Τον Θεόδωρο Πάγκαλο τον γνωρίζω παραπάνω από µισόν αιώνα! Κοινές παρέες, κοινοί φίλοι, ταξίδια, γλέντια, κινητοποιήσεις, εφηµερίδα, Θεοδωράκης, γήπεδα, Ελευσίνα, φάρσες, καλαµπούρια, βρωµόλογα. Για όλους αυτούς τους λόγους µπορώ να πιστέψω αυτή την ιστορία που του αποδίδεται: εποχή «Βρώµικου ‘89». Ο Πάγκαλος κατηφορίζει την Ιπποκράτους µε αυτοκίνητο. Σ’ ένα φανάρι σταµατάει δίπλα στο δικό του αυτοκίνητο ένα άλλο µε δυο γυναίκες.

Και οι δυο αρχίζουν να τον βρίζουν:

«Ου να µου χαθείτε κλεφταράδες του ΠΑΣΟΚ! Τι τα κάνετε βρε τα λεφτά που κλέψατε;». Ο Πάγκαλος δεν χάνει την ψυχραιµία του! Απαντάει ακαριαία: «Τα φάγαµε µε κάτι πουτάνες σαν κι εσάς»! Και οι δυο γυναίκες «ξεραίνονται»!

Είπε προ ηµερών ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δηµόσιας Διοίκησης: «Η απάντηση στην κατακραυγή των πολιτών “πώς φάγατε τα λεφτά;” είναι: σας διορίζαµε όλα αυτά τα χρόνια στο Δηµόσιο. Τα φάγαµε όλοι µαζί, σε µια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δηµόσιου χρήµατος»! Και βέβαια βούιξαν τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις βρήκαν «θέµα» και οι εφηµερίδες ακόµα λένε… Δίκιο όµως έχει ο Πάγκαλος. Μαζί, όντως, τα φάγαµε τα λεφτά. Με διορισµούς κ.λπ. Αλλά για την «πρακτική της αθλιότητας, της εξαγοράς και της διασπάθισης του δηµόσιου χρήµατος», την κύρια ευθύνη την έχουν οι πολιτικοί. Αυτοί τάξανε, αυτοί κάνανε τα ρουσφέτια στους πελάτες - ψηφοφόρους, αυτοί δηµιούργησαν στρατιές κοµµαταρχών, αργόµισθων, µελών επιτροπών και διοικητικών συµβουλίων. Φυσικά, ύστερα από παρακαλετά και συνεργασίες, µεγάλου πλήθους συµπατριωτών µας, που πάντα ήταν και είναι έτοιµοι να ορµήσουν στο ψητό.

Φρόνιµο πάντως είναι να ξεφύγουµε κάποτε από λαϊκισµούς και ψευδαισθήσεις και ν’ αρχίσουµε να µιλάµε καθαρά, όπως ο Πάγκαλος. Αλλά και ο Στέφανος Μάνος. Που προχώρησε σε µια τσεκουράτη δήλωση για το Μνηµόνιο: «Το Μνηµόνιο είναι η συµφωνία που κάναµε προκειµένου να βρούµε λεφτά. Και όποιος δεν το καταλαβαίνει, κατά τη γνώµη µου είναι ηλίθιος»!

Και σε µένα – όπως και σε όλους τους Ελληνες – δεν αρέσει το Μνηµόνιο.

Είναι πτώση µε αλεξίπτωτο από ένα φλεγόµενο αεροπλάνο. Μπορούσε, όµως, να γίνει κάτι διαφορετικό;

Χρειαζόµασταν λεφτά για να µην πτωχεύσουµε. Αναγκαστήκαµε να δανειστούµε µε βαριά επιτόκια και άλλους σκληρούς όρους. Και πήραµε 110 δισ.

µε τα οποία πορευόµαστε και κερδίζουµε χρόνο. Υπήρχε καµιά άλλη εναλλακτική λύση; Δεν υπήρχε.

Πολύ σωστά ο συνταγµατολόγος Στ.

Τσακυράκης έγραψε την περασµένη Τρίτη στα «ΝΕΑ»: «Μερικοί υποστηρίζουν ότι µπορούσαµε να εκβιάσουµε την Ευρωπαϊκή Ενωση, να δανειστούµε από την Κίνα ή δεν ξέρω από ποιον άλλον. Δεν πρόκειται για σοβαρούς ισχυρισµούς, αλλά για κουβέντες του αέρα.

Ο πεινασµένος καρβέλια ονειρεύεται.

Τα προβλήµατά µας άλλωστε, δεν θα λύνονταν µε κάποιον πρόσκαιρο εύκολο δανεισµό».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από