«Καθαρτικό» το σαπουνοπερικό Κακό

Στο παιχνίδι Καλού-Κακού που απλοϊκά αποτυπώνεται στο σαπουνοπερικό «Η ζωή της άλλης» μέσα από το δίδυμο σατανικής και αδίστακτης Ξένιας (Αθηνά Οικονομάκου)- ξελιγωτικά καλοσυνάτης Ελπίδας (Ευδοκία Ρουμελιώτη), η «κακιά» παραμένει εκείνη που ορίζει τις εξελίξεις. Ενας χαρακτήρας-καρικατούρα, καθώς η Ξένια συγκεντρώνει καθ΄ υπερβολή τα χειρότερα ελαττώματα ενός ανθρώπινου χαρακτήρα, τόσα που αν τα είχε άνθρωπος στην πραγματικότητα θα τον είχαν ήδη οδηγήσει στην τρέλα, τόσο ευανάγνωστος, ώστε το φιλοθέαμον να μη θέτει ούτε στιγμή σε αμφισβήτηση το «διαβολικό» της συμπεριφοράς της.

Αρχισε τη σεζόν υποσχόμενη ακόμη περισσότερες ραδιουργίες, παρά το ότι μια απόπειρα αυτοκτονίας – πάνω στον τρόμο της ότι θα αποκαλυφθεί η προσπάθεια να δολοφονήσει τη γυναίκα που έχει πείσει ότι είναι θεία της, και άρα η πλαστοπροσωπία- έδειξε μια στιγμή συνείδησης. Μια τόση δα «ρωγμούλα» στο απλοϊκό σαπουνοπερικό κατασκεύασμα «Ξένια», για να μη χάσει την επαφή του το ενήλικο κοινό με ένα προϊόν που ξεπερνά σε απλοϊκότητα τα παιδικά παραμύθια. Κι όμως, «σπάει ταμεία». Οχι γιατί τα θυμίζει. Αλλά γιατί οι «Ξένιες» λειτουργούν σαν εκείνες τις κολλώδεις εντομοκτόνες ταινίες: καθαρίζουν το περιβάλλον από «ζιζάνια» αμφιβολίας για την καθαρότητα και απολυτότητα της καλοσύνης στην πραγματική ζωή.