Επιστρέφει στη σκηνή µε ένα «µακρύ ταξίδι»

Γνωστή από τους ρόλους της στον σουηδικό κινηµατογράφο η ιέρεια του Ινγκµαρ Μπέργκµαν, Λιβ Ούλµαν, επιστρέφει ύστερα από 20 χρόνια στο νορβηγικό θέατρο, απ’ όπου είχε ξεκινήσει την καριέρα της.

Γεννηµένη στο Τόκιο το 1938 από νορβηγούς γονείς, µεγάλωσε στο µεταπολεµικό Τροντχάιµ και πολύ προτού φτάσει τα 25 της ήταν ήδη η πιο γνωστή νορβηγίδα ηθοποιός, το κορίτσι µε το εσωτερικό βλέµµα και τα µεγάλα γαλανά µάτια που αργότερα θα ταυτιζόταν µε τις ηρωίδες του Μπέργκµαν σε ταινίες όπως οι «Περσόνα», «Κραυγές και ψίθυροι», «Σκηνές από ένα γάµο», «Φθινοπωρινή σονάτα».

Το 2003 ήταν η τελευταία φορά που εµφανίστηκε στην οθόνη (στο τηλεοπτικό πρότζεκτ του Μπέργκµαν, «Saraband»). Αν και από τις πιο καταξιωµένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της, άφησε την ηθοποιία προς χάριν της σκηνοθεσίας και µάλιστα ανεβάζοντας σενάρια του Μπέργκµαν, άλλοτε για τον κινηµατογράφο άλλοτε για το θέατρο.

Ποιος είναι ο λόγος που ξαναπιάνει την παλιά της τέχνη και µάλιστα στο θέατρο, απ’ όπου έχει απουσιάσει 20 ολόκληρα χρόνια; «Είναι τόσο γοητευτικό να είµαι σε ένα λεωφορείο και να πηγαίνω από πόλη σε πόλη στη Νορβηγία… Μου θυµίζει την αρχή της καριέρας µου, όταν περιόδευα σε όλη τη Νορβηγία και έβλεπα τις οµορφιές της, τα φανταστικά της τοπία». Ερµηνεύει την τοξικοµανή ηρωίδα του Ευγένιου Ο’Νιλ, Μέρι Τάιρον, στο «Μακρύ ταξίδι της µέρας µέσα στη νύχτα» – µια παραγωγή του νορβηγικού θιάσου Riksteatret που ανεβάζει ο Νορβηγός Στάιν Βίνγκε. Η περιοδεία της παράστασης θα κάνει φινάλε τον Δεκέµβριο στη Σουηδία, στο Βασιλικό Θέατρο της Στοκχόλµης, που ήταν η έδρα του Ινγκµαρ Μπέργκµαν και όπου το έργο του Ο’ Νιλ είχε ανέβει για πρώτη φορά το 1956.

Πώς αισθάνεται που εµφανίζεται µπροστά σε κοινό ύστερα από τόσα χρόνια; «Είναι φοβιστικό. Ο ρόλος µου είναι για µια γυναίκα που είναι εθισµένη στη µορφίνη. Είναι απίστευτο το πώς ο Ο’ Νιλ καταφέρνει να καταδυθεί στον κόσµο της και να πει τα ανείπωτα. Δύσκολος ρόλος, πολύς ο κόπος για να καταφέρω να φτάσω τόσο σύντοµα σε αυτό το κρυφό µέρος της ανθρώπινης ψυχής και µάλιστα µπροστά στο κοινό».

Τι θυµάται άραγε από το ανέβασµα του ίδιου έργου το 1988 µε σκηνοθέτη το Μπέργκµαν; «Μου είχε κάνει µεγάλη εντύπωση. Η φίλη µου, Μπίµπι Αντερσον, είχε τον ρόλο µου και νοµίζω ότι ήταν εκείνη που µου είχε κάνει τη µεγαλύτερη εντύπωση. Στο φινάλε είχα πάει στα καµαρίνια να την συγχαρώ και της είχα πει “ήξερα ότι είσαι καλή ηθοποιός, αλλά τώρα ξέρω ότι είσαι εξαιρετική”».

Στη συνέχεια η Λιβ Ούλµαν λέει ότι δούλεψε σκληρά για τον ρόλο («όσο ποτέ πριν στη ζωή µου») και ότι οι σηµειώσεις της πάνω στο χαρτί είναι τόσο πολλές που δυσκολεύεται κανείς να το διαβάσει. Τι της δίδαξε η ηρωίδα του Ο’Νιλ για τον εαυτό της; «Κατάλαβα ότι έχω κι εγώ µυστικά που δεν θέλω να φανερώσω. Είµαι σαν τη Νόρα (στο «Κουκλόσπιτο» του Ιψεν)… Πάντοτε χαµογελάω και θέλω να είναι τα πάντα στρωτά για όλους. Από κάτω όµως υπάρχει θυµός κι ένα αίσθηµα θυµατοποίησης. Τώρα το βλέπω καθαρά µέσα από το έργο αυτό. Οι συζητήσεις µε τον εαυτό µου αυτήν την εποχή είναι πώς να µην αισθάνοµαι διαρκώς… Νόρα».