ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ…

Το έλεγε τον 19ο αιώνα στην Αγγλία ο Βενιαµίν Ντισραέλι: «Καµία κυβέρνηση δεν είναι ασφαλής επί µακρόν, αν δεν υπάρχει σθεναρή αντιπολίτευση».

Σε αυτό το πνεύµα τα Συντάγµατα στις δυτικές Δηµοκρατίες θεµελίωσαν τον ρόλο της αξιωµατικής αντιπολίτευσης ως συστατικού στοιχείου του δηµοκρατικού πολιτεύµατος. Αλλωστε η αξιωµατική αντιπολίτευση είναι το κόµµα που έχασε τις προηγούµενες εκλογές, αλλά ενδεχοµένως θα κερδίσει τις επόµενες. Ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, µε δικοµµατικό (µέχρι τώρα) πολιτικό σκηνικό, η εναλλαγή στην εξουσία υποδηλώνει ότι η σηµερινή αξιωµατική αντιπολίτευση ήταν και η χθεσινή κυβέρνηση. Αυτές οι διαπιστώσεις αποκτούν ουσία στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα στην οποία κυριαρχεί το 8ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δηµοκρατίας που ανοίγει τις εργασίες του σήµερα.

Εάν σε γενικές γραµµές ένα κόµµα συνιστά ανώτερη µορφή οργάνωσης ενός τµήµατος της κοινωνίας, το συνέδριο ενός κόµµατος είναι το ανώτατο πεδίο διαµόρφωσης της φυσιογνωµίας του: της ιδεολογίας και της πολιτικής του, ενδεχοµένως και της οργανωτικής δοµής του.

Αυτά φυσικά εναπόκεινται στις επιλογές των συνέδρων του.

Ως πυλώνας του κοινοβουλευτικού πολιτεύµατος όµως ένα µεγάλο κόµµα σαν τη Ν.Δ., µε ανάγλυφη ιστορική διαδροµή, είναι φυσικό να συγκεντρώνει το γενικότερο ενδιαφέρον.

Πολύ περισσότερο όταν προέρχεται από µια συντριπτική ήττα που το οδήγησε σε αλλαγή ηγεσίας. Και επιπλέον η τελευταία θητεία του στην εξουσία βαρύνεται µε διαχειριστικά αµαρτήµατα που έχουν κοστίσει ακριβά στη χώρα.

Το πολιτικό σύστηµα που τρίζει επικίνδυνα αυτή την περίοδο θα ανακτήσει τη σταθερότητά του και θα υπερβεί την κρίση αντιπροσώπευσης που το µαστίζει εάν τα κόµµατα εξελιχθούν, αν αυτοκαθαρθούν και αν ανακτήσουν τους αισθητήρες της επαφής τους µε την κοινωνία.

Αυτό είναι το στοίχηµα της κοµµατικής βάσης της Ν.Δ. από την οποία θα κριθεί η έκβαση του συνεδρίου και το µέλλον του κόµµατος.

Θα είναι προς το συµφέρον της χώρας αν η αξιωµατική αντιπολίτευση ξεπεράσει τα προβλήµατα που την ταλανίζουν, ώστε να διαδραµατίσει εφεξής µε ωριµότητα και ευθύνη και κατά το Σύνταγµα τον ρόλο που της ανέθεσε η βούληση του εκλογικού σώµατος.