Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Βγάλε µε από τον χάρτη

Αγαπητή Φοίβη, Απορώ µε την άγνοια κάποιων οργανωτών συναυλιών. Πώς να µην έχει δυο τρεις εκατοντάδες ακροατές η συναυλία της Νταϊάνας Κρολ, όταν αποφασίζουν να την εξορίσουν στη Μαλακάσα, όπου δεν ταλαιπωρείσαι µόνο για να πας αλλά κυρίως για να φύγεις, περιµένοντας ώρες στην ουρά για να βγεις στην Εθνική Οδό, ακόµη και µε λίγους θεατές; Δεν το σκέφτονται ότι εκεί είναι εξορία και δεν θα πάει κανένας;

Και η Νταϊάνα Κρολ δεν είναι για παιδάκια, όπως οι ροκ συναυλίες. Είναι για µεγαλύτερους ανθρώπους που δεν το αντέχουν όλο αυτό.

Ταλαιπωρηµένη φαν της Κρολ, Αναστασία Μουζούκου Οταν εκλείπει η σύνεση, αγαπητή Αναστασία, µπορεί να συµβούν ακόµη πιο περίεργα. Η Κρολ, που είχε κάνει sold out πριν από δύο χρόνια στο Ηρώδειο, δεν ήταν κρίµα – από κακή επιλογή – να παίζει µπροστά σε ελάχιστο κόσµο;

Θα φταίει εκείνη αν βγάλει από τον χάρτη της την Ελλάδα ύστερα από αυτό;


Του θεατή η «τύφλα»

Από τα σχόλια αναγνωστών στην ιντερνετική έκδοση των «ΝΕΩΝ» για την παράσταση του «Οιδίποδα Τυράννου» (µε το µπόλικο… λάιφσταϊλ στις κερκίδες και το οποίο, όπως έλεγε ο σκηνοθέτης της Σπύρος Ευαγγελάτος, «έχει αστυνοµική πλοκή»), σταχυολογείται και παρατίθεται ασχολίαστο το σχόλιο του αναγνώστη Γιάννη Μητσόπουλου:

«Τελικά αυτό το έργο δεν είναι γραµµένο για κιθάρα! Είναι σαν να άκουσες Τσαϊκόφσκι από ηλεκτρική κιθάρα και χάµοντ. Στο τέλος, η δήθεν αφαιρετική αισθητική των συντελεστών, θα περιορίζεται σε µια απλή ανάγνωση του έργου! Κάτι τέτοιο ήταν και αυτή η παράσταση. Φτωχύναµε τόσο πολύ;

Περίµενες ότι θα βρέξει για να σταµατήσει αυτό το µαρτύριο, µια και έβλεπες τον Οιδίποδα, την Ιοκάστη και όλους τους άλλους µε νάιλον αδιάβροχα, αντί για πορφυρές εσθήτες. Περίµενες το catering να µπει για να σερβίρει στα τραπέζια µε τα σφιχτά λευκά τραπεζοµάντηλα, που υπήρχαν στη θέση του παλατιού των Θηβών, αλλά τίποτα. Περίµενες τον Οιδίποδα και ήρθε ο Μαρκουλάκης, κατευθείαν από το τηλεπαιχνίδι του Μega.

Περίµενες την Ιοκάστη και ήρθε µια υστερική, στρίγγλα Καραµπέτη, που στις συνεντεύξεις της απορούσε γιατί είχε ζήσει ο Οιδίποδας.

Περίµενες τον Χορό να αποδώσει το δράµα και ήρθε ένα χορόδραµα. Εξαίρεση µια Ελενα Χατζηαυξεντή, που οι δραµατικές της κορώνες µεγάλωναν το τοπίο. Αυτό το τοπίο, που δεν µεγάλωσε ο Μαρκουλάκης µε τα τρελά κουνήµατα του κεφαλιού του στυλ Βέγγου, για να προσδώσει τραγικότητα και η ανύποπτη για τον ρόλο Καραµπέτη.

Αφησα για το τέλος τον πάντα αξιόλογο σκηνοθέτη. Ο Ευαγγελάτος θα µπορούσε να ανεβάσει αυτήν την παράσταση στο Colombus Τheater στη Νέα Υόρκη, όχι όµως στην Επίδαυρο, τόπο που είναι ξεκάθαρο ότι ισχύει ο Κώδικας της Επιδαύρου. Λυπάµαι γιατί όλα ευτελίζονται στο πνεύµα µιας εισαγόµενης νοοτροπίας, που στερείται φαντασίας και γνώσης ιστορικής. Οι εξελισσόµενες δυνατότητες στον φωτισµό, τα σκηνικά, τα κουστούµια, στους ήχους και τη µουσική, που όλα αυτά είναι το θέατρο, µαζί µε το υπέροχο, µοναδικό και κορυφαίο αυτό έργο, θα µπορούσαν να στήσουν αυτό το κάτι άλλο. Φαίνεται όµως πως αυτό, παρά τις τόσες προσπάθειες, δεν έρχεται.Ο Ευαγγελάτος αµφισβητήθηκε αρχικά από τους κλασικούς του είδους σαν αιρετικός και υπερλαϊκιστής, όταν είχε βγάλει τον Καρακατσάνη πανυγηρτζή στον Αριστοφάνη, να σέρνει κάρα στην ορχήστρα αντί για σκηνικά, προκαλώντας τότε ενθουσιασµό. Οι καιροί άλλαξαν, όµως η αίρεσή του παραµένει. Είναι αρκετή, νοµίζει ο καθηγητής, για να στηρίξει το παλάτι των Λαβδακιδών και ένα δράµα ανάλογο των χριστιανικών παθών;

Δεν ρωτώ από αναχρονισµό. Οπως ο Μπετόβεν δεν πάει µε το µπουζούκι, έτσι και ο Σοφοκλής δεν πάει µε νάιλον και φούµο, αντί για τα τυφλωµένα µάτια του Οιδίποδα. Είναι τυφλός στ’ αυτιά, στον νου και στα µάτια, λέει ο Σοφοκλής. Οχι όµως ο θεατής!»…


Αddio, Τatiana mia, addio…

Αγαπητή µου Τατιάνα, Κορίτσι µου, ήθελα να σου απευθυνθώ και να σου γράψω για τις θυσίες που έκανες για όλους εµάς που σε θαυµάζαµε και, κρυφά, σε ζηλεύαµε για την εµορφιά σου και το ετοιµόλογον της προσωπικότητάς σου.

Πόσες θυσίες θα πρέπει να έκανες, καλή µου Τατιάνα, στον βωµό της τηλεθέασης. Θυσίασες τον προσωπικό σου χρόνο µε τον Νίκο (που κι εκείνος θυσιάστηκε υπέρ της ενηµέρωσης σ’ εκείνες τις θρυλικές αποκαλύψεις στην οδό Νιόβης – ποιος ξεχνάει αυτού του επιπέδου τη δηµοσιογραφία;) για να µας προσφέρεις, βορά στα ταπεινότερα αδηφάγα ένστικτά µας, κάθε αοιδό – πορνοστάρ που έκανε θέµα στο ελληνικό στερέωµα.

Πόσο πρέπει να θυσίασες το προσωπικό σου γούστο υπέρ του γούστου του κοινού σου, που θέλει να βλέπει κάθε Κατινάρα δήθεν σταρ της ελληνικής επικράτειας να βγάζει τα σώψυχά της στον φακό ή πόσο θα αναγκάστηκες να µαθαίνεις ζουµερά κουτσοµπολιά για να τα µοιραστείς µ’ όλους εµάς τους κακόγουστους.

Θα µας λείψεις για όλα αυτά και για τις ανυστερόβουλες θυσίες σου. Θα µας λείψεις τώρα που δεν θα σε βλέπουµε πια.

Εχε γεια, καλή µου Τατιάνα, έχε γεια. Μια (κακόγουστη) θαυµάστριά σου