Φαινόμενα

Οταν τα είδωλαείναι γκρίζα
, Της Πόπης Διαμαντάκου

Ξεκίνησε για φαντασμαγορικό τάλεντ σόου το «Greek idol».
Δεν έπεισε.
Αναμενόμενο. Εμοιαζε εξ αρχής να μη βρίσκει τον χαρακτήρα του
Στο σόου δόθηκε τέτοια έμφαση στην επανεμφάνιση της παρουσιάστριας Ρούλας Κορομηλά και στη συνέχεια έγινε τέτοια προσπάθεια να αναδειχθεί ως το κεντρικό πρόσωπο, ώστε έφτασε το όλο θέαμα να θυμίζει περισσότερο τα δικά της «Μπράβο, καλώς ήλθατε» μιας άλλης εποχής.

Ακατάσχετη φλυαρία με τα μέλη της κριτικής επιτροπής τα οποία, είναι αλήθεια, προσπαθούσε η Κορομηλά να ενεργοποιήσει, να στήσει κόντρες, που θεωρούνται από τα βασικά στοιχεία τα οποία πουλάνε του είδους τα σόου. Κάθε φορά, όμως, επίκεντρο γινόταν η ίδια, είτε με το τι φοράει είτε για το πόσο ωραία είναι, με καλεσμένους ανθρώπους του καναλιού, που την αποθέωναν, δήθεν για να απαντήσει στις κριτικές μετατρέποντας το σόου σε προσωπικό. Οι διαγωνιζόμενοι πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Αλλου είδους τηλεόραση όμως αυτή. Γκριζάρισε πια.

Αυτή την τηλεόραση όμως, της σταρ παρουσιάστριας ρίχτηκε με πάθος να υπερασπίσει ένα πρωινομεσημεριανάδικο σύμπαν παράγοντας τόνους κουτσομπολιού και ψευδοέχθρας, που ουδεμία υποστήριξη προσέφεραν στο σόου ή στο πρόσωπο της παρουσιάστριας. Αλλαξαν, έτσι, οι προτεραιότητες. Αργησε πολύ η εκμετάλλευση του θεάματος των διαγωνιζομένων, αλλά κυρίως η διαμόρφωση ρόλων στους κριτές. Πέρασαν πολλά live μέχρις ότου ο Καπετανίδης αναλάβει αυτόν του ξινού, που κοντράρεται τάχα με τον Κωστόπουλο. Τι έμεινε από την κριτική επιτροπή; Η εξαίρετη λεύκανση οδοντοστοιχιών. Ουκ ολίγες φορές ο φακός συνέλαβε τον Πέτρο Κωστόπουλο να σκαλίζει τα δόντια του ή να τα χαϊδεύει (καινούργια; Με γεια!) με τα δάχτυλα να στραφταλίζουν από τα δαχτυλίδια. Αντιτηλεοπτικό. Μπορεί η παραγωγή να είχε κάνει το προσεκτικό κάστινγκ της ώστε καθείς από τους διαγωνιζομένους να ανταποκρίνεται σε μια κατηγορία κοινού, αλλά η κριτική επιτροπή έμοιαζε να μη γνωρίζει ή να μην έχει αντιληφθεί τι θα κάνει με το εν λόγω υλικό. Μόνο τα σουσούμια του λαϊκού παιδιού, του Χρήστου και η θεαματική αποχώρησή Αργησε η εκμετάλλευση του θεάματος των διαγωνιζομένων
του ξύπνησαν τα ανακλαστικά που ανήκουν στου είδους τα σόου, αλλά ήταν αργά. Εδωσε την ευκαιρία όμως να στηθεί η ύστατη ίντριγκα, να προστεθεί εις εκ των αρχικώς απορριφθέντων επίδοξων αοιδών, ο Νίκος με λαμπερή εξωτερική εμφάνιση και μέτριες τραγουδιστικές επιδόσεις, ο οποίος όμως εκτόπισε τον Στράτο, που αποτελούσε σοβαρό διεκδικητή της πρωτιάς.

Χάθηκε χρόνος, χάθηκε λάμψη από το διαγωνιστικό μέρος, που ούτε προσκλήσεις όπως αυτές στη Βανδή δεν κατάφεραν να προσθέσουν. Μπερδεύτηκαν οι στόχοι μέσα σε έναν αδικαιολόγητο πανικό, έναν αληθινό σπαραγμό που ξέσπασε με επίκεντρο την αγωνία για τη συντήρηση παλιών ειδώλων στην καινούργια εποχή, σαν να μην υπάρχει χώρος για κανενός άλλου είδους Greek idol. Για όλους έχει η ελληνική τηλεόραση. Η ταραχή κάνει ρυτίδες.
Η ιστορία, ντεκόρ της καλοπέρασης

Ενα είναι βέβαιο. Παθαίνουμε πανικό μπροστά στον καθρέφτη. Αυτό ακριβώς ήταν για το έθνος των φιλοθεαμόνων το γλέντι νεονύμφων στο θωρηκτό «Αβέρωφ». Ενας καθρέφτης της Ελλάδας που φτιάξαμε. Γιατί δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε. Πρώτος ανακάλυψε την ιστορία ωςντεκόρ-της-καλοπέρασης του σύγχρονου έθνους ο «Πρωινός καφές» με τη Μενεγάκη, που πρώτη ανέβηκε στο θωρηκτό και έστησε γλέντια.

Ηταν η εποχή που η πρωινάδικη τηλεόραση διαμόρφωνε τα ήθη που θα καθόριζαν την Ελλάδα της ξέφρενης κατανάλωσης, υποσχόμενη μια αδιάκοπη καλοπέραση.

Τι άλλαξε; Η συνθήκη του τόπου. Η υπόσχεση για καλοπέραση δεν ισχύει. Οχι για όλους. Γι΄ αυτό και μας τρόμαξε η εικόνα της ιστορίας, που γίνεται φόντο για γλέντια μιας παρέας. Την πλήρωσαν εκείνοι που δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως τις αλλαγές των εποχών ώστε να διαφυλάξουν το ιστορικό «Αβέρωφ» από τη βεβήλωση. Μόνο αυτοί φταίνε;


Τηλε-σταρ βάσει στρατηγικής

Βουλιμική με τη δημοσιότητα; Είναι το βασικό χαρακτηριστικό της Ευγενίας, που μέσα σε 2 χρόνια σχεδόν κατάφερε να έχει όσα η Μενεγάκη σε 15, η Τατιάνα σε 20 και η Κορομηλά σε άλλα τόσα και χωρίς διόλου να καταβάλει τον δικό τους κόπο.

Αναμφιβόλως το «σύζυγος βουλευτού» γλίτωσε πολύ δρόμο. Οι παραδοξότητες προσφέρουν φωτογένεια. Δεν έχει ξανασυμβεί παγκοσμίως να παρουσιάζει ριάλιτι, από τα πιο σκληρά της τηλεόρασης, σύζυγος πολιτικού. Το γνώριζε και η ίδια το πλεονέκτημα. Και το αξιοποίησε με μαεστρία, με τη συμβολή του έμπειρου τηλεοπτικώς συζύγου κ. Γεωργιάδη. Μια επιπλέον παραδοξότητα ενίσχυσε το τηλεοπτικό ίματζ. Εγκατέλειψε το πόντιουμ του μαέστρου για να αφοσιωθεί στα ελληνικά τηλεοπτικά καρναβάλια. Ακατανόητο; Διόλου. Καθώς στο πόντιουμ του μαέστρου η σύγκριση είναι σκληρή με κορυφαίες προσωπικότητες, εκεί τα κριτήρια είναι χαλύβδινα και συνθλίβουν μια νεαρή κυρία που θέλει οπωσδήποτε να διακριθεί και όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αυτό το προσφέρει μία και μόνη μέθοδος, η τηλεοπτική έκθεση. Δεν ήταν δύσκολο να καθιερωθεί ως η πιο ταιριαστή στους καιρούς μας ατραξιόν, με εκείνο τον πυρήνα μικροαστικής αγωγής που αποτυπώνεται στον λόγο ιδίως περί τα προσωπικά της, αλλά και στο κυνήγι του «καλού βαθμού» σε ό,τι κι αν κάνει, η οποία βρίσκεται σε φωτογενή αντίθεση με την υπερέκθεση και τους ακκισμούς στον φακό μιας οποιασδήποτε σταρλετίτσας.

Αυτή η αμφιθυμία που προκαλεί η παρουσία της έλκει την προσοχή και παράγει τηλεόραση.

Κριτής, διαγωνιζόμενη σε σόου χορού, συνεντευξιαζόμενη ακαταπαύστως, γενικώς πρόθυμη να καταναλωθεί. Κινδυνεύει από την κόπωση του φιλοθεάμονος. Και αυτό συμβαίνει συχνά.