Ματιές Εφημερίδες

Καλοντυμένος άντρας, γύρω στα 60-65. Κυκλοφορεί με ποδήλατο. Τον συναντώ κάθε φορά που πηγαίνω στο Φιλοπάππου για περπάτημα. Κάθεται σ΄ ένα παγκάκι, το ίδιο πάντοτε, με το ποδήλατό του απέναντι και διαβάζει εφημερίδα. Μια εφημερίδα απ΄ αυτές που προσφέρονται δωρεάν. Δίπλα του, ανοιχτό, ένα τρανζιστοράκι. Για μουσική και ειδήσεις.

Συνταξιούχος, κατά πάσαν πιθανότητα, αφού τον βλέπω στο παγκάκι του, λίγα μέτρα από τον Λουμπαρδιάρη, κάθε πρωί. Λέμε και μια «καλημέρα» σε πολύ συμπαθητικό τόνο. Σκέφτομαι καθώς γυρίζω στο σπίτι μου: «Πόσα λεφτά ξοδεύει αυτός ο κύριος για να ενημερώνεται;» Απάντηση:

δεκάρα τσακιστή! Εφημερίδα τζάμπα, ραδιοφωνάκι για ειδήσεις τζάμπα και το βράδυ τηλεόραση, πάλι για τα «νέα» τζάμπα.

Φυσικά.

Μια καλή φίλη, διαφημίστρια, που έχει ταλέντο και στην πεζογραφία, η Αλεξάνδρα Μπουτοπούλου, μου χάρισε το καλοκαίρι ένα βιβλίο με τίτλο «Το τέλος των εφημερίδων». Συγγραφέας ο Μπερνάρ Μπουλέ (μετ. Γ. Αγγελόπουλος, επίμετρο Ν. Μπακουνάκης), αρχισυντάκτης του οικονομικού περιοδικού «L΄ expansion». Το φυλλομέτρησα. Και είδα ότι είναι πολύ σκούρα τα πράγματα. Παντού.

Το πρόβλημα όμως όσον αφορά στην Ελλάδα δεν μου φαινόταν οξύ. Ηξερα για απολύσεις, έπαιρνα μέρος σε απεργίες, άκουγα για μείωση εσόδων αλλά και δαπανών, μα ο οδοστρωτήρας δεν περνούσε από πάνω μου. Γιατί εργάζομαι 51 χρόνια σ΄ αυτήν την εφημερίδα που είχε και έχει, σχεδόν πάντοτε, τη μεγαλύτερη κυκλοφορίαέφτασε κάποτε, στα χρόνια του «Ανένδοτου», να διαβάζεται από ένα εκατομμύριο αναγνώστες: 250.000 φύλλα μόνο σε Αθήνα- Πειραιά.

Στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής διάβασα το ολοσέλιδο κομμάτι του διευθυντή του, Παντελή Καψή, με τίτλο «Ωρα αποφάσεων για τον Τύπο».

Υπότιτλος: «Οι ελληνικές εφημερίδες αντιμέτωπες με την οικονομική κρίση και τις προκλήσεις της νέας εποχής».

Το συμπέρασμα που έβγαλα: η κατάσταση δεν είναι απλώς «σκούρα». Είναι τραγική. Και θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.

Διάβασα και τη σελίδα του «Διόδωρου» πάλι στο «Βήμα». Το ίδιο θέμα, η ίδια και μεγαλύτερη απογοήτευση: «Ολη η αγορά γνωρίζει ότι τα ημερήσια φύλλα είναι παθητικά, τα έσοδα από τα κυριακάτικα φύλλα τα χρηματοδοτούσαν. Τώρα που έχουν πρόβλημα και τα κυριακάτικα, ποιος θα τα σώσει; Ετσι κι αλλιώς όμως, ώς πότε μπορεί να συνεχιστεί η κατάσταση να κυκλοφορούν ημερήσιες εφημερίδες που δεν βγάζουν τα έξοδά τους;».

Τι θα γίνει; Ο «Διόδωρος» κουνάει το κεφάλι του περίλυπος. Λέει: «Εφημερίδες και σταθμοί θα κλείσουν, επιχειρηματίες θα χρεοκοπήσουν, δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί θα μείνουν άνεργοι, αναγνώστες θα χάσουν τις αγαπημένες του πένες. Ολα τα χειρότερα είναι μπροστά μας». Δυστυχώς.