Το Πνεύμα του Τόνου

«Ο κακός µας ο καιρός»!
Της Εύας Κοταµανίδου

Καλοκαίρι της συµφοράς το φετινό. Αλλοι καίγονται, άλλοι πνίγονται. Τα δάση της Μόσχας έγιναν παρανάλωµα του πυρός υπό 40 βαθµούς και µεγάλη ξηρασία, µε το τοξικό νέφος να πλανάται απειλητικό στον ουρανό της και µε τον κίνδυνο να πλησιάσει η φωτιά πυρηνικούς σταθµούς. Στην Ασία καταρρακτώδεις βροχές έπνιξαν στο νερό και στη λάσπη χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, εξαφάνισαν χωριά, γέφυρες, δρόµους, κατέστρεψαν καλλιέργειες, αφάνισαν ζώα… 20.000.000 πακιστανοί πληµµυροπαθείς κινδυνεύουν από έλλειψη τροφής, καθαρού νερού, από µολυσµατικές ασθένειες, επιδηµίες. Πληγείσες χώρες, Πακιστάν, Ινδία, Κίνα. Η Βόρεια Ευρώπη µούλιασε στα νερά των βροχών σε Γερµανία, Τσεχία, Πολωνία, η Νότια πλάνταξε από ζέστη και υγρασία.

Το κλίµα βρίσκεται εν κινδύνω, αποφαίνονται οι επιστήµονες, λόγω της υπερθέρµανσης της Γης. Θεόρατα παγόβουνα λειώνουν και αποκόβονται στη Γροιλανδία και στους Πόλους κινούµενα επικινδύνως προς τα κάτω.

Ο δασικός πλούτος, ανάσα ζωής, µειώνεται συνεχώς. Ας θυµηθούµε τα δάση του Αµαζονίου πριν από κάποια χρόνια. Η φύση εκδικείται την ανθρώπινη αλαζονεία. Ο άρχων της Γης, ο Ανθρωπος, πληρώνει τα επίχειρα της ανοησίας του αλλά µυαλό δεν βάζει. Εξακολουθεί να βιάζει απροκάλυπτα την ισορροπία του φυσικού περιβάλλοντος µε όλα τα µέσα που διαθέτει, χάριν του χρήµατος και του πλουτισµού, µολύνοντας έδαφος, υπέδαφος, ποτάµια, λίµνες, θάλασσες, ατµόσφαιρα… «Τον κακό σου τον καιρό» έλεγε µια παλιά βρισιά, απειλητική και βαριά, εν είδει κατάρας και προφητείας µαζί. Ε, ήρθε η ώρα να την υποστούµε, ένοχοι και αθώοι αντάµα!