ΜΑΤΙΕΣ Παιδόφιλοι

O Τ.Κ. αμυντικός παίκτης της ΑΕΚ, την εποχή που μεσουρανούσε ο σπουδαίος Στέλιος Μανωλάς, είχε δώσει ένα πρωτάθλημα στην ομάδα του (μας), στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού, με γκολ που έβαλε στον Ολυμπιακό, ύστερα από μια μαγική πάσα του Πολωνού Οκάνσκι. Σ΄ εκείνο το ματς, ο Ολυμπιακός, έχοντας στην επίθεσή του τον Ούγγρο Ντέταρι (καταπληκτικός κυνηγός), δεν μπόρεσε να παραβιάσει την εστία της Ενωσης, γιατί ο Μανωλάς «έτρωγε σίδερα».

Οι οπαδοί των «ερυθρολεύκων», ύστερα από αυτό το παιχνίδι στο οποίο ήταν πολύ καλύτεροι οι Πειραιώτες, άκουγαν το όνομα του Τ.Κ. και τρελαινόντουσαν!

Τον είχαν μεγάλη φούρκα! Και σε όλους τους αγώνες ΑΕΚ- Ολυμπιακός, μόλις τον έβλεπαν με την μπάλα στα πόδια, του φώναζαν ρυθμικά από την κερκίδα τους: «Αλήτη, ληστή, παιδεραστή!». Αλλά ο παίκτης του «Δικεφάλου» δεν είχε καμία σχέση με αυτά. Ούτε αλήτης ήταν, ούτε ληστής, ούτε παιδεραστής. Λόγια- συνθήματα της εξέδρας. Τα γνωστά και απαράδεκτα.

Στο τέλος της δεκαετίας του ΄40, στη γειτονιά μου (Πλατεία Κυριακού), υπήρχαν πολλοί παιδεραστές. Διασημότερος όλων, ο Πιόλας. Ενας καροτσιέρης, μεσίτης και χαφιές της Ασφάλειας. Στη Θεσσαλονίκη, «σημαιοφόρος» ήταν ο διαβόητος Βαρνάβας, ο φιστικάς, που πήγαινε σε όλα τα γήπεδα και παρακολουθούσε με γλαρωμένα μάτια τις προπονήσεις των εφηβικών ομάδων.

Ο Γιάννης Κυριακίδης, ο μέγας φωτογράφος, μόλις τον έβλεπε, έκανε τον σταυρό του και τον ξεφώνιζε: «Βαρνάβα, παιδοτρίβη, κάθαρμα της κοινωνίας, κολλητηρτζή!» Στην Αθήνα, ελαφρώς παιδόφιλοι ήταν κυρίως οι ποδηλατάδες (νοίκιαζαν ποδήλατα με την ώρα, σε πιτσιρικάδες) και κάποιοι προπονητές κολύμβησης. Η μάνα μου, ταλαιπωρημένη και αγρίως αθυρόστομη, δούλευε η καημενούλα και δεν ήξερε πού να μ΄ αφήσει, για να μη γυρνάω στους δρόμους. Με έστελνε, λοιπόν, στο Κατηχητικό. Μια μέρα μ΄ «έκοψε».

«Δεν θα ξαναπάς», μου είπε. «Γιατί;».

«Διότι όπως έμαθα, μου το είπε η χήρα, η Σταυρούλα, μερικοί από τους κατηχητές είναι κ…….. ράδες! Το μετέφερα στην παρέα μου και συστήσαμε συμμορία. Και δέρναμε αλύπητα, από τον Αγιο Παντελεήμονα ώς την Κυψέλη, όσους «πονηρούς» έτρεχαν πίσω από αγοράκια. Είχαμε και σύνθημα, μόλις εντοπίζαμε τον παιδεραστή: «Ομπος»!

Τη μάνα μου τη θυμάμαι κάθε μέρα. Αλλ΄ αυτόν τον καιρό, πολύ περισσότερο. Γιατί, βέβαια, έσκασε το μέγα σκάνδαλο καθολικών ιερωμένων, που ήταν… πυγοκέντες! (Το λέω αρχαιοπρεπώς, γιατί έτσι ταιριάζει, νομίζω, σε καρδινάλιους παιδόφιλους). Οι καταγγελίες είναι πολλές.

Ο Πάππας Βενέδικτος μάλιστα, προσευχήθηκε στη Μάλτα με οκτώ άντρες, που ισχυρίζονται ότι κακοποιήθηκαν, όταν ήταν παιδιά, από τέσσερις ιερείς, σε καθολικό ορφανοτροφείο…

Ο Πάππας, επίσης στον Αγιο Πέτρο προ ημερών, στη διάρκεια της λειτουργίας ζήτησε συγγνώμη για τα σκάνδαλα παιδεραστίας καθολικών ιερέων και πρόσθεσε: «Επιμένουμε στο αίτημά μας να συγχωρεθούμε από τον Θεό και από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, και υποσχόμεθα να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά, ώστε να μην υπάρξουν τέτοιου είδους κακοποιήσεις στο μέλλον». Να δούμε τι θα γίνει…