Η μαρίδα η φυσιολάτρης

Αν μη τι άλλο, στη μαρίδα αρέσει να απολαμβάνει τη φύση. Ιδίως την άνοιξη και το καλοκαίρι, το αγαπημένο της μέρος είναι οι απέραντες εκτάσεις με πλούσια βλάστηση, οι φυκιάδες, όπου αναζητά την τροφή της. Μάλιστα από τον Μάρτιο και μετά, εξακολουθεί να τριγυρνά σε τέτοιου είδους βυθούς για να αναπαραχθεί.

Τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου, όπως για παράδειγμα τον Οκτώβριο, μετακομίζει σε αμμώδη, λασπώδη βυθό αναζητώντας καρκινοειδή, μαλάκια και άλλους πλαγκτονικούς και βενθικούς οργανισμούς. Η μαρίδα μπορεί να φθάσει σε μήκος μέχρι τα 20 εκατοστά. Αυτό ισχύει για τα αρσενικά. Τα θηλυκά δεν ξεπερνούν τα 15. Ομως επειδή είναι ένα ψάρι που υπεραλιεύεται, όπως άλλωστε ο γαύρος και η σαρδέλα, σπανίως μεγαλώνει τόσο.

Ελληνες επιστήμονες που πρόσφατα μελέτησαν τους πληθυσμούς της μαρίδας διαπίστωσαν πως υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στο μήκος της και το είδος του βυθού όπου συχνάζει. Για παράδειγμα, οι μαρίδες που σύχναζαν στη λάσπη, είχαν μέσο μήκος 16,9 εκατοστά, ενώ εκείνες που διαβιούσαν σε φυκιάδες είχαν μέσο μήκος 14,4 εκατοστά. Οι μικρότερες μαρίδες που εντόπισαν είχαν μήκος περίπου 8 εκατοστά.

Το χρώμα της μαρίδας είναι ασημί στα θηλυκά ενώ τα αρσενικά αναγνωρίζονται ευκολότερα επειδή έχουν μπλε ρίγες και παχύτερο σώμα. Το αγαπημένο της φαγητό είναι τα ασπόνδυλα και τα μαλακόστρακα.

Το ψάρι αυτό λοιπόν, όχι μόνο δεν προλαβαίνει να μεγαλώσει σε μέγεθος όσο προβλέπει η φύση του, αλλά ούτε καν να φθάσει στο μέγιστο του προσδόκιμου ζωής του που είναι τα 7 χρόνια.

20

εκατοστά μπορεί να φθάσει το μήκος της αρσενικής μαρίδας

[ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ: ο κέφαλος ]