθω πολύ καλά τα γερμανικά, όχι μόνο για να πιω έναν καφέ μαζί του, αλλά για να παρακολουθήσω το 24ωρο ενός ταπεινού οικογενειάρχη με δώδεκα παιδιά. Εναν δημιουργό που έγραψε τα πιο αριστουργηματικά του έργα με γνώση, με απίστευτη συνέπεια, αλλά και με μεγάλη ευκολία καθώς έπρεπε κάθε Κυριακή να γράφει μια λειτουργία για το εκκλησάκι όπου ήτανε διορισμένος ως μουσικός. Βέβαια θα ήθελα να γνωρίσω τον Λένιν, να συνομιλήσω και να πιω μια βότκα μαζί του. Οπως επίσης θα ήθελα να γνωρίσω τον Τσόρτσιλ, τον Μακιαβέλι, τον Χίτλερ.

Να καταλάβω τη λογική τους, που σ΄ αφήνει ενεό, για την ευκολία ή τη δυσκολία που μ΄ αυτές εκμηδενίζανε την ανθρώπινη υπόσταση και καταστρέφανε τους πολιτισμούς.