ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η διχόνοια

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο παλαίµαχος δηµοσιογράφος Γρηγόρης Βλάµης, Αµπελόκηποι, Αθήνα, γράφει:

«Αναφερόµενος στο χρονογράφηµα “Τρώγονται” στο Κοινοβούλιο, επισηµαίνω ότι από την εποχή του Οµήρου και στην αρχή της Ιλιάδας οι Ελληνες µεταξύ τους εξοντώνονται, θύµατα της µεγάλης κατάρας που λέγεται διχόνοια. Στην Ιστορία µας αναφέρονται τραγικές περίοδοι κατά τις οποίες ηγετικά στελέχη και ηγέτες του τόπου µας δικάστηκαν, καταδικάστηκαν και πέθαναν περιφρονηµένοι ή φυλακισµένοι. Καταξιωµένοι ηγέτες, πολιτικοί, στρατιωτικοί, πρωθυπουργοί κ.λπ. έφυγαν µε το στίγµα του προδότη. Θύµατα του εµφυλίου πολέµου των συµπατριωτών µας.

Δυστυχώς, ο θριαµβευτής της Μάχης του Μαραθώνα Μιλτιάδης πέθανε σε αθηναϊκή φυλακή. Ο νικητής της Σαλαµίνας Θεµιστοκλής πέθανε στην Περσία εξόριστος. Διηρηµένοι σε φατρίες και κόµµατα οι αρχαίοι πρόγονοί µας: ολιγαρχικοί, αυταρχικοί, δηµοκρατικοί, τυραννίσκοι και πάει λέγοντας. Γεµάτοι πάθη και ελαττώµατα συνεχίζουν οι νεώτεροι την κατάρα ενός ολόκληρου λαού στα σηµερινά χρόνια.

Φυλάκισαν δύο φορές τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ζηµίωσαν την Ελληνική Επανάσταση µε τις εµφύλιες διαµάχες τους, φόνευσαν τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, σκότωσαν τον Ι. Καποδίστρια. Δεν εξέλεξαν τον Χ. Τρικούπη ούτε τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον οποίο πυροβολούσαν στη Λεωφόρο Κηφισίας και στο Παρίσι.

Οι Ελληνες έζησαν τον φοβερό διχασµό. Μεγαλούργησαν στον ελληνοαλβανικό πόλεµο για να υποστούν τη διαίρεση και τον εµφύλιο σπαραγµό 1946-1949.

Η απαξίωση του Κοινοβουλίου και οι κραυγές του πλήθους απηχούν το αίσθηµα του ελληνικού λαού που βλέπει και βιώνει τις µικρότητες, τις αντιπαλότητες και τα ελαττώµατα των ελλήνων βουλευτών, που «τρώγονται» και δεν µπορούν να βρουν µια οδό συνεννόησης µεταξύ τους. Ξεχνούν τον Σολωµό που τονίζει: “Η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή, καθενός χαµογελάει πάρ’ το λέγοντας και συ”».

Ο Χ. Βελέντζας Λ. Πεντέλης 43, Βριλήσσια, γράφει:

«Στη στήλη αυτή ο αναγνώστης κ. Μιχαήλ Κουβάτσος, Επιδαύρου 16 – Αθήνα, στις 25/5/2010, εκτός των άλλων αξιόλογων που γράφει αναφέρει ότι ο Σόλων, ο Αθηναίος Σοφός, νοµοθέτης και φιλόσοφος της αρχαίας Ελλάδας είναι αυτός που είπε το περίφηµο: “Γηράσκω αεί διδασκόµενος”.

Δεν είναι έτσι. Εκαµε λάθος ο εκλεκτός επιστολογράφος.

Το σωστό είναι ότι το είπε ο Σωκράτης: Ηταν βαρυχειµωνιά, κρύο δυνατό και παγωνιά. Από το διπλανό του σπίτι, ένας µαθητής του Σωκράτη ζήτησε από το αναµµένο µαγκάλι του δυο αναµµένα κάρβουνα για να ανάψει και το δικό του. Τον κοίταξε παραξενεµένος ο δάσκαλος και είπε: Πώς θα τα πάρεις; Ούτε κεραµίδι ούτε φαράσι έχεις, θα καούν τα χέρια σου. Ο µαθητής έπιασε µε τις χούφτες του στάχτη και αφού τις γέµισε είπε: Βάλτε µου τώρα, δάσκαλε, δυο αναµµένα κάρβουνα. Τότε ο σοφός Σωκράτης είπε:

“Γηράσκω αεί διδασκόµενος”».