[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Στα οµορφότερα µέρη

Βρήκαµε µια παραλία στη Γαζέα Πηλίου ονειρεµένη, ένα µέρος για µπάνιο που θα µπορούσε να κερδίσει διεθνές βραβείο οµορφιάς και άνεσης και όλα. Μια εξέδρα ξύλινη πάνω σε βράχια, ξαπλώστρες κάτω από ευκάλυπτους και δίπλα γρασίδι, κι η θάλασσα από κάτω δυο ειδών, βαθιά και σκουρόχρωµη από τη µια µεριά, ρηχή και γαλάζια από την άλλη. Τι Φλόριδα και Κάπρι και Μπαχάµες, δεν υπάρχει στον κόσµο αλλού τέτοιος συνδυασµός. Παραγγέλνουµε κι έναν καφέ, φέρνει ένας νεαρός την απόδειξη, «αφήστε την λίγο στο τραπεζάκι µάς λέει, γιατί περνάει η Εφορία και ελέγχει».

Κοµµάτι παράξενο ακουγόταν να περνάει η Εφορία να ελέγχει τραπεζάκια, αλλά δεν θέλαµε να µας χαλάσει η διάθεση, την αφήσαµε.

Κοιτάζω σε λίγο να τη µαζέψω, άφαντη.

Ψάχνουµε παντού, πουθενά η απόδειξη. Φωνάζω τον νεαρό, παρακαλώ, µήπως την πήρατε κατά λάθος;

Τι να έλεγα; «Μπα, λέει, θα την πήρε ο αέρας!».

Πείσµωσα κι εγώ. «Οχι, είχα βάλει το ποτήρι επάνω!».

Πήγε, ήρθε, έκανε τον πολυάσχολο, τελικά, αφού δεν γλίτωνε από µένα, έφερε δύο αποδείξεις αντί για µία και µου έδωσε, µε το σύνολο του ποσού, αφού µου µίλησε προσβλητικά την τελευταία φορά. Σα να µου έλεγε ότι δεν µε θέλει πελάτισσα τέτοια που είµαι, να µην µπορώ να συµπαρασταθώ στον τόσο οργανωµένο αγώνα του να γλιτώσει λίγα λεφτά από την Εφορία, όπως κάνουν οι άλλοι. Οι οποίοι ξεχνάνε, δεν ασχολούνται, δεν χαλάνε την ωραία τους διάθεση. Κι αλήθεια η δική µου είχε χαλάσει για τα καλά, τόσο που µου φάνηκε διαφορετική η ωραία παραλία, οι ευκάλυπτοι, οι ξαπλώστρες, το γρασίδι, ακόµα και η βαθιά υπέροχη θάλασσα µε τα χρώµατα που άλλαζε, σα να συµµετείχαν στην απάτη. Σίγουρα υπάρχουν µέρη οµορφότερα, σκέφτηκα χωρίς να το θέλω.