Δίκτυο

Αχρηστες υπερβολές…

Ε, λοιπόν, κόντρα στα κουτσοµπολίστικα µεσηµεριανάδικα και έντυπα, ο Δηµήτρης Μητροπάνος επέστρεψε από την Αµερική – και την περιοδεία του – υγιής. Και, ναι λοιπόν, µπορεί να τραγουδήσει και να ξανασυναντήσει τους θαυµαστές του που είναι πολλοί και φανατικοί. Γιατί ουδέποτε του συνέστησαν οι γιατροί «να µην ξανατραγουδήσει», όπως κάποιοι έσπευσαν να διαδώσουν – βολεύει τόσο το αρνητικό; – παραπληροφορώντας το κοινό. Μιάµιση µέρα νοσηλείας σε νοσοκοµείο του Κονέκτικατ ήταν το ζήτηµα που θέλησαν να µεταφράσουν καλοθελητές του άσκοπου µοιρολογιού σε «ζήτηµα ζωής και θανάτου» για τον δηµοφιλή λαϊκό τραγουδιστή. Που πήρε εξιτήριο και οι υπόλοιπες (όλες sold out!) συναυλίες του, πέραν του Κονέκτικατ, µε 4.000 προπωληµένα εισιτήρια, ήτοι στο Μόντρεαλ και το Σικάγο µαταιώθηκαν για να ξεκουραστεί ύστερα από τη µίνι περιπέτεια – ώσπου να ολοκληρώσει µέχρι τον Σεπτέµβριο νέο δίσκο, προτού αρχίσει πρόβες για τις εµφανίσεις του χειµώνα. Τι ήταν τελικά; Μια ουρολοίµωξη, λένε οι γιατροί. Που απλώς τους έκανε να φοβηθούν – µε τα υψηλά επίπεδα κρεατινίνης – για απόρριψη του µοσχεύµατος, ήτοι του νεφρού που του έχει δώσει η αδελφή του, ύστερα από τη µεγάλη περιπέτεια που πέρασε πριν από δύο χρόνια.


… και «άγνωστη» συγκίνηση
Π.Α.

Δεν χρειάζεται να γίνουµε… γιατροί για να βγάλουµε δυο δάχτυλα ζουµί «που πουλάει» ως δήθεν ενηµέρωση. Δεν χρειάζεται να ψάχνουµε ανατριχιαστικές – κάποτε φανταστικές – ιατρικές λεπτοµέρειες για τον Δηµήτρη Μητροπάνο ή οποιονδήποτε επώνυµο. Θα ήταν καλύτερα να ψάχνουµε προς την κατεύθυνση της συγκίνησης, της ανθρωπιάς ή δεν έχει «είδηση» εκεί; Αµ έχει. Αν το έψαχναν βαθύτερα και ουσιαστικά – πέραν του ρόλου τού… κορακιού που έχουν ενδυθεί κάποιοι – θα µάθαιναν για την αφίσα που ανακοίνωνε τη µαταίωση της συναυλίας του Δηµήτρη Μητροπάνου, η οποία είχε αναρτηθεί έξω από την αίθουσα συναυλιών. Μέχρι το ίδιο απόγευµα, το «λευκό» της αφίσας είχε γεµίσει µε υπογραφές και σχόλια θαυµαστών του από την οµογένεια: «Να είσαι γερός», «Περαστικά», «Να σε έχει ο Θεός καλά να µας τραγουδάς» και άλλα τέτοια. Από απλούς ανθρώπους, ανάλογους εκείνων των κοντά 5.000 (ίσως και παραπάνω) που τον αποθέωναν επί δέκα λεπτά, άµα τη εµφανίσει, δύο ηµέρες πριν στο περίφηµο «Ράδιο Σίτυ» της Νέας Υόρκης. Αφίσα την οποία κράτησαν οι διοργανωτές, αλλά που ελπίζεται να φτάσει στα χέρια του τραγουδιστή. Εστω για να του θυµίζει τη συγκίνησή του όταν του την πήγαν στο δωµάτιο του νοσοκοµείου…


«Κέντηµα» στους Βράχους
Χ.Π.

Πόσο κόσµο χωράει το Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» στον Βύρωνα; Εµείς πάντως το είδαµε µε 6.500 πρόσωπα και πλαστικά καρεκλάκια που αν ήταν δυνατόν θα τα είχαν τοποθετήσει και στους βράχους. Δεν πέσαµε πάνω στους τσαµπουκάδες (που όπως µάθαµε προηγήθηκαν της έναρξης), πέσαµε πάνω στα… όπα του πλήθους, τα χειροκροτήµατα, τους χορούς του, το «ταξίδι» του. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη και η Τάνια Τσανακλίδου σε µεγάλες φόρµες. Η ορχήστρα επίσης. Μια συναυλία που ανέδειξε την πιο εξωστρεφή πλευρά της Ελευθερίας και µας θύµισε (ακόµα µία φορά) τη γοητεία του αυθορµητισµού της Τάνιας. Οι πιο ρυθµικές και ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις (που κρατήθηκαν ακόµα και στα λαϊκά κοµµάτια) ήταν µέρος µιας ενιαίας κεντρικής ιδέας που έδενε τέλεια µε τις επιλογές της ροής: Από τους εσωτερικούς στίχους του «Παράπονου» του Ελύτη στο «Αint no sunshine when he is gone» και αµέσως µετά «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη µου». Εξαιρετική στιγµή και το «Μια θάλασσα µικρή» – από τις δυο τους µαζί. Μια ωραία συναυλία από ένα ντουέτο που… κέντησε.