[ Πρόσωπα ] Δυσκολίες πολιτευόµενου

Η πολιτική του Νικολά Σαρκοζί κατά των Ροµά έχει φέρει σε δύσκολη θέση τον υπουργό Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος προαναγγέλλεται ως πιθανό θύµα του προσεχούς ανασχηµατισµού.

«Θα έλεγα ψέµατα και θα απαρνιόµουν τους αγώνες όλης της ζωής µου, αν σας έλεγα ότι αυτός ο θόρυβος γύρω από τους Ροµά µου αρέσει», έλεγε τις προάλλες ο Κουσνέρ. Ο άνθρωπος που υπήρξε συνιδρυτής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και από τους κύριους υποστηρικτές του λεγόµενου «δικαιώµατος στην ανθρωπιστική επέµβαση» για τη σωτηρία των αδυνάτων αυτού του κόσµου και την τιµωρία των «κακών», υποχρεώνεται τώρα, ως υπουργός Εξωτερικών του Σαρκοζί, να υποστηρίζει µια πολιτική απελάσεων και ειδικών νόµων εναντίον κοινοτήτων που χαρακτηρίζονται εκ προοιµίου επικίνδυνες. Υποχρεώνεται επίσης να λέει ψέµατα: «Ουδέποτε ο Πρόεδρος της Δηµοκρατίας στιγµάτισε µια µειονότητα βάσει της καταγωγής της», δήλωσε τις προάλλες, απαντώντας στον ΟΗΕ που κάλεσε το Παρίσι να «αποφύγει» τις µαζικές απελάσεις των Ροµά και να «εντείνει τις προσπάθειες για να καταπολεµήσει και να εξαλείψει την άνοδο του ρατσισµού και της ξενοφοβίας».

Μοιάζει σαν η Γαλλία του Κουσνέρ, η «γη του ασύλου», να γέρασε µέσα σ’ έναν µήνα, γράφει ο ανταποκριτής της ιταλικής «Λα Στάµπα».

Και είναι δύσκολο στις συνθήκες αυτές να είσαι ο Κουσνέρ – από τη µια να δίνεις µάχη για τη σωτηρία της Ιρανής Σακινέχ που κινδυνεύει µε λιθοβολισµό και από την άλλη να τα βάζεις µε τον ΟΗΕ που κατηγορεί τη Γαλλία για ξενοφοβία. Οταν οι πρώην σύντροφοί του τον κατηγορούσαν επειδή έγινε υπουργός του Σαρκοζί, το πιο «χοντρό» από τα «ψάρια» της Αριστεράς που έπεσαν στα δίχτυα του δεξιού προέδρου, εκείνος έλεγε πως δεν φταίει ο ναρκισσισµός του που δέχθηκε, πως θέλει να βρεθεί σε µια θέση από την οποία να µπορεί να πολεµήσει τις νέες ανισότητες, τη νέα εξαθλίωση στον πλανήτη. Και ξαφνικά τώρα, στα 71 του, βρέθηκε από την πλευρά αυτών που καταπιέζουν τους εξαθλιωµένους, είναι απλώς µια βιτρίνα για να περνάει η σκληρή πολιτική που αποφασίζεται στα παρασκήνια από άλλους. Αξίζει άραγε τον κόπο να βιώνει αυτή την αντίφαση για να παραµένει υπουργός; Και µάλιστα όταν, για να δει τον Πρόεδρο, πρέπει πλέον να καταφεύγει στη µεσολάβηση της Κάρλας Μπρούνι;

Λέγεται πως τον Οκτώβριο θα δοθεί λύση και ο Μπερνάρ Κουσνέρ θα είναι και πάλι ελεύθερος να… στηλιτεύει τις αδικίες. Επειτα από τριάµισι χρόνια επικεφαλής του Και ντ’ Ορσαί, θα πάψει πλέον να είναι υπουργός – είναι άλλωστε ο µεγαλύτερος σε ηλικία στην κυβερνητική οµάδα και η «ανανέωση» συνιστά πάντα εξαιρετική δικαιολογία. Δεν είναι πλέον χρήσιµος στον Σαρκοζί, ο οποίος έχει αποφασίσει ότι, για να ανεβάσει τη δηµοτικότητά του, πρέπει να κολακέψει τις προκαταλήψεις και τους φόβους της «σιωπηλής µειοψηφίας» της Γαλλίας.