Δίκτυο

Παίρνει κεφάλια ο Βαν Γκογκ
Δ.Κ.

Αφαντος παραµένει ο πίνακας του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, αξίας 43 εκατοµµυρίων ευρώ, που εκλάπη το Σάββατο από το Μουσείο Μαχµούντ Χαλίλ του Καΐρου. Το πρακτορείο ειδήσεων της Αιγύπτου ΜΕΝΑ µετέδωσε ότι το έργο µε τίτλο «Παπαρούνες» βρέθηκε και ένα ζευγάρι Ιταλών συνελήφθη στο αεροδρόµιο του Καΐρου. Την είδηση αυτή διέψευσε ο υπουργός Πολιτισµού Φαρούκ Χόσνι, τονίζοντας ότι «οι προσπάθειες εύρεσης του έργου συνεχίζονται». Σε διαθεσιµότητα για τέσσερις ηµέρες τέθηκε ο διευθυντής αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, καθώς εκκρεµεί η έρευνα για τον κλεµµένο πίνακα. Ακόµη πέντε υπεύθυνοι, όπως αναφέρει το πρακτορείο ειδήσεων ΜΕΝΑ, κατηγορούνται για «αµέλεια καθώς απέτυχαν να φέρουν εις πέρας τα καθήκοντά τους». Απαγορεύτηκε δε σε εννέα στελέχη του υπουργείου Πολιτισµού της Αιγύπτου να βγουν από τα σύνορα της χώρας. Οι πρώτες έρευνες έδειξαν «σοβαρά προβλήµατα στη λειτουργία του συστήµατος ασφαλείας του µουσείου», καθώς µόλις επτά από τις 43 κάµερες ασφαλείας λειτουργούσαν σωστά!


Τσαρούχης ή Φωκάς
Γ.Δ.Κ.Σ.

Το είχα ακούσει χρόνια πριν. Γιατί επί χρόνια κυκλοφορούσε ως ανέκδοτο. Δεν ξέρω µάλιστα αν είχε κάπου καταγραφεί – ίσως από την Ελένη Χαλκούση; Το, ας το πούµε, «επεισόδιο» στις δοκιµές της «Νόρµας» της Κάλλας στην Επίδαυρο. Και το ήξερα σε εκδοχή µε τον ενδυµατολόγο της παράστασης Αντώνη Φωκά. Ο οποίος παρακαλούσε, λέει, τη Μαρία Κάλλας να δοκιµάσει κάποιο βέλο που θα φορούσε αλλά εκείνη όλο και το ανέβαλλε. «Μαρία, να δοκιµάσουµε το βέλο». «Νon posso il velo, Αντωνάκη, non posso il velo» απαντούσε η διεθνής µας ιταλιστί – «δεν µπορώ το βέλο, Αντωνάκη, δεν µπορώ το βέλο» η απάντηση. Μια φορά «non posso il velo», δεύτερη φορά «non posso il velo», τρίτη φορά «non posso il velo», οπότε την τέταρτη εξανέστη ο Φωκάς: «Μη σώσεις και possεις!». Στη συνέντευξη που πήρα από την κυρία Κική Μορφονιού µε αφορµή το αφιέρωµά µας στα πενήντα χρόνια από την πρεµιέρα της ιστορικής εκείνης παράστασης, η οποία σηµατοδότησε την επιστροφή της Κάλλας στην Ελλάδα µε σκηνική εµφάνιση – διότι µε συναυλία είχε επιστρέψει το 1957 στο Ηρώδειο – δεκαπέντε χρόνια µετά την αποχώρησή της από τη Λυρική το 1945 και την αναχώρησή της στις ΗΠΑ, στο ένθετο «Νσυν» το Σάββατο, η εκλεκτή µας µέτζο Ανταλτζίζα στην παράσταση πλάι στην Κάλλας, µου αφηγήθηκε µια άλλη εκδοχή. Με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Τσαρούχη – σκηνογράφο της παράστασης – και αντικείµενο όχι βέλο αλλά την περούκα που φορούσε η Κάλλας. Βέβαια είναι πιο πιθανό καθ’ ύλην αρµόδιος είτε για την περούκα είτε για το βέλο να ήταν ο Φωκάς. Αλλά σεβάστηκα την εκδοχή της αυτόπτου µάρτυρος. Την εκδοχή µε Φωκά, που ήδη γνώριζα, µου θύµισε αναγνώστης. Πενήντα χρόνια έχουν περάσει, οι αναµνήσεις θολώνουν αλλά όποιος και να το είπε συνεχίζει να είναι ποοοοολύ καλό.


Τα κλασικά της Στέλλας
Π.Θ.Κ.

Ενας µήνας – από 26 Αυγούστου έως 19 Σεπτεµβρίου – µε κλασικές ταινίες και πολλές εκπλήξεις θα δουν όσοι επισκεφθούν τον δηµοτικό κινηµατογράφο «Σινέ Στέλλα» στην Κυψέλη. Αναφέρουµε: τρεις ταινίες του Αλφρεντ Χίτσκοκ – «Σιωπηλός µάρτυρας», «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων», «Δεσµώτης του ιλίγγου».

Φιλµ µε την Οντρεϊ Χέπµπορν – «Ραντεβού στο Παρίσι», «Διακοπές στη Ρώµη», «Πρόγευµα στο Τίφανις».

Φιλµ της γαλλικής νουβέλ βαγκ – «Ο τρελός Πιερό», «Περιφρόνηση» του Ζαν Λικ Γκοντάρ, «Ριφιφί» του Ζυλ Ντασσέν. Θεατρικά αριστουργήµατα στην οθόνη – «Ο θείος Βάνιας» του Αντρέι Κοντσαλόφσκι, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αλφ Σιόµπεργκ, «Αµλετ» του Λόρενς Ολίβιε, «Τρικυµία» του Ντέρεκ Τζάρµαν κ.ά.