Ραντεβού στο Καλλιμάρμαρο

ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ σ΄ ένα κουίζ που ξεκίνησε τον Απρίλιο: ποιο καφέ στο κέντρο της Αθήνας δεν παίζει μουσική τα βράδια, δεν έχει ταμπέλα- κράχτη, ανοίγει μόνο λευκές ομπρέλες για τους τουρίστες και παρ΄ όλα αυτά έχει σταθερή πελατεία; Το αίθριο καφέ, δεξιά από την είσοδο του Καλλιμάρμαρου, ποντάρει στο δικό του χαμηλό προφίλ, αλλά κυρίως στο ένδοξο παρελθόν του… οικοδεσπότη του. «Το καλό είναι ότι οι επισκέπτες αποδέχονται όλους τους περιορισμούς που συνεπάγεται η λειτουργία ενός καφέ στη σκιά ενός μνημείου. Μπορεί να μην έχουμε μουσική ή γκουρμεδιές στον κατάλογο, αλλά από τις 8 το βράδυ και μετά ο χώρος γεμίζει με παρέες. Και σίγουρα υπάρχουν και οι καλοί νοσταλγοί που ξέρουν ότι ένα παρόμοιο καφέ λειτουργούσε εδώ τέσσερις δεκαετίες πριν», λέει ο ιδιοκτήτης Λάμπρος Πυργιωτάκης. Το πρωί, πάλι, είναι η ώρα που ξυπνούν οι τουρίστες. «Μοιάζουν συγκρατημένοι, αλλά κι εμείς το ίδιο δεν κάνουμε στο εξωτερικό; Μένουν στο καφέ για κανένα δεκάλεπτο, ακούνε τι παίζει, ρωτάνε για τιμές και αναλόγως παραγγέλνουν. Ετσι κι αλλιώς, η ατραξιόν γι΄ αυτούς είναι το Καλλιμάρμαρο. Α, και παραδόξως, η μοναδική συκιά της περιοχής, που έχει φυτρώσει ανάμεσα στα τραπεζάκια του καφέ. Απ΄ ό,τι βλέπω, τη φωτογραφίζουν συνεχώς όλο το καλοκαίρι». Στα μελλοντικά πλάνα του κ. Πυργιωτάκη χωράνε η εγκατάσταση WiFi και Ιντερνετ, καθώς και οι καλοπροαίρετες προτάσεις για βελτιώσεις. «Ετσι κι αλλιώς, εδώ έρχονται οι γνώστες του χώρου, άνθρωποι που επιδιώκουν την ησυχία τους. Δεν νομίζω ότι εκτός από τις μαραθόπιτες του καταλόγου θα ζητήσουν ποτέ καμιά εξτραβαγκάντσα».