Χρήμα και υποκρισία

ΦΙΛΜ-ΘΡΙΑΜΒΟΣ του μελοδράματος. Του Μαξ Οφίλς, που με μια φόρμα αψεγάδιαστη καταφέρνει να απογειώσει ένα συνηθισμένο ερωτικό τρίγωνο σε ένα λαμπρό και ταυτόχρονα οδυνηρό έργο τέχνης με μεθοδική κομψότητα. Στην πρώτη σκηνή βλέπουμε μόνο τα σκουλαρίκια της, τα οποία ετοιμάζεται να βάλει ενέχυρο, καθώς οδεύει προς την καταστροφή. Η κάμερα κινείται μαζί με τα σκουλαρίκια και αποκαλύπτει τελικά το πρόσωπο της Λουίζ στον καθρέφτη, ανάμεσα στα υπάρχοντά της. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ο σκηνοθέτης δεν μας αφήνει να παραβλέψουμε τα στοιχεία αυτής της πλούσιας κοινωνίας: άφθονο χρήμα και χρέη, πανταχού παρόντες υπηρέτες. Ακόμα και το ταξίδι από την κρεβατοκάμαρα μέχρι την εξώπορτα ανάγεται σε εκλεπτυσμένη κοινωνιολογική αναφορά. Εκτός από το σπίτι και το ενεχυροδανειστήριο υπάρχουν μια εκκλησία, χώρος όπου κυριαρχεί η υποκρισία των αστών, και η όπερα, όπου τα πάντα είναι θέαμα. Πρωταγωνιστεί η αγαπημένη ηθοποιός του σκηνοθέτη (1902-1957), Ντανιέλ Νταριέ.

Να το δω;
Μην το χάσεις (προσοχή στην κόπια)