[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Βαλκανικές συγκρίσεις

Οι κυριακάτικες εφηµερίδες είναι γεµάτες προσφορές για φτηνό τουρισµό. Τα καλά της κρίσης, που θέλουν όµως ανθρώπους οργανωµένους. Ευτυχώς εγώ η ανοργάνωτη κατάφερα ήδη να κάνω ένα ταξίδι ανοργάνωτο και φτηνό στη Βουλγαρία, έστω και για τρεις µέρες, που ήταν όµως χρήσιµες.

Οι τιµές ήταν παντού οι µισές, το τοπίο της Ροδόπης ωραίο, οι άνθρωποι ήταν γενικά ευγενικοί, µόνο σε ένα εστιατόριο πήγαν να µας γελάσουν, κοντά σε µοναστήρι (τυχαίο;

δεν νοµίζω), το Πλόβντιβ ήταν πανέµορφο και µε διασωσµένο το ιστορικό του κέντρο, να µη χορταίνεις βόλτες και ιστορικές αναδροµές. Αυτό το Πλόβντιβ, ελληνιστί Φιλιππούπολη, πολύ το ζήλεψα µε τις ταµπελίτσες του παντού. Από το ελληνιστικό θέατρο και τον ρωµαϊκό ιππόδροµο, µέχρι τα αρχοντικά του 19ου αιώνα περνώντας από όλα τα τζαµιά, τα χαµάµ, και τα κάστρα, είδα και διάβασα περισσότερες ταµπέλες µε εξηγήσεις και ιστορικές αναδροµές από όσες έχω διαβάσει µαζεµένες στην Αθήνα µια ολόκληρη ζωή. Κι άσε την Αθήνα, ας πάρουµε τη Θεσσαλονίκη, που είναι επίσης η δεύτερη µεγάλη πόλη της Ελλάδας, όπως το Πλόβντιβ της Βουλγαρίας.

Τροµάζεις να βρεις τα µνηµεία της οθωµανικής περιόδου, κι ένα σωρό κτίρια που προκαλούν θαυµασµό και περιέργεια, είναι χωρίς εξηγήσεις και ονόµατα. Την περίοδο πριν γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα η Θεσσαλονίκη ωστόσο, ανακαινίστηκαν πάρα πολλά µνηµεία και ξοδεύτηκαν χρήµατα, η νύµφη του Θερµαϊκού σα να χειραφετήθηκε από τη σιωπή που προσπαθεί να σβήσει τη φυσιογνωµία της, αλλά τώρα πια πάλι έχει περιπέσει σε λήθαργο. Δεν είναι µόνον τα τζαµιά και τα χαµάµ σιωπηλά. Ακόµα και στον πεζόδροµο της Γούναρη τροµάζεις να δεις πέντε πληροφορίες για τα ρωµαϊκά ερείπια που ωστόσο χάρισαν αυτήν την ωραία ανάσα στην πόλη, και στην Πανεπιστηµιούπολη ακόµα δεν υπάρχει καµία αναφορά στο γεγονός ότι χτίστηκε πάνω στο εβραϊκό νεκροταφείο.