Δίκτυο

Ρink… Μελίνα
Χ.Π.

Πώς είναι ένα βράδυ µε τους Ρinκ Μartini στον Λυκαβηττό; Διευκρίνιση: ένα βράδυ που δεν έχει ζέστη (ίσα ίσα το αεράκι που φυσάει θέλει ζακετάκι)

και λες και έχουν συνεννοηθεί όλοι να έχουν καλή διάθεση προτού αρχίσει – καν – η συναυλία.

Λοιπόν. Με το που έσβησαν τα φώτα στο κατάµεστο θέατρο (δεν έπεφτε καρφίτσα) ο κόσµος άρχισε να κατεβαίνει από τις κερκίδες και να παίρνει θέση κάτω από τη σκηνή. Από το πρώτο κιόλας τραγούδι, η κυρία Τσάινα Φορµπς λικνίστηκε µε περίσσια επικοινωνιακή άνεση, ενώ η οικειότητα των θαµώνων µε τη… Γιολάντα (και όλο το ρεπερτόριο του γκρουπ) φάνηκε στον ωραίο ηλεκτρισµό που δηµιουργήθηκε πάραυτα µεταξύ σκηνής και πλατείας. Ο αρχηγός (πιανίστας) Τόµας Λοντερντέιλ µέχρι που άφησε το πιάνο του στο σκαµπρόζικο «tuca tuca» (από τα νέα τους κοµµάτια) και έκανε «χορευτικό» µε την τραγουδίστρια, µιµούµενος τα κορίτσια που κάνουν στριπτίζ. Τα «Παιδιά του Πειραιά» (στα ελληνικά)

µέσα στα highlights της βραδιάς. Ολα από µια τέλεια συντονισµένη ορχήστρα που ο λάτιν / τζαζ ήχος της είναι από µόνος του ένα τραγούδι.


Ακυρώσεις και αλλού
Μ.Μ.

Οχι, δεν είναι ελληνικό φαινόµενο οι φετινές ακυρώσεις συναυλιών. Η κρίση και άλλοι ατυχείς παράγοντες χτυπάνε παντού και αλύπητα. Ακόµη και µεγάλες περιοδείες και τα πιο «στάνταρ» συναυλιακά ραντεβού. Η Κριστίνα Αγκιλέρα – παράδειγµα – µαταιώνει ολόκληρη την περιοδεία. Θέλει, λέει, να αφοσιωθεί στο άλµπουµ της. Η τουρνέ «Lilith Fair» µε πολλά ονόµατα κόβει δέκα συναυλίες.

Οι Jonas Βrothers, από τα πιο καυτά νεανικά σχήµατα, ακυρώνουν δεκαέξι σόου. Οι Limp Βizkit, η Ριάνα επίσης, οι Σάιµον και Γκαρφάνκελ (λόγω προβληµάτων στη φωνή του Γκαρφάνκελ) και οι U2 (λόγω της µέσης του Μπόνο). Ολοι, µα όλοι αρχίζουν να σκέφτονται σοβαρά τις τιµές των εισιτηρίων. Το κοινό µίλησε…


Ποιήµατα – ζαριές
Δ.Ν.Μ.

«Το ποίηµα είναι η ζαριά µου. Ταινία µπορείς να κάνεις οποιαδήποτε στιγµή, εφόσον υπάρχουν βέβαια οι προϋποθέσεις, οικονοµικές και άλλες, και η ταινία σου µπορεί να βγει καλή, µέτρια ή κακή, δεν έχει σηµασία. Το ποίηµα όµως, όσο και αν παρακαλάς, όσο και αν ικετεύεις, όσο και αν το βιάζεις, δεν έρχεται αν δεν ξεχειλίσουν οι δεξαµενές µέσα σου, αν δεν κοπείς χιλιάδες φορές, αν δεν πονέσεις», λέει σε συνέντευξη στο boskohippydippy. blogspot.com του Αντώνη Μποσκοΐτη, ο σκηνοθέτης Λευτέρης Ξανθόπουλος και µε αφορµή την έβδοµη ποιητική συλλογή του «Η Εβδοµη Βροχή» (Εκδ. Γαβριηλίδη). Κι έτσι είναι, αφού ο ποιητικός του λόγος είναι δουλεµένος, µεστός και µε αναφορές στη δηµοτική µας παράδοση. Γνωστός για την πλούσια κινηµατογραφική του παρουσία µε ταινίες και ντοκιµαντέρ, ο Ξανθόπουλος δοκιµάζεται χρόνια τώρα και στον στίβο της ποίησης, αφού έχει δηµοσιεύσει τις συλλογές «Αντίψυχα«, «Περιπέτειες πλανόδιου σωµατοφύλακα ονείρων», «Το κόκκινο δωµάτιο», «Σήκωσε το κεφάλι σου πατέρα», «Η ορµή του νερού και των υδάτων», «Γιατί οι γυναίκες δεν αγαπούν τη βροχή» και το αφήγηµα «Αγγελος των πρώτων ηµερών». Επίσης έχει σκηνοθετήσει πορτρέτα ποιητών όπως: «Ποιος είναι ο τρελός λαγός (Μίλτος Σαχτούρης)», «Σκοτεινός συνωµότης (Μιχάλης Κατσαρός)», «Κληρονόµος πουλιών (Μίλτος Σαχτούρης)» και «Ο κήπος µε τ’ αµέτρητα παράθυρα (Νίκος Εγγονόπουλος)».