Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος να µελετηθεί η κάρτα του πολίτη από επιστηµονικές επιτροπές της, δεν είναι µια συνηθισµένη, τα τελευταία χρόνια, απόφαση. Για πρώτη φορά µετά την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυµου διαφαίνεται ο κίνδυνος η Εκκλησία να αρχίσει να ασχολείται πάλι µε υποθέσεις που δεν την αφορούν. Για πρώτη φορά, δηλαδή, µετά την εκδηµία Χριστόδουλου, οι «σκληροί» της Ιεραρχίας µοιάζει να έχουν τη δυνατότητα, στα καλά καθούµενα, να ανακινήσουν ένα ακόµα ζήτηµα «ταυτοτήτων». Ωστόσο, η κάρτα του πολίτη, που από το πρώτο εξάµηνο του 2011 θα αντικαταστήσει τις παλιές αστυνοµικές ταυτότητες, κάνει µερικούς ιερωµένους να οραµατίζονται και πάλι πολιτικό ρόλο. Στη σύνοδο της Ιεραρχίας, την περασµένη εβδοµάδα, ανακοινώθηκε ότι οι αρχιερείς θεωρούν πως, αν εισαχθεί η κάρτα, υπάρχει κίνδυνος αλλοίωσης της πίστης, της γλώσσας, της εθνικής ταυτότητας. Ορισµένοι, µάλιστα, θεωρούν ότι το τσιπ στο οποίο θα περιέχονται ο αριθµός δηµοτολογίου, το ΑΦΜ και ο ΑΜΚΑ ισοδυναµεί µε το 666 και ετοιµάζονται για νέους αφορισµούς. Οπως και τότε, µε τις ταυτότητες, οι «σκληροί» ιεράρχες προετοιµάζουν έναν νέο γύρο αντιπαράθεσης µε την Πολιτεία.

Οπως απέδειξε και η περιπέτεια µε τις ταυτότητες, όµως, το µόνο που µπορούν να πετύχουν µε πρακτικές µαχών στα χαρακώµατα κάποιοι ακραίοι της Ιεραρχίας είναι ο διχασµός ανάµεσα στους πολίτες, η ένταση των φανατισµών και η αρνητική δηµοσιότητα της χώρας στο εξωτερικό. Με δεδοµένη δε την κατάσταση της οικονοµίας και τις προσπάθειες να αποφύγουµε τις πιο ολέθριες συνέπειες της κρίσης, η έξαρση ενός νέου κύµατος θρησκευτικού φανατισµού θα ήταν ό,τι χειρότερο µπορούσε να περιµένει η ελληνική κοινωνία από την Εκκλησία. Στο όνοµα του έθνους, στο οποίο ορκίζονται, οι αρχιερείς αυτοί ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Από τον Φεβρουάριο του 2008, οπότε και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο κ. Ιερώνυµος ακολούθησε έναν δρόµο µετριοπάθειας και σωφροσύνης. Η Εκκλησία, υπό την ηγεσία του, ανακτά την εµπιστοσύνη των πιστών µε το φιλανθρωπικό έργο της αλλά και εµβαθύνοντας την πνευµατική σχέση της µαζί τους. Είναι ανάγκη να ενδυναµωθεί αυτός ο ρόλος της Εκκλησίας και οι απόπειρες µεµονωµένων ιερωµένων, που επιµένουν να πολιτικολογούν από άµβωνος, να αναδειχθούν ως αυτό που είναι: αναχρονιστικές ελαφρότητες.